Περικοπές από το έργο Αυτός είναι ο λόγος Μου Α και Ω
______________________
Η αποκάλυψη του ΧριστούΟ Χριστός,
__________________________
Συμπαντική ΖωήΠρώτη ελληνική έκδοση 1997
Εκδότης:
© Universelles Leben e.v.
Haugerring 7,
97070 Würzburg, Germany
Αριθμός βιβλίου S008el
Μεταφρασμένο από τα γερμανικά.
Τίτλος πρωτοτύπου:
«Die Bergpredigt.
Leben nach dem Gesetz Gottes.
Danach streben die Urchristen im Universellen Leben.»
Η αυθεντικότητα του
περιεχομένου αυτού
του βιβλίου βρίσκεται στη γερμανική έκδοση.
Στη Συμπαντική Ζωή, το Πνεύμα
του Θεού
έχει χαρίσει και χαρίζει το λόγο Του
σ’ όλους τους ανθρώπους. Αυτός ο υψηλός
πνευματικός θησαυρός μεταδίδεται με βιβλία.
Επιφυλάσσονται όλα τα
δικαιώματα διάδοσης και
ανατύπωσης αποσπασμάτων.
Περιεχόμενα
_____________________________________________
Πριν από δύο χιλιάδες χρόνια σχεδόν, ο Ιησούς της Ναζαρέτ χάρισε στην ανθρωπότητα την επί του Όρους Ομιλία. Μέσα από τη Βίβλο (Ματθ. 5-7) μπορούμε να πάρουμε ουσιώδη μέρη αυτής της διδασκαλίας. Η επί του Όρους Ομιλία περιέχει την ουσία της διδασκαλίας του Ιησού, ουσιώδεις φράσεις για μια ζωή σύμφωνη με τους Νόμους του Θεού, υποδείξεις όσον αφορά τις σχέσεις με τους συνανθρώπους μας, με τα ζώα, με τη φύση. Όποιος πραγματώνει αυτές τις διδασκαλίες στην καθημερινή του ζωή, θα νοιώσει πολύ σύντομα ότι η ζωή του αλλάζει, ότι γίνεται θετική και γεμάτη ειρήνη.
Εκκλησιαστικοί αρχηγοί και πολιτικοί, και ιδιαίτερα εκείνοι που ανήκουν στον ονομαζόμενο χριστιανικό κόσμο, ισχυρίζονται απεναντίας ότι αυτή η διδασκαλία είναι μια ουτοπία και πως δεν είναι δυνατό να τεθεί σε πρακτική εφαρμογή.
Υπήρξε λοιπόν ο Ιησούς της Ναζαρέτ ένας ουτοπιστής;
Ή ήταν ο ρεαλιστής, που έδειξε σ’ εμάς τους ανθρώπους το δρόμο για να βγούμε από τον λαβύρινθο του ανθρώπινου εγώ;
Ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, βάδισε πάνω στη γη σαν Ιησούς της Ναζαρέτ. Από το «τετέλεσται» στο Γολγοθά, το λυτρωτικό Του Πνεύμα ζει και ενεργεί μέσα στον καθένα μας. Μέσα στο πέρασμα των δύο χιλιάδων ετών, Αυτός έχει μιλήσει επανειλημμένα διαμέσου προφητικού στόματος. Σήμερα, σ’ αυτή την κραταιά εποχή των ριζικών μεταβολών, Αυτός αποκαλύπτεται ξανά διαμέσου της προφήτισσάς Του. Αυτός διευκρινίζει και εμβαθύνει τις διδασκαλίες που χάρισε στους ανθρώπους όταν ήταν Ιησούς της Ναζαρέτ. Τούτο συμβαίνει επίσης μέσα στο μεγάλο αποκαλυφθέν έργο Του «Αυτός είναι ο λόγος Μου Α και Ω. Το Ευαγγέλιο του Ιησού. Η αποκάλυψη του Χριστού που ο κόσμος δεν γνωρίζει.»
Αυτό το έργο υπερβαίνει κατά πολύ το περιεχόμενο της Βίβλου: αυτό μας δίνει μια μεγαλειώδη σφαιρική όψη αυτού που ήταν, αυτού που είναι και αυτού που θα είναι. Σ’ αυτή την αποκάλυψη, ο Χριστός χαρίζει στην ανθρωπότητα επίσης ολοκληρωμένες ενδείξεις για μια ζωή αληθινά πνευματική, σύμφωνη με τους θεϊκούς Νόμους. Έτσι, σ’ αυτό το έργο, εκπληρώνονται τα λόγια Του που Αυτός πρόφερε όταν ήταν Ιησούς της Ναζαρέτ: «Θα είχα ακόμα πολλά να σας πω...» (Ιωάν. 16, 12). Βασισμένος πάνω στο «Ευαγγέλιο του Ιησού», ένα ήδη υπάρχον ευαγγέλιο, που δεν είναι μέρος της Βίβλου, μέσα σ’ αυτό το βιβλίο «Αυτός είναι ο λόγος Μου», ο Χριστός περιγράφει τη ζωή Του και το έργο Του σαν Ιησούς της Ναζαρέτ· μας υποδεικνύει ιδιαίτερα πως μπορούμε να ζούμε σύμφωνα με τους Νόμους του Θεού, σύμφωνα με τις Δέκα Εντολές και σύμφωνα με την επί του Όρους Ομιλία, στη σημερινή μας εποχή, δίνοντάς μας μια προοπτική για το μέλλον, για το Βασίλειό Του της Ειρήνης πάνω στη γη.
Η επί του Όρους Ομιλία του Ιησού περιέχει την ουσία του δρόμου προς τα μέσα, που διδάσκεται από το Χριστό στις μέρες μας στη Συμπαντική Ζωή, σ’ όλες του τις βαθμίδες και λεπτομέρειες διαμέσου του προφητικού Του λόγου. Ο Εσώτερος Δρόμος «Πιο κοντά σ’ Εσένα, Θεέ μου» είναι ο δρόμος της αυτογνωσίας και του ξεπεράσματος των ανθρώπινων σφαλμάτων, από αγάπη προς το Θεό. Όποιος βαδίζει με επιτυχία αυτό το μονοπάτι που οδηγεί στην ανιδιοτέλεια, στην ισότητα, στην ελευθερία, στην ενότητα, στην αδελφοσύνη και στη δικαιοσύνη, δέχεται τη δύναμη για να εκπληρώνει ολοένα περισσότερο την επί του Όρους Ομιλία και τις Δέκα Εντολές στην καθημερινή ζωή, καθώς επίσης στον επαγγελματικό χώρο και στην οικονομία.
Το παρόν βιβλίο έχει σκοπό να φέρει την επί του Όρους Ομιλία του Ιησού, κοντά σ’ όλους τους ανθρώπους που αναζητούν· όχι μόνο όσον αφορά τα μέρη που περιέχονται μέσα στη Βίβλο, αλλά τη διδασκαλία Του με τις επεξηγήσεις και τις εμβαθύνσεις που ο Χριστός έχει δώσει στην ανθρωπότητα στις μέρες μας, διαμέσου του προφητικού Του λόγου. Επιπλέον, το παρόν βιβλίο θα πρέπει να δώσει στον αναγνώστη και μια ιδέα του βάθους του έργου της αποκάλυψης «Αυτός είναι ο λόγος Μου. Α και Ω. Το Ευαγγέλιο του Ιησού. Η αποκάλυψη του Χριστού που ο κόσμος δεν γνωρίζει.»
Σ’ αυτό το έργο ο Χριστός παίρνει σαν βάση το βιβλίο «Το Ευαγγέλιο του Ιησού. Τι συνέβη πριν 2.000 χρόνια.» Επειδή όμως μερικά εδάφια σ’ αυτό είναι ελλιπή και κάποτε αντιγραμμένα από τη μια γενιά στην άλλη με εσφαλμένο τρόπο, ο Χριστός διευκρινίζει και διορθώνει σήμερα αυτό το κείμενο. Εκείνα τα εδάφια με τα οποία ο Κύριος δεν ασχολείται ειδικά, συμφωνούν κυρίως με την αλήθεια της ζωής και του έργου Του σαν Ιησού της Ναζαρέτ. Πέρα απ’ αυτό εμβαθύνει και διευρύνει ο Χριστός ουσιώδεις αναφορές στο «Ευαγγέλιο του Ιησού.» Έτσι σ’ αυτό το συνολικό έργο «Αυτός είναι ο Λόγος Μου» δίνεται τώρα στην ανθρωπότητα ολόκληρη η αλήθεια, όλες οι ουσιώδεις πτυχές της ζωής του Ιησού και της διδασκαλίας Του.
Μέσα στο βιβλίο «Αυτός είναι ο λόγος Μου», ακολουθούνται ένα ή περισσότερα εδάφια του «Ευαγγε-λίου του Ιησού» από λόγια με τα οποία ο Χριστός το 1989 επεξήγησε, διόρθωσε και εμβάθυνε αυτές τις παραγράφους. Το ίδιο έχει γίνει επίσης με τα απο-σπάσματα που παραθέτονται εδώ, βάζοντας τίτλους για να υποδιαιρείται και να διαβάζεται πιο εύκολα το κείμενο.
Στο κείμενο αποκάλυψης της επί του Όρους Ομιλίας, παρμένο από το βιβλίο «Αυτός είναι ο λόγος Μου», δεν αναφέρονται τα λόγια του Χριστού που απευθύνει στους μελλοντικούς κατοίκους του Βασιλείου Του της Ειρήνης, σχετικά με τη ζωή και το έργο των πρωτοπόρων γι’ αυτό το Βασίλειο, επειδή αυτές οι φράσεις δεν αφορούν το κείμενο της επί του Όρους Ομιλίας.
Το παρόν βιβλιαράκι περιέχει επίσης τις Δώδεκα Εντολές του Ιησού που ο Χριστός τώρα στο έργο αποκάλυψης «Αυτός είναι ο λόγος Μου» (Κεφ. 46, 7-21), έχει δώσει ξανά στην ανθρωπότητα. Πρόκειται βασικά για τις Δέκα Εντολές που ο Θεός αποκάλυψε διαμέσου του Μωυσή και που ο Ιησούς της Ναζαρέτ έχει διευρύνει για το μελλοντικό Του Βασίλειο της Ειρήνης πάνω στη γη.
Για τον αναγνώστη που επιθυμεί να πραγματώσει τις εντολές της επί του Όρους Ομιλίας του Ιησού στη ζωή του, θα έχει σημασία επίσης η ακόλουθη πληροφορία: μετά την αποκάλυψη του πλήρους περιεχομένου της επί του Όρους Ομιλίας Του και του δρόμου προς το Θεό στο ενδότερο του κάθε ανθρώπου, ο Χριστός, μας έχει αποκαλύψει ακόμα το υπέρτατο, δηλαδή τον Απόλυτο Νόμο μέσα στο έργο Του «Οι μεγάλες κοσμικές διδασκαλίες του Ιησού της Ναζαρέτ προς τους αποστόλους και τους μαθητές Του, που μπόρεσαν να τις καταλάβουν. Η ζωή των ανθρώπων που είναι αληθινά πλήρεις από το Θεό.» Είναι ο Νόμος των ουρανών δοσμένος σαν περαιτέρω βοήθεια σ’ όλους εκείνους που αποδύθηκαν να γίνουν ξανά αγνοί στην καρδιά τους, εκπληρώνοντας τους Νόμους του Θεού.
Ο Θεός χάρισε και χαρίζει. Δεν ρωτά αν οι άνθρωποι αναγνωρίζουν το λόγο Του, το λόγο του Θεού, και ζούνε σύμφωνα μ’ αυτό. Ο καθένας μπορεί να εξετάσει και ν’ αποφασίσει. Όποιος μπορεί να το συλλάβει ας το συλλάβει.
Οι φίλοι του Χριστού
στη Συμπαντική Ζωή
1. Βλέποντας τα πλήθη του λαού, ο Ιησούς ανέβηκε σ’ ένα βουνό και όταν κάθισε, Τον πλησίασαν οι Δώδεκα. Αυτός ανάβλεψε τους μαθητές Του και είπε:
2. «Μακάριοι μέσα στο Πνεύμα είναι οι φτωχοί, γιατί σ’ αυτούς είναι το Βασίλειο των ουρανών. Μακάριοι οι θλιμμένοι γιατί θα παρηγορηθούν. Μακάριοι οι πράοι, γιατί αυτοί θα κατέχουν τη γη. Μακάριοι εκείνοι που πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη γιατί θα χορτάσουν.
3. Μακάριοι οι ευσπλαχνικοί, γιατί θα βρουν ευσπλαχνία. Μακάριοι οι αγνοί στην καρδιά, γιατί θα δουν ενορατικά το Θεό. Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, γιατί θα ονομαστούν παιδιά του Θεού. Μακάριοι οι καταδιωγμένοι για μια δίκαιη υπόθεση, γιατί σ’ αυτούς είναι το Βασίλειο του Θεού.
4. Ναι, μακάριοι εσείς, όταν οι άνθρωποι θα σας μισήσουν και θα σας εκδιώξουν από την κοινότητά τους και θα πουν κάθε λογής κακό εναντίον σας και θα προγράψουν το όνομά σας για χάρη του Υιού του ανθρώπου· χαρείτε εκείνη τη μέρα και σκιρτήστε από χαρά γιατί ιδού μεγάλη είναι η ανταμοιβή σας στον ουρανό. Διότι το ίδιο έκαναν οι πρόγονοί τους στους προφήτες. (Κεφ. 25, 1-4)
Ο Χριστός
διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Η επί του Όρους Ομιλία είναι ο Εσώτερος Δρόμος προς την καρδιά του Θεού που οδηγεί στην τελειό- τητα.
Οι μακάριοι θα βλέπουν ενορατικά το Χριστό και μαζί μ’ Εμένα, το Χριστό, θα κατέχουν τη γη με πλήρη πραότητα και ταπεινοφροσύνη. Χαρά σ’ εκεί-νον που βλέπει ενορατικά στο καθετί τη δόξα του Θεού-Πατέρα-Μητέρας. Αυτός έχει γίνει ένα ζωντανό παράδειγμα για πολλούς.
Εγώ καθοδηγώ τους δικούς Μου στην επίγνωση της αλήθειας.
Όποιος προέρχεται από την αλήθεια ακούει τη φωνή Μου, επειδή αυτός είναι η αλήθεια και γι’ αυτό ακούει και βλέπει ενορατικά την αλήθεια.
Οι μακάριοι είναι άφοβοι και χαρούμενοι, γιατί βλέπουν με την ενόραση και ακούνε αυτό που δεν βλέπουν και δεν ακούνε εκείνοι που κρύβονται ακόμα πίσω από το ανθρώπινο εγώ τους, κάνοντας κάθε προσπάθεια για να το διατηρήσουν, για να μην αναγνωρισθούν.
Ωστόσο, οι μακάριοι βλέπουν ενορατικά μέσα στη φυλακή του ανθρώπινου εγώ και αναγνωρίζουν τις πιο κρυφές σκέψεις των συνανθρώπων τους. Αυτοί τους φωτίζουν με τη δύναμη της φωτεινής τους συνείδησης και τους καλούν λέγοντας:
«Μακάριοι μέσα στο Πνεύμα είναι οι φτωχοί, γιατί σ’ αυτούς είναι το Βασίλειο των ουρανών!»
Με τις λέξεις «οι φτωχοί» δεν εννοείται η υλική φτώχεια. Δεν είναι τούτη η φτώχεια που φέρνει τη μακαριότητα μέσα στο Πνεύμα, αλλά η αφοσίωση στο Θεό με την οποία ο άνθρωπος εκτελεί αυτό που είναι το θέλημα του Θεού. Αυτή είναι εσώτερος πλούτος.
Με τις λέξεις «οι φτωχοί» εννοούνται όλοι εκείνοι που δεν επιζητούν τη δική τους περιουσία και που δεν συσσωρεύουν αγαθά. Η σκέψη τους και η επιδίωξή τους είναι στραμμένες στη ζωή της κοινότητας μέσα στην οποία διαχειρίζονται σύμφωνα με το Νόμο τα αγαθά που ο Θεός έχει χαρίσει σε όλους. Δεν επιθυμούν και δεν επιζητούν εγκόσμια πράγματα. Υπηρετούν το κοινό καλό και εκτείνουν τα χέρια τους προς το Θεό, βαδίζοντας συνειδητά το δρόμο προς την Εσώτερη Ζωή. Ο σκοπός τους είναι το Βασίλειο του Θεού μέσα στο εσώτερό τους που θέλουν να αναγγείλουν και να φέρουν σε όλους τους ανθρώπους καλής θέλησης. Ο εσώτερος πλούτος τους είναι η ζωή στο Θεό, για το Θεό και για τον πλησίον τους. Αυτοί ζουν την εντολή «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι.»
Τείνουν προς το Πνεύμα του Θεού και δέχονται από το Θεό εκείνο που έχουν ανάγκη για τη γήινή τους ζωή και ακόμα περισσότερο. Αυτοί είναι οι μακάριοι στο Πνεύμα του Θεού.
«Μακάριοι οι θλιμμένοι, γιατί θα παρηγορηθούν.»
Ο ανθρώπινος πόνος δεν προέρχεται από το Θεό, αλλά τον έχει προκαλέσει ο ίδιος ο πονεμένος, ή στο βασίλειο των ψυχών, η ψυχή του έχει επιφορτιστεί μ’ ένα μέρος ενοχής της ψυχής ενός αδελφού ή μιας αδελφής για να την εξιλεώσει μέσα στη γήινη ύπαρξη, ώστε η ψυχή του αδελφού ή της αδελφής να μπορέσει να εισέλθει σε πιο υψηλές σφαίρες της Εσώτερης Ζωής.
Όποιος σηκώνει τον πόνο του, χωρίς να ρίχνει την ευθύνη στον πλησίον του, και αναγνωρίζει τα ελαττώματά του και τις αδυναμίες του μέσα στον πόνο, μετανοώντας, ζητώντας συγχώρεση και συγχωρώντας, θα δεχτεί ευσπλαχνία από το Θεό, αφού ο Θεός, ο Αιώνιος, επιθυμεί να παρηγορήσει τα παιδιά Του και να αφαιρέσει απ’ αυτά ό,τι δεν είναι καλό και σωτήριο για την ψυχή τους. Διότι όταν ο πόνος εγκαταλείπει την ψυχή, δηλαδή όταν οι αιτίες που ήταν ενεργές μέσα στην ψυχή έχουν εξοφληθεί, τότε ο άνθρωπος πλησιάζει πιο κοντά στο Θεό.
«Βάσταξε τον πόνο σου» σημαίνει: μην παραπονιέσαι γι’ αυτόν· μην κατηγορείς το Θεό και ούτε τον πλησίον σου. Βρες μέσα στον πόνο σου την αμαρτωλή συμπεριφορά σου που τον έχει προκαλέσει.
Μετανόησε, συγχώρεσε και ζήτησε συγχώρεση και μην ξανακάνεις πια το αμάρτημα που έχεις αναγνωρίσει. Η ενοχή της ψυχής θα μπορέσει έτσι να εξαλειφθεί από το Θεό και από Εκείνον θα δεχτείς έπειτα ολοένα μεγαλύτερη δύναμη, αγάπη και σοφία.
Αν συναντήσεις ένα θλιμμένο και σοβαρά δοκιμασμένο από τον πόνο πρόσωπο που σου ζητά βοήθεια, να του συμπαρασταθείς και βοήθησέ τον στο βαθμό που σου είναι δυνατό και που είναι καλό για την ψυχή του. Και αν αναγνωρίσεις ότι ο πλησίον σου δέχεται τη βοήθεια με ευγνωμοσύνη και ότι οικοδομείται μ’ αυτή, τότε δώσε του ακόμη περισσότερο αν σου είναι δυνατό.
Ωστόσο, εσύ που παρέχεις βοήθεια, κάντο ανιδιοτελώς. Αν το κάνεις μόνο από εξωτερική υποχρέωση, δεν θα δεχτείς καμιά πνευματική ανταμοιβή, ούτε θα δώσεις καμιά υπηρεσία στην ψυχή του προσώπου που είναι καταπονεμένο και σοβαρά δοκιμασμένο από τον πόνο, αλλά θα βοηθήσεις μονάχα το σώμα, το όχημα της ψυχής.
«Μακάριοι οι πράοι, γιατί αυτοί θα κατέχουν τη γη.»
Πραότητα, ταπεινοφροσύνη, αγάπη και καλοσύνη πηγαίνουν μαζί χέρι-χέρι. Όποιος έχει γίνει ανιδιοτελής αγάπη, είναι και πράος, ταπεινός και καλοσυνάτος. Είναι πλήρης από σοφία και δύναμη.
Οι άνθρωποι στο Πνεύμα Μου, που αγαπούν ανιδιοτελώς, θα κατέχουν τη γη. Κοιτάξτε, ο δρόμος προς την καρδιά του Θεού είναι ο δρόμος προς την καρδιά της ανιδιοτελούς αγάπης. Από την ανιδιοτελή αγάπη ρέει η ειρήνη του Θεού.
Οι άνθρωποι που πορεύονται προς την καρδιά του Θεού και εκείνοι που ήδη ζουν στο Θεό, ενεργούν για τη Νέα Εποχή, διδάσκοντας σ’ όλους τους ανθρώπους καλής θέλησης το δρόμο προς το Θεό. Κατ’ αυτό τον τρόπο θα κατέχουν όλο και περισσότερο τη γη στο Πνεύμα Μου.
«Μακάριοι εκείνοι που πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη γιατί θα χορτάσουν.»
Όποιος πεινά και διψά για τη δικαιοσύνη του Θεού, αναζητά την αλήθεια και λαχταρά τη ζωή στο Θεό και με το Θεό. Αυτός θα χορτάσει.
Αδελφέ Μου, αδελφή Μου, που λαχταράς τη δικαιοσύνη, τη ζωή στο Θεό και με το Θεό, να έχεις πεποίθηση και εξυψώσου πάνω από το αμαρτωλό ανθρώπινο εγώ! Χαίρε γιατί έχει αρχίσει ο καιρός στον οποίο το Βασίλειο του Θεού πλησιάζει στους ανθρώπους που προσπαθούν να τηρούν τις εντολές της ζωής.
Κοίτα, Εγώ, ο Λυτρωτής σου, Είμαι η αλήθεια μέσα στον ίδιο τον εαυτό σου. Είμαι επομένως η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή μέσα στον ίδιο τον εαυτό σου.
Η αλήθεια είναι ο Νόμος της αγάπης και της ζωής. Μέσα στις Δέκα Εντολές, που είναι αποσπάσματα από τον πανπερικλείοντα Νόμο του Θεού, βρίσκεις τις βασικές αρχές για το δρόμο προς την αλήθεια. Τήρησε τις Δέκα Εντολές και θα φθάσεις όλο και περισσότερο στο δρόμο της επί του Όρους Ομιλίας, όπου επεξηγείται με θεμελιώδη τρόπο ο δρόμος προς την αλήθεια.
Ο δρόμος προς την αλήθεια είναι ο δρόμος προς την καρδιά του Θεού, την αιώνια ζωή που είναι ανιδιοτελής αγάπη. Η επί του Όρους Ομιλία είναι ο δρόμος για το Βασίλειο του Θεού, προς τους Νόμους για το Βασίλειο της Ειρήνης του Ιησού Χριστού· αν εμβαθύνεις μέσα σ’ αυτούς και τους εκπληρώνεις, θα φθάσεις στη θεϊκή σοφία.
Αναγνώρισε: κανείς δεν θα πρέπει να πεινά και να διψά για δικαιοσύνη. Κάνε το πρώτο βήμα προς το βασίλειο της αγάπης, παραμένοντας πρώτ’ απ’ όλα δίκαιος με τον εαυτό σου. Εξασκήσου να ζεις και να σκέφτεσαι με τρόπο θετικό και σιγά-σιγά θα γίνεις ένας δίκαιος άνθρωπος. Θα φέρεις έτσι τη δικαιοσύνη του Θεού σ’ αυτό τον κόσμο και θα την υπερασπίζεις, επειδή εκτελείς το θέλημα του Θεού, του Κυρίου, αντλώντας από την αγάπη Του και από τη σοφία Του.
Αναγνώρισε: είναι κοντά ο καιρός που θα συμβεί ό,τι έχει αποκαλυφθεί. Το λιοντάρι θα πλαγιάζει κοντά στο πρόβατο, επειδή οι άνθρωποι θα έχουν επιτύχει τη νίκη πάνω στους εαυτούς τους, διαμέσου Εμού, του Λυτρωτή τους. Αυτοί θα δημιουργήσουν μια μεγάλη οικογένεια στο Θεό και θα ζουν μέσα στην ενότητα με όλα τα ζώα και με όλη τη φύση.
Χαρείτε, το Βασίλειο του Θεού έχει πλησιάσει και με το Βασίλειο του Θεού κι’ Εγώ, ο Λυτρωτής σας και Κομιστής της ειρήνης, ο Άρχων του Βασιλείου της Ειρήνης, του παγκόσμιου Βασιλείου του Ιησού Χριστού.
«Μακάριοι οι ευσπλαχνικοί, γιατί θα βρουν ευσπλαχνία.»
Η ευσπλαχνία του Θεού αντιστοιχεί στην πραότητα και στην καλοσύνη του Θεού και είναι η πόρτα προς την τελειότητα της ζωής για όλες τις ψυχές. Οι άνθρωποι που έχουν αναπτύξει μέσα στις ψυχές τους και τις επτά βασικές δυνάμεις της ζωής, το Νόμο από την Τάξη μέχρι την Ευσπλαχνία, διαμέσου Μου, του Χριστού, που ζω στο Θεό-Πατέρα-Μητέρα, θα εισέλθουν ξανά στην ανιδιοτελή αγάπη, στο Βασίλειο του Θεού, στον ουρανό, σαν αγνά πνευματικά όντα, περνώντας την πόρτα της Ευσπλαχνίας, και θα ζήσουν εν ειρήνη. Η πόρτα προς το αιώνιο Είναι αποτελεί την έβδομη βασική δύναμη, την Ευσπλαχνία, που στο Πνεύμα του Θεού ονομάζεται καλοσύνη και πραότητα. Όλοι οι άνθρωποι που εξασκούνται στην ευσπλαχνία, θα βρουν επίσης ευσπλαχνία και θα συμπαρασταθούν σ’ εκείνους που βρίσκονται στο δρόμο προς την ευσπλαχνία.
Αναγνωρίστε: ο δρόμος προς την καρδιά του Θεού είναι ο δρόμος του καθενός μέσα στην κοινότητα ατόμων με τους ίδιους στόχους. Διότι ο Θεός είναι ενότητα, και η ενότητα στο Θεό είναι κοινότητα στο Θεό και με το Θεό και τον πλησίον.
Όποιος έχει κάνει τα πρώτα βήματα στο δρόμο προς την τελειότητα, θα πραγματώσει την εντολή της ενότητας: Ένας για όλους, ο Χριστός, και όλοι για τον Έναν, το Χριστό.
Η επί του Όρους Ομιλία είναι, όπως έχει αποκαλυφθεί, ο εξελικτικός δρόμος προς την Εσώτερη Ζωή. Όλοι εκείνοι που έχουν προπορευτεί πάνω σ’ αυτό τον εξελικτικό δρόμο προς την καρδιά του Θεού, θα βοηθήσουν με τη σειρά εκείνους που βρίσκονται ακόμα στην αρχή του δρόμου. Μέσα σ’ όλους εκείνους και πάνω σ’ όλους εκείνους λάμπει ο Χριστός, το Εγώ Είμαι.
«Μακάριοι οι αγνοί στην καρδιά, γιατί θα βλέπουν ενορατικά το Θεό.»
Η αγνή καρδιά είναι η αγνή ψυχή που έχει εξυψωθεί ξανά σε απόλυτο πνευματικό ον, διαμέσου Μου, του Χριστού, στο Θεό-Πατέρα-Μητέρα.
Οι αγνές ψυχές που έχουν ξαναγίνει όντα των ουρανών, είναι επομένως ξανά η εικόνα του αιώνιου Πατέρα και βλέπουν εκ νέου ενορατικά τον Αιώνιο, πρόσωπο με πρόσωπο. Αυτές βλέπουν με ενόραση, ζουν και αντιλαμβάνονται ταυτόχρονα το Νόμο του αιώνιου Πατέρα, επειδή έχουν ξαναγίνει πνεύμα από το Πνεύμα Του, ο αιώνιος Νόμος καθαυτό.
Όσο οι άνθρωποι και οι ψυχές πρέπει ακόμα να αφουγκράζονται το Πνεύμα του Θεού μέσα τους, δεν είναι ακόμα πνεύμα από το Πνεύμα Του, δεν είναι ακόμα ο Νόμος της αγάπης και της ζωής της ίδιας.
Ενώ, όποιος έχει ξαναγίνει ο Νόμος της αγάπης και της ζωής, βλέπει ενορατικά τον αιώνιο Πατέρα, πρόσωπο με πρόσωπο, και είναι σταθερά και συνειδητά σ’ επικοινωνία μ’ Εκείνον. Βλέπει ενορατικά στην ολότητά του επίσης το Νόμο του Θεού, τη ζωή από το Θεό, επειδή αυτός ο ίδιος είναι η ζωή και η αγάπη και κινείται σ’ αυτές. Όποιος κινείται μέσα στον Απόλυτο Νόμο του Θεού, τον έχει επίσης διανοίξει πλήρως, από την Τάξη μέχρι την Ευσπλαχνία. Όλες οι επτά βασικές δυνάμεις του άπειρου είναι στην υπηρεσία του, επειδή είναι σε απόλυτη ενότητα και αρμονία με όλο το Είναι.
«Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, γιατί θα ονομασθούν παιδιά του Θεού.»
Το νόημα αυτών των λέξεων είναι: μακάριοι εκείνοι που τηρούν την ειρήνη. Αυτοί θα φέρουν επίσης την αληθινή ειρήνη πάνω σ’ αυτή τη γη, επειδή έχουν γίνει ειρηνικοί μέσα τους. Αυτοί είναι συνειδητά τα παιδιά του Θεού.
«Μακάριοι οι καταδιωγμένοι για μια δίκαιη υπόθεση, γιατί σ’ αυτούς είναι το Βασίλειο του Θεού.»
Αναγνωρίστε: όποιος Με ακολούθησε, δεν έγινε σεβαστός απ’ εκείνους που ήταν άνθρωποι του κόσμου, επειδή κι’ Εγώ είχα περιφρονηθεί απ’ εκείνους, όταν ήμουν Ιησούς της Ναζαρέτ. Σ’ όλες τις εποχές, οι άνθρωποι που ακολούθησαν ειλικρινά το Ναζωραίο, έπρεπε να υποφέρουν και να πάθουν πολύ.
5. Αλίμονο σ’ εσάς πλούσιοι! Επειδή έχετε ήδη πάρει την παρηγοριά σας σ’ αυτή τη ζωή. Αλίμονο σ’ εσάς χορτασμένοι, γιατί θα πεινάσετε. Αλίμονο σ’ εσάς που τώρα γελάτε, επειδή θα πενθήσετε και θα κλάψετε. Αλίμονο σ’ εσάς, αν όλοι οι άνθρωποι μιλούν καλά για σας, γιατί έτσι έκαναν επίσης οι πρόγονοί τους με τους ψευδοπροφήτες. (Κεφ. 25, 5)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
«Αλίμονο σ’ εσάς πλούσιοι! Επειδή έχετε ήδη πάρει την παρηγοριά σας σ’ αυτή τη ζωή.»
Οι άνθρωποι που θεωρούν τον πλούτο τους σαν δική τους περιουσία είναι φτωχοί στο πνεύμα. Πολλοί απ’ εκείνους που είναι πλούσιοι με γήινα αγαθά φέρουν μαζί τους την πνευματική αποστολή να είναι παράδειγμα για εκείνους τους πλούσιους που είναι σκληρόκαρδοι και ανένδοτοι και που δένονται στον πλούτο τους, με μοναδική τους σκέψη και επιδίωξη να τον πολλαπλασιάσουν για τους εαυτούς τους. Ένας άνθρωπος πλούσιος με γήινα αγαθά και που έχει αναγνωρίσει ότι ο πλούτος του είναι ένα δώρο που έχει δεχτεί από το Θεό, μόνο για να τον εισφέρει στη μεγάλη ολότητα για το καλό όλων, διαχειριζόμενός τον με ορθό τρόπο για όλους, πραγματώνει το Νόμο της ισότητας, της ελευθερίας, της ενότητας και της αδελφοσύνης. Δίνοντας ανιδιοτελώς, συμβάλλει ώστε οι φτωχοί να μη ζουν στη στέρηση και οι πλούσιοι στην πολυτέλεια.
Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται βαθμιαία μια ισορροπία, μια εξυψωμένη μέση κοινωνική τάξη, για όλους εκείνους που είναι διατεθειμένοι να πραγματώσουν ανιδιοτελώς το Νόμο «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι.» Έτσι αναπτύσσεται σιγά-σιγά ο αληθινός ανθρωπισμός μιας κοινότητας της οποίας τα μέλη δεν συσσωρεύουν γήινα προσωπικά πλούτη, μα θεωρούν το καθετί σαν κοινή περιουσία χαρισμένη σ’ αυτούς από το Θεό.
Εάν ο πλούσιος θεωρεί τα χρήματα και τα υπάρχοντα σαν περιουσία του και εκτιμάται στον κόσμο για τα πλούτη του, στις επόμενες γήινες ζωές θα ζήσει σε φτωχές χώρες, σαν αποτέλεσμα των αιτιών του, και θα ζητιανεύει το ψωμί που αρνήθηκε στους φτωχούς όταν ήταν πλούσιος. Και θα είναι έτσι μέχρι τότε που τέτοιες ενσαρκώσεις θα είναι δυνατές ακόμα.
Η ψυχή ενός τέτοιου πλούσιου δεν θα βρει ανάπαυση ούτε στα επίπεδα εξαγνισμού. Οι φτωχές σε φως ψυχές, που έπρεπε να υποστούν πόνο και πείνα στο γήινό τους ένδυμα εξαιτίας του, θα τον αναγνωρίσουν σαν εκείνον που τους είχε στερήσει αυτό που θα μπορούσε να τους είχε βοηθήσει για να ξεφύγουν από τα δεσμά του ανθρώπινου εγώ. Πολλοί θα τον κατηγορήσουν και η ψυχή του η ίδια θα αισθανθεί όπως αυτοί είχαν πονέσει και υποφέρει την πείνα. Μ’ αυτό τον τρόπο, μια ψυχή που σε γήινο ένδυμα ήταν ένας άνθρωπος πλούσιος και με υπόληψη, μπορεί να υποφέρει μεγάλα δεινά, πολύ χειρότερα από του αν είχε υποχρεωθεί να ζητιανέψει το ψωμί στη γήινή του μορφή.
Αναγνωρίστε: σύμφωνα με τους Νόμους του Αιώνιου, οποιοσδήποτε σέβεται με ανιδιοτελή τρόπο την εντολή «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι» θα δικαιούται το ίδιο, επειδή ο Θεός δίνει στον καθένα αυτό που έχει ανάγκη και ακόμη περισσότερο. Ωστόσο μέχρι που όλοι οι άνθρωποι δεν συμμορφώνονται μ’ αυτή την εντολή, πάνω στη γη θα υπάρχουν οι αποκαλούμενοι πλούσιοι. Η αποστολή τους είναι να διανέμουν τον πλούτο που έχουν συσσωρεύσει και να ζήσουν όπως εκείνους που πραγματώνουν ανιδιοτελώς την εντολή «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι.» Εάν μ’ αυτό τον τρόπο δεν θα σκέφτονται το καλό τους, αλλά το καλό όλων, ο εσώτερος πλούτος θα αρχίσει σταδιακά να εκδηλώνεται επίσης εξωτερικά και κανένας άνθρωπος δεν θα υποφέρει την πείνα και ούτε θα ζει με στερήσεις.
Αλίμονο σε σας πλούσιοι, που αποκαλείτε δική σας περιουσία τα χρήματα και τα υπάρχοντά σας και κάνετε τον πλησίον σας να εργάζεται για να αυξηθεί η περιουσία σας! Εγώ σας λέγω: εσείς δεν θα δείτε ενορατικά το θρόνο του Θεού, αλλά θα εξακολουθήσετε να ζείτε εκεί όπου βρίσκονται τα πόδια του Θεού, πάνω στη γη, ξανά και ξανά με γήινο ένδυμα, μέχρι τότε που θα είναι ακόμα δυνατό. Ακόμα και αν στηρίζετε κοινωνικά ιδρύματα, αλλά εσείς είστε πολύ πιο πλούσιοι από εκείνους που υποστηρίζονται από αυτά, είστε παρ’ όλ’ αυτά το ίδιο υποτελείς του σατανά των αισθήσεων, που θέλει τη διαφορά μεταξύ φτωχού και πλούσιου.
Απ’ αυτές τις διαφορές προκύπτουν η εξουσία και η δουλοπρέπεια, η ζηλοφθονία και το μίσος, που επιφέρουν διχόνοια και πολέμους. Γι’ αυτό, ακόμα και αν κάθε τόσο σκέφτονται το κοινωνικό καλό, κείνοι που προσκολλούνται στον πλούτο τους, υπηρετούν το σατανά των αισθήσεων και δρουν εναντίον του Νόμου της ζωής: εναντίον της ισότητας, της ελευθερίας, της ενότητας και της αδελφοσύνης.
Όποιος θεωρεί το χρήμα και τα αγαθά σαν περιουσία του και αποθησαυρίζει ο ίδιος, αντί να αφήνει να ρέουν αυτές οι υλικές ενέργειες, είναι σύμφωνα με το Νόμο της ζωής ένας κλέφτης, επειδή κατακρατά από τον πλησίον του ένα μέρος της πνευματικής του κληρονομιάς. Διότι τα πάντα είναι ενέργεια. Όποιος τη δένει με έννοιες όπως «δικό μου και σ’ εμένα» δρα εναντίον του Νόμου, που είναι ρέουσα ενέργεια.
«Αλίμονο σ’ εσάς χορτασμένοι, γιατί θα πεινάσετε.»
Ο πλούσιος και χορτασμένος άνθρωπος, που γεμίζει μονάχα τους σιτοβολώνες «του», έχει μια κενή καρδιά. Γνωρίζει μόνο το δικό μου και το δικό σου. Οι αισθήσεις του και οι σκέψεις του περιστρέφονται μόνο γύρω από τα «δικά μου» αγαθά, τη «δική μου» περιουσία, το «δικό μου» ψωμί, τη «δική μου» τροφή. «Όλο αυτό μου ανήκει», αυτός είναι ο κόσμος του. Ένας τέτοιος άνθρωπος θα υποφέρει μια μέρα την πείνα και θα ζήσει με στερήσεις μέχρι που ν’ αντιληφθεί πως τα πάντα είναι το Είναι· καθετί ανήκει στο Θεό και σ’ όλους τους ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν τα έργα του Θεού, δηλαδή να πραγματώνουν την ανιδιοτελή αγάπη και το νόμο της ζωής για τη γη, που λέει «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι.»
Οι άνθρωποι που μιλούν μονάχα για το «δικό μου» και «δικό σου» έχουν λίγο φως και προετοιμάζουν ήδη σ’ αυτή την ενσάρκωση, μια περαιτέρω γήινη ζωή είτε μια μακριά πορεία της ψυχής τους στο βασίλειο των ψυχών· και στις δύο περιπτώσεις με μορφή ζητιάνου.
Η σκοτισμένη από τον υλισμό ψυχή ασυνείδητα πεινά για φως, επειδή της λείπει. Αυτή αναζητά με αγωνία ν’ αναπληρώσει αυτή την έλλειψη με πράγματα εξωτερικά, όπως το γήινο πλούτο, την απληστία, τη λαιμαργία, τον αλκοολισμό και άλλες ηδονές και απολαύσεις. Αυτή είναι αχόρταγη.
«Αλίμονο σ’ εσάς που τώρα γελάτε, επειδή θα πενθήσετε και θα κλάψετε.»
Όποιος περιγελά και χλευάζει τον πλησίον του, θα είναι μια μέρα πολύ λυπημένος και θα κλάψει τον εαυτό του, επειδή έχει παραγνωρίσει εκείνους που έχει χλευάσει και περιγελάσει. Θα πρέπει να αναγνωρίσει πως κατά βάθος, έχει περιγελάσει, χλευάσει και κοροϊδέψει τον εαυτό του. Διότι όποιος κρίνει και καταδικάζει τον πλησίον του περιγελώντας τον, χλευάζοντάς τον και κοροϊδεύοντάς τον, κρίνει, καταδικάζει, περιγελά, χλευάζει και κοροϊδεύει Εμένα, το Χριστό.
Αναγνωρίστε: όποιος αμαρτάνει έναντι στον πιο μικρό Μου αδελφό, αμαρτάνει έναντι του Νόμου της ζωής και θα πρέπει να υποφέρει. Ταυτόχρονα δένεται σ’ εκείνους που έχει περιφρονήσει. Γι’ αυτό, να είστε προσεκτικοί και να εξασκείστε στον αυτοέλεγχο. Δεν είναι εκείνο που εισέρχεται από το στόμα που κηλιδώνει την ψυχή σας, αλλά είναι εκείνο που εξέρχεται από το στόμα σας που ενοχοποιεί την ψυχή και τον άνθρωπο.
«Αλίμονο σ’ εσάς, αν όλοι οι άνθρωποι μιλούν καλά για εσάς, γιατί έτσι έκαναν επίσης οι πρόγονοί τους με τους ψευδοπροφήτες.» Αν εσείς λέτε πράγματα που αρέσουν στους συνανθρώπους σας, για να σας επαινούν και να έχετε την υπόληψή τους, είστε όπως τους παραχαράκτες που πληρώνουν με πλαστά νομίσματα για να επιτύχουν πλεονεκτήματα.
Ανάλογα συνέβηκε και συμβαίνει με τους ψευδοπροφήτες. Αυτοί είχαν και έχουν υπόληψη από το λαό, επειδή έλεγαν εκείνο που τους άρεσε και επειδή τα πρόσωπα περιωπής ανάμεσα στο λαό ήταν με το μέρος τους, ελπίζοντας να επιτύχουν προσωπικά πλεονεκτήματα και οφέλη.
Αναγνωρίστε, εσείς άνθρωποι στο Βασίλειο της Ειρήνης: στον αμαρτωλό κόσμο, πολλοί δίκαιοι προφήτες και φωτισμένοι άνδρες και γυναίκες είχαν συκοφαντηθεί και καταδιωχθεί από τους πλούσιους και τους ισχυρούς αυτού του κόσμου, από τους εκκλησιαστικούς αρχηγούς και από τους οπαδούς τους και πολλοί απ’ αυτούς είχαν βασανιστεί και θανατωθεί. Σ’ όλες τις εποχές, το σατανικό έχει χρησιμοποιήσει σαν όργανα εκείνους που ήθελαν να κρατήσουν για
τους εαυτούς τους τα γήινα πλούτη τους και να τα πολλαπλασιάσουν, αυτούς που φιλοδόξησαν την εξουσία, καθώς επίσης εκείνους που ήταν υποτελείς στους πλούσιους και στους ισχυρούς.Πρέπει να γνωρίζετε όλα αυτά για να καταλάβετε γιατί ο παλαιός αμαρτωλός κόσμος κατέρρευσε με τόσο φοβερό τρόπο.
Ψευδοπροφήτες ήταν επίσης εκείνοι που κήρυτταν το Ευαγγέλιο της αγάπης, αλλά που δεν το ζούσαν. Το ίδιο επίσης ήταν, όλοι εκείνοι που αυτοαποκαλούνταν «χριστιανοί», και που στη ζωή τους συμπεριφέρονταν μη χριστιανικά. Αυτοί συχνά εγκωμιάζονταν για την ευγλωττία τους και τους αποδίδονταν τιμές και έπαινοι για τον πλούτο και το κύρος τους.
Ω βλέπετε, παρ’ όλ’ αυτά, όλοι οι αληθινοί προφήτες και οι φωτισμένοι συνέβαλαν, στο πέρασμα του χρόνου, ώστε να ακτινοβολήσει και να λάμψει όλο και περισσότερο το κρύσταλλο της Εσώτερης Ζωής, με τις πολλές πτυχές της αιώνιας αλήθειας. Μ’ αυτό τον τρόπο οικοδομήθηκε σιγά - σιγά, το Βασίλειο του Θεού πάνω στη γη.
Κι’ εσείς, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές στο Βασίλειο της Ειρήνης, εναπόκειται τώρα σ’ εσάς να περιποιηθείτε και να καλλιεργήσετε, να φροντίσετε και να διαφυλάξετε σαν ένα πολύτιμο λουλούδι αυτό το κρύσταλλο, την Εσώτερη Ζωή, που τώρα είναι τέλειο, ακτινοβόλο και λαμπερό: είναι ο Νόμος της αγάπης και της σοφίας του Θεού, η
τάξη Του, η θέλησή Του, η σοφία Του, η σοβαρότητά Του, η καλοσύνη Του, η άπειρή Του ακτινοβολία αγάπης και η πραότητά Του.Εσείς είστε το άλας της γης
6. Εσείς είστε το άλας της γης, γιατί κάθε θυσία πρέπει να αλατιστεί, μα αν το άλας έχει χάσει τη γεύση του, με τι θα πρέπει να αλατιστεί; Σε τίποτε άλλο δεν θα χρησιμεύσει στο εξής, παρά να πεταχτεί και να ποδοπατηθεί.
(Κεφ. 25, 6)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Οι δίκαιοι είναι το άλας της γης.
Αυτοί θα επισημαίνουν ξανά και ξανά τις άθλιες καταστάσεις σ’ αυτό τον κόσμο και θα βάζουν το δάκτυλο στην πληγή της αμαρτίας. Διότι σ’ αυτό τον ακόμη αμαρτωλό κόσμο, έχουν γίνει και γίνονται πολλές συμφορές και πολλοί άνθρωποι έχουν γίνει θύματα για χάρη του Ευαγγελίου.
Οι δίκαιοι που είχαν γίνει θύματα, θα πρέπει να αποκατασταθούν από δίκαιους άνδρες και γυναίκες, γιατί το καθετί πρέπει να εκδηλωθεί διαμέσου του άλατος της γης. Τώρα στην περίοδο των ριζικών μεταβολών από τον παλαιό αμαρτωλό κόσμο στη Νέα Εποχή, την εποχή του φωτός, οι δίκαιοι θα φέρουν στο φως την αδικία και θα τη φανερώσουν, ώστε εκείνοι που διέπραξαν αδικία να αναγνωρίσουν τους εαυτούς τους και να μετανοήσουν.
Εσείς δίκαιοι, που είστε το άλας της γης, προσέξτε ώστε αυτό το άλας να μη χάσει τη γεύση του, δηλαδή να παραμείνετε στη δικαιοσύνη και να μη παραπλανηθείτε. Διότι ποιος θα έπρεπε να φέρει τη δικαιοσύνη σ’ αυτό τον κόσμο και ποιος θα έπρεπε να επισημάνει τις άθλιες καταστάσεις και τις αμαρτίες που οι άνθρωποι έχουν διαπράξει; Μόνο εκείνοι που γνωρίζουν το όνομά Μου και που είναι σημειωμένοι στο βιβλίο του αμνού.
Όποιος δεν είναι πια το άλας της γης, περιέρχεται στον κύκλο εκείνων που έχουν καταχραστεί και καταχρώνται το όνομά Μου για τους σκοπούς τους και που έχουν καταδιώξει, συκοφαντήσει και θανατώσει τους δίκαιους.
Αν το άλας της γης χάσει τη γεύση του κι’ ο άνθρωπος περιφρονεί τον πλησίον του, αυτός θα υποκύψει στις δικές του αιτίες. Εκφρασμένο με μια εικόνα: αυτός θα ποδοπατήσει τον εαυτό του. Οι αιτίες του που δεν έχουν εξιλεωθεί, θα επιφέρουν τότε ασθένεια, μαρασμό και πόνο. Η φτωχή σε φως ψυχή θα εξασθενήσει και θα δοκιμάσει πάνω στο σώμα της ψυχής του εκείνο που έχει προκαλέσει στον πλησίον του.
Εσείς είστε το φως του κόσμου
7. Εσείς είστε το φως του κόσμου. Δεν μπορεί να παραμένει κρυμμένη μια πόλη που έχει οικοδομηθεί πάνω σ’ ένα λόφο, ούτε κανείς ανάβει ένα λυχνάρι και το βάζει κάτω από το μόδι, αλλά πάνω στο λυχνοστάτη, ώστε να δίνει φως σ’ όλους εκείνους που είναι στο σπίτι. Έτσι αφήστε το φως σας να λάμψει μπροστά στους ανθρώπους, ώστε να βλέπουν τα καλά σας έργα και να δοξάζουν τον Πατέρα σας που είναι στον ουρανό. (Κεφ. 25, 7)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Εγώ Είμαι το φως του κόσμου.
Απ’ αυτό το φως Μου, αναφλέχτηκαν ολοένα περισσότερες καρδιές, στην κραταιά καμπή των καιρών. Οι άνθρωποι αναγνώρισαν την αιώνια αλήθεια μέσα στο λόγο Μου. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι βάδισαν τον Εσώτερο Δρόμο και αποδέχτηκαν το δώρο της ζωής, τις διδαχές και τα μαθήματα που προέρχονται από την αιώνια αλήθεια, για να πλησιάσουν στο Θεό, στο αιώνιο Είναι.
Πολλοί άνδρες και γυναίκες έγιναν οπαδοί Μου, επειδή εκπληρούσαν το θέλημα του Θεού. Αδελφώθηκαν στο Πνεύμα Μου και έγιναν οι πρωτοπόροι για τη Νέα Εποχή που έθεσαν τα θεμέλια του Βασιλείου του Θεού πάνω στη γη και άρχισαν να οικοδομούν πάνω σ’ αυτά.
Ακολουθήστε Με
8. Μην νομίζετε πως Εγώ ήλθα για να καταλύσω το Νόμο ή τους προφήτες· Εγώ δεν ήλθα για να καταλύσω αλλά για να εκπληρώσω. Διότι στ’ αλήθεια σας λέγω: μέχρι που θα έχουν παρέλθει ο ουρανός και η γη, δεν θα παρέλθει ούτε ένα γιώτα ή μια κεραία από το Νόμο και από όσα έχουν λεχθεί από τους προφήτες, μέχρι που τα πάντα να έχουν εκπληρωθεί. Αλλά κοιτάξτε, εδώ είναι Ένας πολύ πιο μεγάλος από το Μωυσή, και Αυτός θα σας δώσει τον ανώτερο Νόμο, και μάλιστα τον τέλειο Νόμο, κι’ εσείς θα πρέπει να υπακούετε σ’ αυτόν. (Κεφ. 25, 8)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Όταν ήμουν Ιησούς της Ναζαρέτ, δίδαξα μέρη από τον τέλειο Νόμο, τον Απόλυτο Νόμο, στους άνδρες και στις γυναίκες που Με ακολουθούσαν και σ’ όλους εκείνους που Με άκουαν. Τους είχα εξηγήσει επίσης ότι ο Απόλυτος Νόμος της αγάπης ακτινοβολεί μέσα στο νόμο της σποράς και του θερισμού, επειδή το Πνεύμα είναι πανταχού παρόν και δρα επίσης μέσα στο νόμο της σποράς και του θερισμού, στο νόμο της πτώσης.
Διαμέσου Μου, σαν Ιησού της Ναζαρέτ, του ενσαρκωμένου Χριστού, και διαμέσου όλων των άλλων αληθινών προφητών του Θεού, ο Αιώνιος δίδαξε και νουθέτησε τα παιδιά Του στις ατελείς σφαίρες, εξηγώντας ότι ο νόμος της πτώσης, ο νόμος της σποράς και του θερισμού, είναι συνέχεια ενεργός. Όποιος δεν μεταμελείται και δεν κάνει μια μεταστροφή έγκαιρα, θα πρέπει να υποστεί τα αποτελέσματα των αιτιών του. Ο Αιώνιος επιδίωξε και επιδιώκει και στην παρούσα επίσης εποχή [1989], να οδηγήσει τα ανθρώπινα παιδιά Του και όλες τις ψυχές στην καρδιά Του, στο Νόμο της αιώνιας αγάπης, προτού ο θερισμός, δηλαδή τα αποτελέσματα των αιτιών που έχουν δημιουργήσει, πέσουν πάνω τους. Ο Αιώνιος τους οδήγησε και τους οδηγεί στην αυτογνωσία διαμέσου Μου, του Χριστού. Αυτός έδωσε και τους δίνει τη δύναμη για να τακτοποιήσουν τις ενοχές και τα σφάλματα που έχουν αναγνωρίσει και που αναγνωρίζουν.
Ο Χριστός, που Εγώ Είμαι, ήλθε πάνω σ’ αυτή τη γη, σ’ αυτό τον κόσμο, σαν Ιησούς της Ναζαρέτ, για να διδάξει τον αιώνιο Νόμο στους ανθρώπους, σαν Υιός του ανθρώπου, και για να τους δώσει το παράδειγμα με τη ζωή Του, ώστε αυτοί να μπορέσουν να αναγνωρίσουν την οδό προς τον αιώνιο Πατέρα και να εκπληρώσουν το Νόμο Του, για να μπορέσουν έτσι μετά να εισέλθουν ξανά στις αιώνιες κατοικίες που Εκείνος κρατά έτοιμες για όλα τα παιδιά Του.
Οι άνθρωποι που Με ακολούθησαν όταν ήμουν πάνω στη γη και που πραγμάτωσαν τους αιώνιους Νόμους, ήταν οι αληθινοί οπαδοί Μου.
Στις επερχόμενες γενεές υπήρξαν ο χριστιανισμός και ο φαινομενικός χριστιανισμός: οι αληθινοί οπαδοί που ακολουθούσαν ελεύθερα Εμένα, το Χριστό, τηρώντας τους Νόμους της επί του Όρους Ομιλίας, και οι φαινομενικοί χριστιανοί που μιλούσαν μόνο για Εμένα, το Χριστό, ενεργώντας όμως εναντίον των Νόμων. Επιπλέον, υπήρξε ο λεγόμενος βίαιος προσηλυτισμός: αυτός γεννήθηκε από το βίαιο εκχριστιανισμό των μαζών που πραγματοποιήθηκε από τις εκκλησίες.
Αναγνωρίστε: στον αιώνιο Νόμο δεν υπάρχει κανένας εξαναγκασμός. Ο Θεός, ο Αιώνιος, έχει δώσει την ελεύθερη βούληση σε όλα τα παιδιά Του. Όποιος αποφασίζει ελεύθερα, με την ελεύθερή του απόφαση, έχει τη δύναμη να επιτελέσει εκείνο που χαρακτηρίζει τον αληθινό χριστιανισμό: ισότητα, ελευθερία, ενότητα, αδελφοσύνη και δικαιοσύνη. Οποιοσδήποτε εξαναγκασμός προέρχεται από το νόμο της σποράς και του θερισμού, που ονομάζεται επίσης νόμος της πτώσης. Στον άνθρωπο έχει οριστεί να επιλέγει ελεύθερα τον πνευματικό του δρόμο. Εγώ, ο Χριστός, προσέφερα και προσφέρω το δρόμο προς την καρδιά του Θεού, μα δεν εξαναγκάζω κανένα άνθρωπο να τον βαδίσει. Όποιος εξαναγκάζει τον πλησίον του, ζει ο ίδιος κάτω από την πίεση του νόμου της πτώσης και προσωποποιεί τη σκέψη της πτώσης.
Μερικά ονομαζόμενα χριστιανικά δόγματα, επιβάλλουν στους πιστούς τους το βάπτισμα με το νερό. Ήδη από μικρά, τα παιδιά των οποίων η ελεύθερη βούληση δεν είναι ακόμα ανεπτυγμένη και που συνεπώς δεν είναι ακόμα σε θέση να αποφασίζουν τα ίδια, αναγκάζονται να γίνουν μέλη μιας εκκλησίας διαμέσου του βαπτίσματος με το νερό και έτσι παρακινούνται να συμμετέχουν και στις άλλες τελετουργίες της.
Αυτή είναι μια παρέμβαση στην ελεύθερη βούληση του ατόμου, που ισοδυναμεί με ένα βίαιο εκχριστιανισμό. Πρόκειται για διαδικασίες που συμβαίνουν στο χώρο του νόμου της πτώσης.
Οι άνθρωποι που δεν αποδέχονται και που δεν εισδέχονται ελεύθερα Εμένα, το Χριστό, από βαθιά εσώτερη πεποίθηση, έχουν συχνά μεγάλες δυσκολίες στο να αντιληφθούν και να αποδεχτούν με ορθό τρόπο τις Δέκα Εντολές, τα αποσπάσματα του αιώνιου Νόμου, επειδή αυτές έχουν τεθεί σε δεύτερη μοίρα από πολλές εξωτερικότητες, δογματικά σχήματα, τελετουργίες, έθιμα και λατρείες. Αυτές οι εξωτερικότητες έγιναν η ουσία πολλών δογμάτων που δεν έχουν όμως καμιά σχέση με τον εσώτερο χριστιανισμό, με την Εσώτερη Θρησκεία, αλλά προέρχονται κατά ένα μέρος απευθείας από την περίοδο του πολυθεϊσμού και της ειδωλολατρίας και επομένως, από τις σφαίρες της πτώσης.
Μόνο όταν οι άνθρωποι αποδεσμεύονται ελεύθερα από τις δοξασίες που τους έχουν επιβληθεί και από άκαμπτα σχήματα, από τελετές και λατρείες, καθώς επίσης τις προσωπικές τους αντιλήψεις για το Θεό, μπορούν να οδηγηθούν βαθμιαία στο εσώτερό τους, στο αληθινό τους είναι. Εκεί, μέσα στο εσώτερό τους είναι, ξαναβρίσκουν έτσι τους εαυτούς τους σαν αληθινά όντα στο Θεό και σαν κάτοικοι του Βασιλείου του Θεού που είναι μέσα σε κάθε άνθρωπο. Αυτή η Εσώτερη Ζωή είναι η αληθινή θρησκεία, η Εσώτερη Θρησκεία.
Αναγνωρίστε: ο αιώνιος, παν-περικλείων, οικουμενικός Νόμος, ο Νόμος των ουρανών, είναι αμετάβλητος. Είναι ο Νόμος όλου του αγνού Είναι. Λόγω της πτώσης σχηματίστηκε ο νόμος της σποράς και του θερισμού που μπορεί να διαλυθεί μόνο διαμέσου της πραγμάτωσης των αιώνιων Νόμων. Ωστόσο δεν είναι δυνατό να τον αποφύγουμε. Ο νόμος της σποράς και του θερισμού ενεργεί σε κάθε ψυχή μέχρι που οι αμαρτίες να έχουν αναγνωριστεί, τακτοποιηθεί, εξιλεωθεί και να έχουν εναποτεθεί σ’ Εμένα, το Χριστό-Θεό. Τότε ο νόμος της πτώσης θα έχει ακυρωθεί μέσα στην ψυχή. Η ψυχή συνεπώς θα είναι απελευθερωμένη σε μεγάλο βαθμό από την ακαθαρσία της. Ξαναγίνεται έτσι το αγνό ον στο Θεό που ζει τον Απόλυτο Νόμο, αφού τείνει ξανά προς τον απόλυτο, παν-βασιλεύοντα Νόμο της αγάπης και της ζωής.
Ο νόμος της σποράς και του θερισμού θα ισχύει μέχρι που όλες οι αρνητικότητες θα έχουν εξοφληθεί και μετασχηματιστεί σε θετική ενέργεια και κάθε ον θα ζήσει ξανά στο Θεό, από τον οποίο προήλθε. Στον ίδιο βαθμό που όλα τα όντα που προέρχονται από το Θεό θα έχουν εισέλθει ξανά στην καρδιά του Θεού, στον Απόλυτο Νόμο, θα μετασχηματιστούν επίσης όλα τα επίπεδα εξαγνισμού, όλες οι ημιυλικές και υλικές σφαίρες, συμπεριλαμβανόμενης της γης, σε κοσμική ενέργεια και θα δονούνται ξανά μέσα στον Απόλυτο Νόμο. Ο νόμος της πτώσης θα έχει έτσι μηδενιστεί και η αγάπη του Θεού θα είναι συνειδητά παν-βασιλεύουσα σε όλο το Είναι και σε κάθε ον.
Καμιά «κεραία» δεν θα αφαιρεθεί από τον αιώνιο Νόμο που οι αληθινοί προφήτες είχαν φέρει πριν και μετά από Εμένα και για τον οποίο Εγώ έδωσα παράδειγμα με τη ζωή Μου, σαν Ιησούς της Ναζαρέτ.
Όταν λέγεται: «ούτε ένα γιώτα» εννοείται η κάθε πτυχή της αιώνιας αλήθειας, όχι το γράμμα και η λέξη των ανθρώπων σαν τέτοια. Οι ανθρώπινες λέξεις συχνά είναι μόνο σύμβολα που αποκρύπτουν την εσώτερη ουσία. Μόνο όταν ο άνθρωπος θα είναι σε θέση ν’ αντιληφθεί σε βάθος τη συμβολική γλώσσα, θ’ αναγνωρίσει την αλήθεια και το νόημα της ζωής που κρύβονται βαθιά στις ανθρώπινες λέξεις.
«Ο ανώτερος Νόμος» είναι το βήμα μέσα στον τέλειο Νόμο. Αυτός διδάσκεται στα ευρέως εξαγνισμένα όντα, που έρχονται από τη γη και από τα βασίλεια των ψυχών, μέσα στις σφαίρες προετοιμασίας που βρίσκονται μπροστά από την πύλη του ουρανού. Ο ανώτερος Νόμος είναι η τελευταία βαθμίδα διδασκαλίας μπροστά από την πύλη του ουρανού. Αυτός δείχνει στα ευρέως εξαγνισμένα όντα, πώς μπορούν να επαναδραστηριοποιήσουν την έννομη ακτινοβολία μέσα στο πνευματικό τους σώμα, για να μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν στο άπειρο.
Όταν ήμουν Ιησούς της Ναζαρέτ, δίδαξα μέρη του τέλειου Νόμου, του Απόλυτου Νόμου. Ολόκληρη η αλήθεια έπρεπε ακόμα να παραμείνει κρυμμένη στους τότε ανθρώπους, επειδή ήταν ακόμη πολύ προσκολλημένοι στον πολυθεϊσμό και προσανατολισμένοι πάνω σε διαφορετικές θρησκευτικές αντιλήψεις της τότε εποχής. Γι’ αυτό είπα επιγραμματικά: όταν θα έχει έλθει ο χρόνος, Εγώ, το Πνεύμα της αλήθειας, θα σας οδηγήσω σ’ ολόκληρη την αλήθεια.
Πάνω στο βουνό του Γολγοθά, που σημαίνει «ο τόπος των κρανίων», είχα σταυρωθεί από τους Ρωμαίους, επειδή ο ιουδαϊκός λαός δεν Με είχε αποδεχτεί και εισδεχτεί σαν το Μεσσία. Παρ’ όλο που είχα κηρύξει, διδάξει, θεραπεύσει και δώσει πολλά σημάδια της θεότητάς Μου σε όλη την κοιλάδα του Ιορδάνη, ο σκληροτράχηλος ιουδαϊκός λαός παρέμεινε υποτελής στους υπηρετούντες το ναό και έγινε έτσι συνυπεύθυνος για το θάνατο του Ιησού της Ναζαρέτ.
Με τις λέξεις, επιγραμματικά: «Τετέλεσται», οι λυτρωτικές σπίθες διείσδυσαν σε όλες τις βεβαρημένες και πεσμένες ψυχές. Σαν συνέπεια αυτού, Εγώ έγινα και Είμαι ο Λυτρωτής όλων των ανθρώπων και όλων των ψυχών.
Συνέχισα και συνεχίζω να ενεργώ σαν Χριστός- Θεός. Σε όλες τις γενεές μέχρι τη σύγχρονη εποχή [1989], αποκαλύφθηκα και αποκαλύπτομαι διαμέσου αληθινών οργάνων του Θεού, ανθρώπων με ψυχές εξαγνισμένες σε μεγάλο βαθμό.
Σ’ αυτή την ισχυρή καμπή των καιρών, όπου η εποχή του φωτός πλησιάζει όλο και περισσότερο στους ανθρώπους, Εγώ διδάσκω τον αιώνιο Νόμο σε όλες του τις πτυχές και όλο και περισσότεροι άνθρωποι βαδίζουν το εσώτερο μονοπάτι προς την αγάπη του Θεού.
Έχει φτάσει τώρα η εποχή που ανάγγειλα όταν ήμουν Ιησούς της Ναζαρέτ: «Σήμερα δεν είστε ακόμα σε θέση να τη βαστάξετε, δηλαδή να τη συλλάβετε, μα όταν θα έλθει το Πνεύμα της αλήθειας, Εκείνο θα σας οδηγήσει σ’ ολόκληρη την αλήθεια.» Τώρα Είμαι μεταξύ των δικών Μου στο Πνεύμα, ανάμεσα στους πιστούς οδοιπόρους, προς το αιώνιο Είναι, προς τη συνείδηση του Πατέρα Μου, και τους διδάσκω τον απόλυτο, αιώνιο Νόμο, ώστε κι’ εκείνοι που θα ζήσουν στο Βασίλειο της Ειρήνης, να τον εκπληρώνουν και έτσι να ζήσουν σ’ Εμένα και Εγώ διαμέσου τους.
Τα λόγια Μου είναι ζωή, είναι ο αιώνιος Νόμος. Αυτά θα παραμείνουν στους οδοιπόρους προς την αιώνια ζωή και στα πολλά κείμενα καθώς επίσης στο παρόν βιβλίο για το Βασίλειο της Ειρήνης του Ιησού Χριστού.
Αναγνωρίστε: είναι μόνο ο αιώνιος Νόμος της αγάπης που καθιστά ελεύθερο τον άνθρωπο και όχι ο νόμος της σποράς και του θερισμού, που του φέρνει μόνο πόνο, ασθένεια, αθλιότητα και μαρασμό
.
9. Όποιος λοιπόν παραβαίνει μία μόνο απ’ αυτές τις εντολές που Αυτός θα δώσει, και διδάσκει τους ανθρώπους να κάνουν το ίδιο, θα ονομαστεί ο ελάχιστος μέσα στο Βασίλειο του ουρανού. Ενώ, όποιος τις τηρεί και τις διδάσκει, θα ονομαστεί μεγάλος μέσα στο Βασίλειο του ουρανού. (Κεφ. 25, 9)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Οι Δέκα Εντολές, που ο Θεός έχει δώσει στα ανθρώπινα παιδιά Του διαμέσου του Μωυσή, είναι περικοπές από τον αιώνιο Νόμο της ζωής και της αγάπης. Όποιος παραβαίνει αυτές τις εντολές, περιοριζόμενος μόνο να τις διδάσκει στους συνανθρώπους του, χωρίς όμως να τις τηρεί ο ίδιος, είναι ένας ψευδοδιδάσκαλος. Αμαρτάνει έναντι του Αγίου Πνεύματος και αυτό είναι το πιο σοβαρό αμάρτημα. Αυτός ο παραχαράκτης εκμεταλλεύεται την αγάπη του Θεού, το Νόμο της ζωής, για τα συμφέροντά του, καταχρώμενος έτσι τον αιώνιο Νόμο. Κάθε κατάχρηση είναι μια αρπαγή και κάθε άρπαγας είναι ένα κυνηγημένο πρόσωπο, που αργά ή γρήγορα οι δικές του δράσεις, οι δικές του αιτίες, θα τον προφτάσουν και έτσι θα αποδειχτεί ένοχος απ’ αυτές. Διότι ο Θεός είναι ένας Θεός δίκαιος· διαμέσου Εκείνου το καθετί φανερώνεται, τόσο το καλό, όσο και το λιγότερο καλό και το κακό.
Ενώ, όποιος τηρεί το Νόμο της αγάπης και της ζωής, δηλαδή τον εκπληρώνει στην καθημερινή ζωή και διδάσκει στους ανθρώπους αυτό που εκείνος ο ίδιος έχει πραγματώσει, είναι ένας αληθινός πνευματικός δάσκαλος. Αυτός προσφέρει στους ανθρώπους τον άρτο των ουρανών, με τον οποίο πολλοί θα χορτάσουν. Όποιος δίνει από τη δική του εκπλήρωση, είναι πλήρης από θεϊκή σοφία και δύναμη, και όταν θα έχει φτάσει ο χρόνος, θα λάμψει όπως ένα αστέρι στον ουρανό. Διότι ο άνθρωπος που είναι πλήρης από το Θεό, αντλεί από το ρεύμα της σωτηρίας και δίνει ανιδιοτελώς σ’ εκείνους που πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη.
Αναγνωρίστε: ο αιώνιος Νόμος της αγάπης και της ζωής κατέρχεται σ’ αυτό τον κόσμο διαμέσου τέτοιων δικαίων ανδρών και γυναικών. Όποιος λοιπόν τηρεί και διδάσκει τον αιώνιο Νόμο, θα ονομαστεί μεγάλος στο Βασίλειο του ουρανού, δηλαδή θα θερίσει στον ουρανό πλούσια ανταμοιβή.
Να ζεις σύμφωνα με αυτό που αναγνωρίζεις
10. Στ’ αλήθεια, εκείνοι που πιστεύουν και υπακούουν, θα σώσουν τις ψυχές τους και εκείνοι που δεν υπακούουν θα τις απολέσουν. Διότι Εγώ σας λέγω: εάν η δικαιοσύνη σας δεν είναι μεγαλύτερη από εκείνη των γραμματέων και φαρισαίων, δεν θα εισέλθετε στο Βασίλειο του ουρανού. (Κεφ. 25, 10)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Η φράση: «... εκείνοι που πιστεύουν και υπακούουν, θα σώσουν τις ψυχές τους και εκείνοι που δεν υπακούουν θα τις απολέσουν» σημαίνει: όποιος πιστεύει και τηρεί τους Νόμους του Θεού, θα σώσει την ψυχή του από τον τροχό της μετενσάρκωσης που θα συνεχίσει να την ελκύει μέσα στη σάρκα, μέχρι που θα έχει εξιλεώσει όλα όσα την έχουν σύρει επανειλημμένα στην ενσάρκωση.Αναγνωρίστε: δεν είναι αρκετό να έχετε μόνο πίστη στο Νόμο της ζωής. Μόνο η πίστη στη ζωή και η πραγμάτωση των Νόμων της ζωής οδηγούν τον άνθρωπο και την ψυχή έξω από τον τροχό της μετενσάρκωσης.
Όποιος δεν τηρεί τους Νόμους του Θεού, προδίδει το Θεό και πωλεί την ψυχή του στο σκότος. Μ’ αυτό τον τρόπο καλύπτει το φως της ψυχής του, την αληθινή του ζωή. Αυτός ο άνθρωπος ζει έτσι στην αμαρτία και η ψυχή στον ύπνο αυτού του κόσμου. Ο νόμος της ενσάρκωσης, ο τροχός της μετενσάρκωσης που σύρει την ψυχή στην ενσάρκωση, θα είναι εν ενεργεία για ακόμη ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε η ενσαρκωμένη ψυχή να αναγνωρίσει ότι δεν είναι αυτού του κόσμου, αλλά ότι βρίσκεται σε γήινο ένδυμα για να αποβάλει αυτό που είναι ανθρώπινο και να ξεσκεπάσει αυτό που είναι θεϊκό: την αληθινή, αιώνια ζωή της.
Απ’ αυτούς που γνωρίζουν τους χαρακτήρες των γραμμάτων δεν είναι όλοι που τα ερμηνεύουν μόνο κατά γράμμα, αλλά κατά το νόημα. Γι’ αυτό η σημασία θα έπρεπε να είναι: αν η δικαιοσύνη σας δεν είναι μεγαλύτερη από εκείνη πολλών γραμματέων που υποκρίνονται τους δίκαιους και διδάσκουν το Νόμο Μου, χωρίς όμως να τον τηρούν αυτοί οι ίδιοι, δεν θα εισέλθετε στο Βασίλειο των ουρανών.
Μη δένεστε επομένως σε απόψεις και σε αντιλήψεις των ανθρώπων. Πραγματώνετε τις πτυχές του Νόμου της ζωής που έχετε αναγνωρίσει και θα αναγνωρίσετε τότε τα επόμενα βήματα προς ανώτερες νομοτέλειες.
Αναγνωρίστε: η δικαιοσύνη του Θεού είναι η αγάπη και η σοφία του Θεού. Όποιος δεν την αναπτύσσει μέσα του, ούτε την ακτινοβολεί, ούτε αντιλαμβάνεται το βάθος του αιώνιου Είναι και ούτε ακόμα διερευνά την αληθινή του ζωή. Η γήινή του ζωή είναι μια φυτοζωία. Αυτός φυτοζωεί παρερχόμενος την αληθινή ζωή και θα είναι πνευματικά νεκρός, τόσο στην εδώ ζωή, όσο και στην άλλη ζωή. Αυτός δεν έχει τον ορθό προσανατολισμό, ούτε σ’ αυτή τη γήινη ύπαρξη, ούτε στην αντίπερα ζωή, εφ’ όσον δεν έχει ζήσει σύμφωνα με τους Νόμους της ζωής. Δεν είναι σοφός, αλλά μεταδίδει μόνο τη γνώση που έχει συσσωρεύσει, και γίνεται έτσι οπαδός της αμαρτίας και στο τέλος ένας αμαρτωλός. Δρα εναντίον του αιώνιου Νόμου και γι’ αυτό πέφτει όλο και πιο πολύ μέσα στο νόμο της σποράς και του θερισμού.
Συμφιλιώσου με τον πλησίον σου
11. Λοιπόν, αν εσύ προσφέρεις το δώρο σου στο θυσιαστήριο και θυμηθείς ότι ο αδελφός σου έχει κάτι εναντίον σου, άφησε το δώρο σου μπροστά στο θυσιαστήριο και πήγαινε πρώτα να συμφιλιωθείς με τον αδελφό σου, και μετά επέστρεψε και πρόσφερε το δώρο σου. (Κεφ. 25, 11)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Εάν εσύ επιθυμείς να καθαγιάσεις τη ζωή σου σ’ Εμένα, το Χριστό, και να Μου εναποθέσεις τα ελαττώματα και τα αμαρτήματά σου, και αναγνωρίσεις ότι δεν έχεις ακόμα συμφιλιωθεί με τον πλησίον σου, άφησε για την ώρα το αμάρτημα εμπρός στο εσώτερο θυσιαστήριο. Πήγαινε στον πλησίον σου και συμφιλιώσου μαζί του, και όταν θα έχεις αποφασίσει να μην ξανακάνεις πια το ίδιο ή κάτι παρόμοιο, που οδήγησε στην αμαρτία, τότε εναπόθεσε το αμάρτημά σου στο θυσιαστήριο. Το θυσιαστήριο βρίσκεται στο βάθος του ναού σου από σάρκα και οστά. Το Πνεύμα της αγάπης και της ζωής μετασχηματίζει τότε το αμάρτημα σε δύναμη και ζωή. Διότι, θα απελευθερωθείς απ’ αυτό που Μου εναποθέτεις ελεύθερα, χωρίς εξαναγκασμό και καλοπροαίρετα, και συνεπώς δεν θα ξανακάνεις πια το ίδιο ή κάτι παρόμοιο. Η ψυχή σου θα λάβει τότε περισσότερο φως από Εμένα.
Να τηρείτε την εξής νομοτέλεια: αν έχετε αμαρτήσει εναντίον του πλησίον σας μόνο με σκέψεις, με σκέψεις χωρίς στοργή, ζηλοφθονίας, εκδίκησης, ζήλιας και μίσους, μην πάτε σ’ εκείνον για να του μιλήσετε. Να ξέρετε πως ο πλησίον σας δεν γνωρίζει τον κόσμο των σκέψεών σας. Εάν τις εκφράσετε με λόγια, αυτός θα αρχίσει να συλλογίζεται πάνω τους. Ελάτε μόνο σ’ Εμένα, το Χριστό, που Είμαι μέσα στο εσώτερό σας και μετανοήστε για τις σκέψεις σας, αποστέλλοντας ταυτόχρονα στην ψυχή του πλησίον σας σκέψεις θετικές και ανιδιοτελείς, σκέψεις παράκλησης για συγχώρεση, και σκέψεις εσώτερης σύνδεσης μ’ αυτόν. Εγώ θα λύσω έτσι εκείνο που έχει προκληθεί νοερά και αν δεν σκέφτεστε πια το ίδιο ή κάτι παρόμοιο, θα σας έχει ήδη συγχωρεθεί.
Αναγνωρίστε: μιλώντας στον πλησίον σας για τις ανθρώπινες σκέψεις σας, μπορείτε ενδεχομένως να ανακινήσετε μέσα του ανθρώπινες πτυχές που αυτή τη στιγμή βρίσκονται στο στάδιο του μετασχηματισμού και που θα μπορούσαν να επαναδραστηριοποιηθούν μέσα του. Αυτός αρχίζει τότε να σκέφτεται και να μιλά ξανά αρνητικά, και ενοχοποιείται εκ νέου.
Ο Νόμος λέγει: δεν ενοχοποιείται μόνο εκείνος που προκλήθηκε να συλλογιστεί λόγω του λανθασμένου τρόπου συμπεριφοράς σας, αλλά επίσης εσείς ενοχοποιείστε που έχετε εκφράσει τις σκέψεις σας και συνεπώς έχετε ανακινήσει μέσα στον πλησίον σας ανθρώπινες πτυχές που βρίσκονται στο στάδιο του μετασχηματισμού.
Αν όμως, εξέρχονται άνομα πράγματα από το στόμα σας, κατηγορώντας, υβρίζοντας και κακολογώντας τον πλησίον σας, πηγαίνετε σ’ αυτόν και ζητήστε συγχώρεση, ακόμα και αν έλθει σε γνώση του από άλλους. Όταν θα σας έχει συγχωρέσει και ο αιώνιος ουράνιος Πατέρας σ’ Εμένα, το Χριστό, θα σας έχει συγχωρέσει. Αν όμως ο πλησίον σας, δεν σας έχει συγχωρέσει, ούτε ο ουράνιος Πατέρας σας σ’ Εμένα, το Χριστό, θα μπορέσει να σας συγχωρέσει. Η αγάπη του Θεού-Πατέρα-Μητέρας θα αγγίξει ωστόσο όλο και πιο πολύ την ακόμα αλύγιστη καρδιά, ώστε ο άνθρωπος να μπορέσει να μεταμεληθεί πιο σύντομα και να σας συγχωρέσει, έτσι που και ο Θεός, σ’ Εμένα, το Χριστό, να μπορέσει να σας συγχωρέσει, και όλα όσα ήταν κάποτε αρνητικά, να μπορέσουν να εξαλειφθούν και να μετασχηματιστούν.
Προφυλαχθείτε από τη γλώσσα σας! Διότι αυτό που εξέρχεται από το στόμα σας και είναι άνομο, μπορεί να προκαλέσει στον πλησίον σας, και σ’ εσάς τους ίδιους, μια ζημιά πολύ πιο μεγάλη από τις σκέψεις σας που αναγνωρίζετε έγκαιρα, προτού εκδηλωθούν σαν αποτέλεσμα και που έχετε εναποθέσει σ’ Εμένα, το Χριστό μέσα σας.
Αναγνωρίστε ακόμα μια άλλη νομοτέλεια: εσείς δεν βλέπετε και δεν ακούτε τις σκέψεις, και όμως αυτές είναι παρούσες. Δονούνται στην ατμόσφαιρα και μπορούν να επηρεάσουν όποιον σκέφτεται το ίδιο ή κάτι παρόμοιο. Εάν τις εναποθέσετε έγκαιρα σ’ Εμένα, εξαλείφονται, εκτός και αν η ψυχή του πλησίον σας τις έχει ήδη καταγράψει μέσα της. Σ’ αυτή την περίπτωση, θα καθοδηγηθείτε κατά τρόπο ώστε να μπορέσετε να κάνετε κάτι καλό στο πρόσωπο για το οποίο σκεφτήκατε αρνητικά. Και αν κάνετε το καλό ανιδιοτελώς, χωρίς να εκφράζετε τις σκέψεις που είχατε κάποτε, θα εξαλειφθεί από την ψυχή του προσώπου για το οποίο σκεφτήκατε αρνητικά, αυτό που εκείνο είχε ήδη απορροφήσει μέσα στην ψυχή του. Τότε και μέσα σας θα έχει εξαλειφθεί αυτό που η ψυχή σας έχει ακτινοβολήσει.
12. Να συμβιβαστείς το συντομότερο με τον αντίπαλό σου, ενώ βρίσκεσαι ακόμα καθ’ οδό μαζί του, ώστε ο αντίπαλος να μην σε παραδώσει μια μέρα στο δικαστή και ο δικαστής στο δεσμοφύλακα για να σε ρίξει στη φυλακή, απ’ όπου δεν θα βγεις μέχρι που να πληρώσεις και το τελευταίο εκατοστό. (Κεφ. 25, 12)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
«Να συμβιβαστείς το συντομότερο με τον αντίπαλό σου, ενώ βρίσκεσαι ακόμα καθ’ οδό μαζί του» σημαίνει: μην αφήνεις σε εκκρεμότητα το αμάρτημα που έχεις διαπράξει εναντίον του πλησίον σου! Ξεκαθάρισέ το, το συντομότερο δυνατό, επειδή ο πλησίον σου βρίσκεται ακόμα καθ’ οδό μαζί σου στη γήινη υπόσταση. Όταν η ψυχή του θα έχει εγκαταλείψει τη γη, θα πρέπει ενδεχομένως να αναμένεις μέχρι που να μπορέσεις να τον ξανασυναντήσεις και να του ζητήσεις συγχώρεση.
Αναγνωρίστε: ο δικαστής είναι ο νόμος της σποράς και του θερισμού. Αν ενεργοποιηθεί, ο άνθρωπος δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτόν, μέχρι που να έχει πληρώσει «το τελευταίο εκατοστό», δηλαδή μέχρι που να έχουν εξιλεωθεί όλα όσα έχει προκαλέσει και για τα οποία δεν είχε μετανοήσει έγκαιρα.
Γι’ αυτό επωφεληθείτε την ευκαιρία να ζητήσετε συγχώρεση από τον πλησίον σας και να τον συγχωρέσετε, όσο βρίσκεστε ακόμα καθ’ οδό μαζί του πάνω στη γη και το αμάρτημα δεν έχει ακόμα αποτυπωθεί στην ψυχή για να γίνει μια αιτία. Όποιος δεν συγχωρεί και δεν ζητά συγχώρεση, θα πρέπει να βαστάζει το αποτέλεσμα, μέχρι που να έχει «πληρώσει και το τελευταίο εκατοστό.»
Συμβιβαστείτε λοιπόν το συντομότερο δυνατό με τον πλησίον σας. Εάν οι αιτίες, όπως φιλονικία, φθόνος ή μνησικακία, έχουν ήδη ριζώσει μέσα στην ψυχή σας και το ίδιο έχει συμβεί επίσης στον πλησίον σας που είστε εναντίον του, είναι πιθανόν αυτός να μην σας συγχωρέσει τόσο σύντομα, ούτε και αν έχετε αναγνωρίσει και μετανοήσει για την αμαρτία σας. Διότι το σύμπλεγμα ενοχών μπορεί να παγιωθεί μέσα στην ψυχή του, εξαιτίας του ίδιου ή παρόμοιου τρόπου σκέψης που έχετε θέσει σε κίνηση μέσα του. Εξαιτίας της αμαρτωλής συμπεριφοράς σας, που έχετε θρέψει για μεγάλο χρονικό διάστημα, και εκείνος έχει τροφοδοτήσει τη μνησικακία μέσα στην ψυχή του εναντίον σας, και έχει δημιουργήσει, όπως εσείς, ένα μεγάλο αρνητικό ενεργειακό πεδίο, δηλαδή ένα σύμπλεγμα ενοχών που τώρα αμφότεροι θα πρέπει να επεξεργαστείτε. Το ξεκαθάρισμα αυτού του συμπλέγματος μπορεί να συμβεί ακόμα και σ’ αυτή τη γήινη ύπαρξη ή αργότερα στα βασίλεια των ψυχών, ή σε επόμενες ενσαρκώσεις.
Αναγνωρίστε: προτού ακόμα επιπέσει κάποιο κτύπημα της μοίρας πάνω στον άνθρωπο, αυτός συμβουλεύεται από το Πνεύμα της ζωής, που είναι επίσης η ζωή της ψυχής, καθώς επίσης από το φύλακα άγγελο ή διαμέσου άλλων προσώπων. Οι νουθεσίες του Πνεύματος είναι λεπτότατα αισθήματα που πηγάζουν από την ψυχή ή που ο φύλακας άγγελος κάνει να εισρέουν στον κόσμο των αισθημάτων ή των σκέψεων του ανθρώπου και που τον συμβουλεύουν να αλλάξει τον τρόπο σκέψης του ή να τακτοποιήσει αυτό που έχει προκαλέσει. Το αιώνιο Πνεύμα της ζωής και ο φύλακας άγγελος μπορούν επίσης να προτρέψουν ανθρώπους για να απευθυνθούν σ’ ένα πρόσωπο που πρόκειται να κτυπηθεί από μια συμφορά. Αυτοί προσέρχονται τότε στο ενδιαφερόμενο πρόσωπο και αρχίζουν ένα διάλογο κατά τη διάρκεια του οποίου ομιλούν αυθόρμητα για την κατάστασή του. Μ’ αυτό τον τρόπο η αιτία της επερχόμενης συμφοράς θα μπορούσε να αναγνωριστεί και να ξεκαθαριστεί.
Αναγνωρίζετε επομένως, ότι το αιώνιο φως δίνει νουθεσίες και υποδείξεις με τους πιο ποικίλους τρόπους, και στον πλησίον με τον οποίο έχετε δημιουργήσει αιτίες και σ’ εσάς τους ίδιους.
Επίσης διαμέσου ωθήσεων που προέρχονται από τα συμβάντα της ημέρας, ο άνθρωπος νουθετείται έγκαιρα, προτού αυτό που έχει προκαλέσει, επιπέσει πάνω του, σαν ένα κτύπημα της μοίρας.
Όποιος παίρνει στα σοβαρά τέτοιες υποδείξεις και ξεκαθαρίζει τα αναγνωρισθέντα αμαρτήματά του μετανοώντας, συγχωρώντας, ζητώντας συγχώρεση και επανορθώνοντας για ό,τι έχει κάνει, δεν θα πρέπει να υποστεί αυτό που έχει προκαλέσει. Αν το αμάρτημα είναι σοβαρό, είναι δυνατό αυτός να πρέπει να υποστεί ένα μέρος, μα όχι όλο εκείνο που θα επρόκειτο να εξέλθει απότομα από την ψυχή. Όποιος όμως παραβλέπει και παρακούει όλες τις νουθεσίες, γιατί ναρκώνει τον εαυτό του με ανθρώπινα πράγματα, θα πρέπει να υποστεί τις αιτίες που εκείνος ο ίδιος έχει δημιουργήσει, μέχρι που να έχει «πληρώσει και το τελευταίο εκατοστό.»
13. Έχετε ακούσει ότι ειπώθηκε: ν’ αγαπάς τον πλησίον σου και να μισείς τον εχθρό σου. Μα Εγώ λέγω σ’ εσάς που Με ακούτε: αγαπάτε τους εχθρούς σας, κάνετε το καλό σ’ εκείνους που σας μισούν. (Κεφ. 25, 13)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Η εντολή της ζωής λέγει: «Αγαπάτε τους εχθρούς σας, κάνετε το καλό σ’ εκείνους που σας μισούν.»
Κάθε άνθρωπος θα έπρεπε να βλέπει σε κάθε συνάνθρωπό του τον πλησίον του, τον αδελφό και την αδελφή του. Θα πρέπει να αναγνωρίζετε τον πλησίον σας και στους φαινομενικούς εχθρούς και να προσπαθείτε να τους αγαπάτε ανιδιοτελώς.
Ο φαινομενικός εχθρός μπορεί ακόμα και να είναι ένας καλός καθρέφτης αυτογνωσίας, στην περίπτωση που εσύ ταράσσεσαι από την εχθρότητά του, που μπορεί να έχει πολλές πτυχές· διότι αν μια πτυχή του πλησίον σας, σας ταράσσει, το ίδιο ή κάτι παρόμοιο βρίσκεται μέσα στους ίδιους τους εαυτούς σας.
Εάν όμως καταφέρνεις να συγχωρείς δίχως μεγάλη ταραχή τον πλησίον σου που σε ενοχοποίησε και σε κατηγόρησε, τότε μέσα σου δεν υπάρχει καμία αντιστοιχία· μέσα σου λοιπόν δεν υπάρχει το ίδιο ή κάτι παρόμοιο και συνεπώς καμιά αντιστοιχία δεν βρίσκει απήχηση στην ψυχή. Είναι πιθανό εσύ να έχεις ήδη ξεκαθαρίσει ή εξιλεώσει, σε προηγούμενες ζωές, εκείνο για το οποίο κατηγορείσαι ή εσύ να μην το έχεις ποτέ δημιουργήσει μέσα στην ψυχή σου. Σ’ αυτή την περίπτωση, αυτό βρισκόταν μόνο μέσα στην ψυχή εκείνου που σκέφτηκε και μίλησε εναντίον σου και σε κατηγόρησε. Επομένως, αν μέσα σου δεν εκδηλώνετε καμιά ταραχή και αν δεν έρχεται καμιά ηχώ μέσα από την ψυχή σου, έχεις γίνει ένας καθρέφτης για εκείνον. Αν εκείνος βλέπει σ’ αυτό τον καθρέφτη το δικό του ανθρώπινο εγώ ή όχι, είναι κάτι που αφορά το Θεό και εκείνο, το παιδί Του.
Αναγνώρισε: ήδη η όψη σου ανακίνησε τη συνείδησή του και του έχει αντικατοπτρίσει πως κάποτε είχε σκεφτεί και μιλήσει, για παράδειγμα, με αρνητικό τρόπο για εσένα. Τώρα έχει τη δυνατότητα να το ξεκαθαρίσει. Εάν το κάνει, μετανοώντας και μη επαναλαμβάνοντας πια το ίδιο ή κάτι παρόμοιο με σκέψεις και πράξεις, τότε αυτό που έχει κάνει θα έχει εξαλειφθεί από την ψυχή του, δηλαδή θα έχει μετασχηματιστεί. Μόνο τότε θα σε αντικρίσει με τα μάτια του εσώτερου φωτός.
Ένα σημάδι ότι κάτι αρνητικό έχει μετασχηματιστεί θετικά μέσα σε μια ψυχή, είναι η καλοσύνη και η κατανόηση έναντι του πλησίον.
14. Ευλογείτε εκείνους που σας καταριόνται και να προσεύχεστε για εκείνους που σας καταχρώνται από μοχθηρία, ώστε να είστε παιδιά του Πατέρα σας που είναι στον ουρανό και που κάνει να ανατέλλει ο ήλιος πάνω από τους κακούς και πάνω από τους καλούς και κάνει να βρέχει πάνω από τους δίκαιους και πάνω από τους άδικους. (Κεφ. 25, 14)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Όποιος τηρεί αυτές τις εντολές, είναι δίκαιος έναντι των συνανθρώπων του και με τη ζωή του μέσα στο Θεό, θα οδηγήσει πολλούς ανθρώπους στη ζωή μέσα στο Θεό. Ο Θεός δεν τιμωρεί και δεν κολάζει τα παιδιά Του. Και το εκφράζουν ήδη τα λόγια «...που κάνει να ανατέλλει ο ήλιος πάνω από τους κακούς και πάνω από τους καλούς και κάνει να βρέχει πάνω από τους δίκαιους και πάνω από τους άδικους.»
Ο Θεός είναι ο Χορηγός της ζωής, επειδή Αυτός ο ίδιος είναι η ζωή. Από τον αιώνιο Νόμο της ζωής, ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους την ελεύθερη βούληση για να αποφασίζουν ελεύθερα υπέρ Του ή εναντίον Του. Όποιος είναι υπέρ Του, τηρεί τους αιώνιους Νόμους της αγάπης και της ζωής και θα λάβει επίσης τα δώρα της αγάπης και της ζωής από τον αιώνιο Νόμο. Όποιος αισθάνεται, σκέφτεται και δρα εναντίον του αιώνιου Νόμου, θα δεχτεί αυτό που έχει σπείρει, δηλαδή αυτό που έχει αισθανθεί, σκεφτεί, πει και κάνει.
Ο καθένας δέχεται επομένως αυτό που ο ίδιος έχει σπείρει. Όποιος σπέρνει μια καλή σπορά, δηλαδή εκπληρώνει τους Νόμους του Θεού, θα μαζέψει επίσης καλούς καρπούς. Όποιος σπέρνει μια ανθρώπινη σπορά που βάζει στον κάμπο της ψυχής του σαν ανθρώπινα αισθήματα, σκέψεις, λόγια και πράξεις, θα μαζέψει επίσης τους αντίστοιχους καρπούς.
Από αυτό αναγνωρίζετε πως ο Θεός δεν επεμβαίνει στη θέληση του ανθρώπου. Αυτός είναι ο Χορηγός, ο Βοηθός, ο Παραινέτης, ο Οδηγός και ο Προστάτης, εκείνων που προσπαθούν να κάνουν το θέλημά Του, επειδή απευθύνονται σ’ Εκείνον. Όποιος απομακρύνεται από Εκείνον, δημιουργώντας το δικό του ανθρώπινο νόμο, θα κυβερνηθεί επίσης από το δικό του, «ανθρώπινο νόμο του εγώ.»
Ο Θεός επομένως, δεν επεμβαίνει στο νόμο της σποράς και του θερισμού. Ο Θεός προσφέρει τη βοήθειά Του στα παιδιά Του με πολλαπλό τρόπο και εκείνοι που Τον παρακαλούν από καρδιάς και εκπληρώνουν αυτό που Εγώ, ο Χριστός στο Θεό, τον Πατέρα Μου, τους έχω δώσει σαν εντολή - ν’ αγαπούν ο ένας τον άλλο ανιδιοτελώς - είναι στο Θεό και ο Θεός ενεργεί διαμέσου τους.
15. Διότι αν αγαπάτε εκείνους που σας αγαπούν, ποια ανταμοιβή θα έχετε; Και οι αμαρτωλοί αγαπούν εκείνους που τους αγαπούν. Και εάν κάνετε το καλό σ’ εκείνους που σας κάνουν το καλό, ποια ανταμοιβή θα έχετε; Διότι και οι αμαρτωλοί κάνουν το ίδιο. Και εάν χαιρετάτε μονάχα τους αδελφούς σας, τι περισσότερο κάνετε από τους άλλους; Δεν κάνουν το ίδιο επίσης και οι τελώνες; (Κεφ. 25, 15)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Αποδέξου και εισδέξου λοιπόν τον πλησίον σου μέσα στην καρδιά σου, ακόμα κι’ αν δεν σ’ αγαπά, ακόμα κι’ αν δεν σου συμπαραστέκεται και σε περιφρονεί, αρνούμενος να σε χαιρετήσει. Αγάπα τον εσύ! Να του συμπαρασταθείς εσύ ανιδιοτελώς και χαιρέτα τον εσύ, έστω και μόνο με τις σκέψεις, αν δεν θέλει να τον χαιρετούν με λόγια. Και ένας από καρδιάς χαιρετισμός, σταλμένος με τη σκέψη, διεισδύει μέσα στην ψυχή του και φέρνει καλούς καρπούς την κατάλληλη στιγμή.
Προσέξτε λοιπόν ώστε να συμπεριφέρεστε όπως ο ήλιος, που δίνει ανεξάρτητα από το αν ο άνθρωπος θέλει να τον βλέπει ή όχι, ανεξάρτητα από το αν επιθυμεί βροχή ή καταιγίδα, από το αν επιζητά κρύο ή ζέστη.
Χαρίστε την ανιδιοτελή αγάπη, όπως ο ήλιος δίνει στη γη και να σέβεστε όλους τους ανθρώπους, όλο το Είναι. Θα δεχτείτε έτσι την ανταμοιβή στον ουρανό.
Μην κολακεύετε τους ανθρώπους. Μην κάνετε διακρίσεις, όπως οι άνθρωποι που συναναστρέφονται μόνο με εκείνους που συμμερίζονται τον τρόπο σκέψης και δράσης τους και που κατακρίνουν εκείνους που σκέφτονται και δρουν διαφορετικά απ’ αυτούς.
16. Και αν επιθυμείς κάτι τόσο πολύ, όπως τη ζωή σου, μα που σε απομακρύνει από την αλήθεια, εγκατέλειψέ το, επειδή είναι καλύτερα να εισέλθεις μέσα στη ζωή και να κατέχεις την αλήθεια, παρά να τη χάσεις και να σπρωχτείς στο εξωτερικό σκότος. (Κεφ. 25, 16)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Εκείνο που ο άνθρωπος επιθυμεί να έχει για τον εαυτό του, σχετίζεται με τον άνθρωπο, το χαμηλό του εγώ. Όλα αυτά αποτελούν ένα δεσμό. Δεσμός σημαίνει το να είναι κανείς δεμένος σε ανθρώπους και πράγματα. Όποιος δένεται σε ανθρώπους και πράγματα, δηλαδή όποιος είναι δεμένος σε κάτι, ελαττώνει τη ροή των κοσμικών ενεργειών.
Εάν δένεις πάνω σου ένα πρόσωπο μόνο για να πετύχεις πλεονεκτήματα, επιδιώκεις με την προσωπική σου θέληση συμφέροντα που σε απομακρύνουν από τη ζωή μέσα Μου, το Χριστό. Μ’ αυτό τον τρόπο εγκαταλείπεις την απρόσωπη, ανιδιοτελή ζωή, εμπλέκεσαι στο να θέλεις, να κατέχεις, να είσαι και να έχεις, και γίνεσαι φτωχός σε πνευματική ζωή στο εσώτερό σου. Εάν δεν παραιτηθείς έγκαιρα από το να θέλεις να κατέχεις, να είσαι και να έχεις, κάποια μέρα θα χάσεις τα πάντα.
Εάν δεν αναγνωρίσεις τον εαυτό σου μέσα στα αποτελέσματα, όπως για παράδειγμα στην απώλεια των υπαρχόντων σου, στην ασθένεια, στην αθλιότητα και στη θλίψη, και δεν μετανοείς, ούτε επανορθώνεις το κακό που έκανες, θα περιπλανηθείς στο σκότος τόσο σαν ψυχή, όσο και σαν άνθρωπος, επειδή είχες σκεφτεί μόνο τον εαυτό σου, την προσωπική σου ευμάρεια.
Γι’ αυτό αναγνώρισε τον εαυτό σου, μέρα με τη μέρα, πραγμάτωνε καθημερινά τους Νόμους του Θεού και παραιτήσου από το να επιθυμείς κάτι για το προσωπικό σου εγώ. Παράμεινε ειλικρινής και επομένως πιστός στο Νόμο του Θεού. Τότε θα εισέλθεις μέσα στη ζωή που είναι το αληθινό σου είναι και θα είσαι πλούσιος μέσα σου, επειδή έχεις διανοίξει τον ουρανό μέσα σου.
Όποιος δεν είναι ένα δοχείο της αλήθειας μέσα του δεν μπορεί να ρέει ούτε η αλήθεια που είναι απρόσωπη. Ένας τέτοιος άνθρωπος ασχολείται μόνο με τον εαυτό του και συσσωρεύει μόνο για τον εαυτό του. Εξαιτίας αυτής της συμπεριφοράς, αυτός απομακρύνεται από την αιώνια ρέουσα δύναμη του Θεού και ζει «στο βούρκο»: σ’ αυτό το βούρκο ρέει μόνο το αρνητικό και εκρέει πολύ λίγο. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να νοιώσει πάνω στο ίδιο του το σώμα αυτό που έχει συσσωρεύσει στο βούρκο του.
Η αιώνια αλήθεια ρέει απεναντίας μέσα στον άνθρωπο και μέσα από τον άνθρωπο που είναι ένα δοχείο της αλήθειας. Αυτός δέχεται από το Θεό και δίνει αντλώντας από το Θεό, για να γίνει επομένως μια πηγή ζωής για πολλούς. Η κοσμική ζωτική ενέργεια, η πηγή όλου του είναι, ρέει διαμέσου όλων των μορφών ζωής και διαμέσου εκείνων των ανθρώπων και εκείνων των ψυχών που έχουν στραφεί προς το Θεό, δηλαδή έχουν γίνει ένα δοχείο του Θεού.
Αναγνωρίστε: η αιώνια ρέουσα δύναμη ρέει μόνο διαμέσου εκείνου του ανθρώπου και εκείνης της ψυχής που δεν συσσωρεύουν για εγωκεντρικούς σκοπούς, αλλά δίνουν ανιδιοτελώς. Το ρεύμα του Θεού ρέει αδιάκοπα μόνο διαμέσου εκείνου που δίνει ανιδιοτελώς! Εάν ο Θεός μπορεί να ρέει ανεμπόδιστα διαμέσου του ανθρώπου, τότε ο άνθρωπος ζει μέσα στην αλήθεια, στο Θεό, μέσα στη ζωή που διαρκεί αιώνια. Μόνο τέτοιοι άνθρωποι δίνουν αντλώντας από Εμένα, τη ζωή, επειδή αυτοί βρίσκονται σ’ Εμένα, τη ζωή και την αλήθεια.
17. Και αν επιθυμείς κάτι που προκαλεί πόνο και λύπη σε άλλους, απόβαλέ το από την καρδιά σου. Έτσι μόνο θα βρεις ειρήνη. Διότι είναι καλύτερα να υπομείνετε τη στενοχώρια, παρά να την προκαλέσετε σε άλλους που είναι πιο αδύνατοι από εσάς.
18. Να είστε λοιπόν τέλειοι, όπως τέλειος είναι ο Πατέρας σας στον ουρανό. (Κεφ. 25, 17-18)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Καθετί που βγαίνει από εσένα και δεν είναι θεϊκό, όπως αρνητικές σκέψεις, λόγια και πράξεις, μπορεί να προκαλέσει πόνο και λύπη όχι μόνο στον πλησίον σου, αλλά και στον ίδιο τον εαυτό σου. Διότι αυτό που ο άνθρωπος σπέρνει, το θερίζει.
Η συγκομιδή αντιστοιχεί στη σπορά. Θερίζεται πάντοτε από εκείνον που την έχει σπείρει, όχι από τον πλησίον του. Ο πλησίον σου δεν έχει σπείρει τη σπορά σου και ούτε θα μαζέψει τη συγκομιδή σου.
Οι σπόροι σου όμως μπορούν να είναι ιπτάμενοι σπόροι, όπως είναι οι σπόροι διαφόρων ειδών λουλουδιών, που όταν τελειώσει η ανθοφορία τους, μεταφέρονται από τον άνεμο και ριζώνουν εκεί όπου μπορούν να εδραιωθούν. Έτσι και οι σκέψεις, τα λόγια και οι πράξεις σου μπορούν να πέσουν σαν ιπτάμενοι σπόροι στον κάμπο της ψυχής του πλησίον σου και να φυτρώσουν, αν βρουν τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες.
Το ίδιο ή κάτι παρόμοιο που έχεις μέσα σου, βρίσκεται και σε εκείνον, όταν ταράσσεται και αγανακτά για τα λόγια σου και για τις πράξεις σου, εάν εσύ του προκαλείς λύπη με αυτά τα πράγματα και αν εκείνος, ερεθισμένος από τον ιπτάμενο σπόρο σου σκέφτεται, λέει και πράττει το ίδιο ή κάτι παρόμοιο. Εσύ όμως έχεις προκαλέσει όλα αυτά και είναι δυνατό να πρέπει να λογοδοτήσεις στο νόμο της σποράς και του θερισμού. Σου έχει δοθεί η εντολή να αγαπάς ανιδιοτελώς τον πλησίον σου, να τον υπηρετείς και να τον βοηθάς, και όχι να του προκαλείς πόνο και λύπη με τη συμπεριφορά σου.
Εάν ο πλησίον σου τότε ενοχοποιείται εξαιτίας της άνομης συμπεριφοράς σου, επειδή εσύ έχεις διεισδύσει στο πεδίο της ψυχής του, κάνοντας να δονηθούν αιτίες για τις οποίες εκείνος θα πρέπει έπειτα να υποφέρει και να υπομένει πολύ, τότε θα είσαι δεμένος σ’ αυτόν. Και αν επίσης αυτός, σαν αποτέλεσμα της συμπεριφοράς σου, αντιδρά με τρόπο άνομο, θα δεθεί με τη σειρά του σ’ εσένα. Οφείλετε έτσι να τακτοποιήσετε μαζί όλα αυτά, σ’ αυτή ή σε μια άλλη μορφή ύπαρξης.
Αναγνωρίστε: ένας μικρός ασήμαντος ιπτάμενος σπόρος του ανθρώπινου εγώ μπορεί να δημιουργήσει μια μεγάλη αιτία που φέρει ήδη μέσα της το αποτέλεσμά της.
Αναγνωρίστε λοιπόν: κάθε αιτία πρέπει να απαλειφθεί!
Ένα άλλο παράδειγμα: εάν εσύ αποστέλλεις τις αρνητικές σου σκέψεις, λόγια και πράξεις, σαν ιπτάμενους σπόρους, και ο πλησίον σου ακούει ό,τι εσύ λες γι’ αυτόν, μα δεν το λαμβάνει υπόψη, επειδή δεν έχει αντιστοιχίες μέσα στο πεδίο της ψυχής του, τότε θα είσαι εσύ που θα ενοχοποιηθείς και θα είσαι δεμένος σ’ αυτόν, όχι όμως αυτός σ’ εσένα. Ο πλησίον σου θα μπορέσει να εισέλθει στον ουρανό, επειδή δεν έχει αποδεχτεί και εισδεχτεί τους αρνητικούς σπόρους σου, επειδή δεν έχει σκεφτεί ή πει το ίδιο ή κάτι παρόμοιο όπως εσένα.
Εάν όμως, με τη λανθασμένη σου συμπεριφορά, έχεις θέσει σε κίνηση μέσα στον πλησίον σου αιτίες που δεν έπρεπε να είχαν εκδηλωθεί σαν αποτέλεσμα, επειδή αυτός θα μπορούσε να τις ξεκαθαρίσει αργότερα χωρίς πόνο και λύπη, θα είσαι εσύ που θα έχεις τη μεγαλύτερη ενοχή και θα πρέπει να βαστάξεις το μερίδιο που έχεις προκαλέσει στον πλησίον σου.
Επομένως, αν θα πρέπει να υπομείνεις πόνο και λύπη, μην αποδίδεις το φταίξιμο στον πλησίον σου για την κατάστασή σου. Εσύ ο ίδιος είσαι ο υπαίτιος και όχι ο πλησίον σου. Ο πόνος σου και η λύπη σου είναι η σπορά που έχει βλαστήσει μέσα στην ψυχή σου και που εξωτερικεύεται σαν συγκομιδή μέσα στο σώμα σου ή πάνω σ’ αυτό.
Μόνο Εγώ, ο Χριστός, ο Λυτρωτής σου, μπορώ να σε απελευθερώσω από αυτό, και μόνο αν εσύ μετανοείς και δεν ξανακάνεις πια το ίδιο ή κάτι παρόμοιο. Τότε το βάρος θα αφαιρεθεί από την ψυχή σου και θα νοιώσεις καλύτερα.
Αναγνωρίστε: όποιος αναγνωρίζει τον πόνο και τη λύπη του σαν δική του σπορά και αποδέχεται την κακοπάθειά του, αποδεικνύει αληθινή εσώτερη μεγαλοσύνη. Αυτό είναι σημάδι πνευματικής ανάπτυξης: η πνευματική ανάπτυξη οδηγεί βαθμιαία στην τελειότητα.
Το αγνό ον είναι τέλειο· είναι η εικόνα του Θεού - Πατέρα - Μητέρας. Αυτό ζει στο Θεό και ο Θεός ζει διαμέσου του αγνού όντος.
Μακάριοι οι αγνοί στην καρδιά, επειδή θα δουν ενορατικά το Θεό, επειδή έχουν ξαναγίνει εικόνες του ουράνιου Πατέρα. Από μια αγνή καρδιά, αφοσιωμένη στο Θεό, πηγάζουν πραότητα και ταπεινοφροσύνη.
1. «Προσέχετε να μην κάνετε τις ελεημοσύνες σας μπροστά στους ανθρώπους για να σας δουν. Διαφορετικά δεν θα έχετε καμιά ανταμοιβή από τον Πατέρα σας που είναι στον ουρανό. Όταν λοιπόν κάνεις ελεημοσύνες, μην τις διατυμπανίζεις όπως κάνουν οι υποκριτές μέσα στις συναγωγές και στους δρόμους, για να εγκωμιαστούν από τους ανθρώπους. Στ’ αλήθεια, σας λέγω, έχουν ήδη πάρει την ανταμοιβή τους.
2. Μα όταν εσύ κάνεις τις ελεημοσύνες, μην αφήνεις να γνωρίζει η αριστερά σου, αυτό που κάνει η δεξιά σου, ώστε οι ελεημοσύνες σου να παραμένουν στα κρυφά και ο Ένας, που βλέπει μέσα στα κρυφά, θα σε ανταμείψει στα φανερά. (Κεφ. 26, 1-2)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Η επί του Όρους Ομιλία που βιώνεται, είναι ο Εσώτερος Δρόμος που οδηγεί στην καρδιά του Θεού. Ό,τι ο άνθρωπος δεν κάνει ανιδιοτελώς, το κάνει για τον ίδιο τον εαυτό του. Η ανιδιοτέλεια είναι η αγάπη του Θεού. Ο εγωισμός είναι η ανθρώπινη αγάπη. Όποιος κάνει το καλό στον πλησίον μόνο αν αυτός τον ευχαριστεί και αν εξαίρει τις καλές του πράξεις, δεν το έχει κάνει για τον πλησίον του, αλλά για τον ίδιο τον εαυτό του. Η ευχαριστία και ο έπαινος είναι τότε η ανταμοιβή του. Συνεπώς έχει ήδη ανταμειφθεί και δεν θα πάρει πια καμιά ανταμοιβή από το Θεό. Μόνο η ανιδιοτέλεια ανταμείβεται από το Θεό. Η ανιδιοτέλεια αναπτύσσεται και ωριμάζει μόνο μέσα στον άνθρωπο που έχει κάνει τα πρώτα βήματα προς το εσώτερο Βασίλειο, δηλαδή που έχει πραγματώσει.
Τα πρώτα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση είναι ο έλεγχος των σκέψεων: αντικατέστησε τις εγωκεντρικές, αρνητικές, εμπαθείς σκέψεις ή εκείνες που σε κάνουν να σκοτίζεσαι, με θετικές, φιλάνθρωπες, χαρούμενες και ευγενείς σκέψεις, και σκέψεις για το καλό, που βρίσκεται μέσα στον άνθρωπο και στο καθετί που συναντάς. Θα καταφέρεις έτσι να θέσεις βαθμιαία υπό έλεγχο τις αισθήσεις σου. Τότε δεν θα επιθυμείς πια διακαώς τίποτε από τον πλησίον σου και δεν θα περιμένεις πια κάτι απ’ αυτόν. Στην περαιτέρω πορεία στον Εσώτερο Δρόμο, θα λες μόνο θετικά και ουσιώδη πράγματα. Μ’ αυτό τον τρόπο, θα καταφέρεις να θέσεις υπό έλεγχο το ανθρώπινό σου εγώ, γιατί θα έχεις μάθει να αναπαύεσαι μέσα σου. Τότε η ψυχή σου θα φωτίζεται όλο και πιο πολύ και θα βρίσκεις το καλό στο καθετί που σε πλησιάζει και θα καταφέρεις τότε να το εκφράζεις και να το εκθέτεις με ορθό τρόπο. Όταν θα έχεις μάθει να εφαρμόζεις όλα αυτά, θα μπορέσεις επίσης να επισημάνεις το αρνητικό, έννομα. Μ’ αυτό τον τρόπο αφυπνίζονται μέσα σου η ευθύτητα και η ειλικρίνεια και θα παραμείνεις πιστά μέσα στο Θεό μέσα στο καθετί.
Αυτή η εξελικτική πνευματική διαδικασία προς την ανιδιοτέλεια είναι ο Εσώτερος Δρόμος προς την καρδιά του Θεού. Όλα όσα κάνεις από ανιδιοτέλεια, θα σου φέρουν πολλαπλούς καρπούς.
Επομένως, εάν τα αισθήματά σου είναι χωρίς προσδοκίες και αν οι σκέψεις σου είναι γενναιόφρονες και καλές, τότε στα λόγια και στις πράξεις σου βρίσκεται η δύναμη από το Θεό. Αυτή η δύναμη είναι η ζωτική ενέργειά Μου, που εισχωρεί μέσα στην ψυχή του πλησίον σου και κάνει ώστε και εκείνος να γίνει ανιδιοτελής. Διότι αυτό που εκπορεύεται από τη φωτεινή ψυχή σου, θα διεισδύσει - αργά ή γρήγορα, ανάλογα με το πότε ο πλησίον ανοίγεται γι’ αυτό - μέσα στην ψυχή και στην καρδιά του.
Όποιος χαρίζει ανιδιοτελώς, δεν ρωτά αν ο πλησίον γνωρίζει εκείνο που αυτός του έχει δώσει. Ο ανιδιοτελής δίνει! Γνωρίζει ότι ο Θεός, ο αιώνιος Πατέρας, βλέπει μέσα στην καρδιά όλων των παιδιών Του και ότι ο Αιώνιος, του οποίου το Πνεύμα κατοικεί σε κάθε άνθρωπο, θα ανταμείψει τον ανιδιοτελή, όταν θα έχει φτάσει η στιγμή. Μόνο αυτό έχει σημασία.
Αναγνωρίστε: όλα τα καλά, δηλαδή ανιδιοτελή έργα, φανερώνονται έγκαιρα, ώστε εκείνοι που πρέπει να τα δουν, να μπορούν να τα αναγνωρίσουν για να γίνουν το ίδιο ανιδιοτελείς, αποδεχόμενοι και επιδιώκοντας τη ζωή μέσα Μου, και κάνοντας αυτό που τους έχω δώσει σαν εντολή: το να αγαπάνε ανιδιοτελώς ο ένας τον άλλον, όπως Εγώ, ο Χριστός, τους αγαπώ.
3. Και όταν προσεύχεσαι, δεν πρέπει να είσαι όπως οι υποκριτές που αρέσκονται να προσεύχονται μέσα στις συναγωγές και στις γωνίες των δρόμων για να τους βλέπουν οι άνθρωποι. Στ’ αλήθεια σας λέγω, έχουν ήδη την ανταμοιβή τους.
4. Μα όταν προσεύχεσαι, μπες μέσα στο δωμάτιό σου και μετά που θα κλείσεις την πόρτα, προσευχήσου στον ουράνιο Πατέρα σου που βρίσκεται στα κρυφά και ο αόρατος, ο Ένας, που βλέπει στα κρυφά, θα σε ανταμείψει στα φανερά. (Κεφ. 26, 3-4)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Όταν προσεύχεσαι, αποτραβήξου σ’ ένα ήσυχο δωμάτιο και συγκεντρώσου στο εσώτερό σου, αφού μέσα σου κατοικεί το Πνεύμα του Πατέρα, του οποίου εσύ είσαι ο ναός.
Εάν προσεύχεσαι μόνο για να σε βλέπουν, ώστε ο πλησίον σου να σε θεωρεί ευσεβή και πιστό, τότε λοιπόν Εγώ σου λέγω: αυτή δεν είναι ευσέβεια, αλλά θρησκοληψία· είναι υποκρισία. Τέτοιες επιφανειακές προσευχές δεν έχουν δύναμη. Όποιος προσεύχεται μόνο με τα χείλη ή για να τον βλέπουν, αμαρτάνει έναντι του Αγίου Πνεύματος, αφού καταχράται τα άγια λόγια για δικούς του σκοπούς.
Αναγνώρισε: εάν απευθύνεσαι στο Θεό προσευχόμενος, και δεν πραγματώνεις στη ζωή σου αυτό που έχεις εκφράσει στην προσευχή σου, δηλαδή αν προσεύχεσαι μόνο για να κάνεις επίδειξη του εγώ σου, και τα λόγια σου δεν προέρχονται από το βάθος της ψυχής σου και δεν ζωοποιούνται από την αγάπη προς το Θεό, αμαρτάνεις έναντι του Αγίου Πνεύματος. Αυτό είναι το πιο σοβαρό αμάρτημα.
Εάν οι προσευχές σου δεν πηγάζουν ανιδιοτελώς από την καρδιά σου, θα ήταν καλύτερα να μην προσευχόσουν, αλλά να συνειδητοποιούσες πρώτα τις σκέψεις σου και τις ανθρώπινες επιθυμίες σου, εναποθέτοντάς τες βαθμιαία σ’ Εμένα, ώστε η ανιδιοτελής αγάπη που είναι μέσα σου να μπορέσει να αναπτυχθεί και μέσα σου, και να καταφέρεις να προσεύχεσαι από καρδιάς. Οι προσευχές σου θα είναι έτσι όλο και πιο πολύ εμψυχωμένες και διαπερασμένες από αγάπη προς το Θεό και τον πλησίον σου.
«... και ο αόρατος, ο Ένας, που βλέπει στα κρυφά, θα σε ανταμείψει στα φανερά» σημαίνει: οι φωτεινές σκέψεις σου και οι γεμάτες δύναμη προσευχές σου, εμψυχωμένες από την αγάπη για το Θεό, θα καρποφορήσουν ήδη σ’ αυτό τον κόσμο. Θα έχεις τη δυνατότητα να αναγνωρίσεις τη σπορά της αγάπης σου και πολλοί θα σε αναγνωρίσουν σαν μια πηγή αγάπης.
5. Και όταν προσεύχεστε από κοινού, μην χρησιμοποιείτε κενές επαναλήψεις, όπως οι ειδωλολάτρες, που πιστεύουν πως εισακούονται με τις πολλές λέξεις. Γι’ αυτό δεν πρέπει να κάνετε το ίδιο που κάνουν εκείνοι· διότι ο Πατέρας σας στον ουρανό γνωρίζει αυτό που έχετε ανάγκη, προτού καν εσείς το ζητήσετε... (Κεφ. 26, 5)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Μόνο ο άνθρωπος που έχει πραγματώσει λίγο από το Νόμο της αλήθειας, χρησιμοποιεί στην προσευχή και στην καθημερινή ζωή πολλά λόγια και κενές επαναλήψεις που δεν είναι ζωοποιημένες.
Όποιος μιλά πολύ για το Νόμο της αλήθειας και της ζωής, χρησιμοποιώντας επομένως πολλά λόγια, δεν μπορεί να τις γεμίσει με δύναμη και ζωή, επειδή αυτός ο ίδιος δεν είναι πλήρης από το Νόμο του Θεού. Τέτοια λόγια είναι εγωκεντρικά και επομένως χωρίς αγάπη, ακόμα και αν είναι επιλεγμένα κατά τρόπο που να φαίνονται στηριγμένα από την αγάπη. Ο μη ζωοποιημένος λόγος δεν φθάνει στο ενδότατο του πλησίον σου και επομένως δεν βρίσκει καμιά απήχηση μέσα στον άνθρωπο που αφήνει να βασιλεύει η αγάπη του Θεού μέσα του και διαμέσου του. Όποιος μιλά για το Νόμο της αλήθειας και της ζωής, χωρίς να ζωοποιεί τα λόγια και χωρίς να τον έχει πραγματώσει, προκαλεί μόνο συζητήσεις με τον άνθρωπο που τον ακούει και που είναι ακόμα το ίδιο στραμμένος προς τα εξωτερικά πράγματα.
Αναγνωρίστε: όποιος συζητά πάνω σε πνευματικές νομοτέλειες, δεν γνωρίζει τους Νόμους του Θεού. Οποιοσδήποτε θέλει να συζητά, είναι πεπεισμένος ότι γνωρίζει περισσότερα από τον πλησίον του και θέλει να το αποδείξει στον εαυτό του. Όποιος συζητά, δίνει μόνο μαρτυρία του εαυτού του, δηλαδή: πως δεν γνωρίζει τίποτε και ότι είναι αβέβαιος. Γι’ αυτό συζητά.
Ενώ, όποιος έχει βρει την αλήθεια, δεν συζητά πάνω στην αλήθεια και ούτε πάνω σ’ αυτό που είναι πίστη. Η λέξη «πίστη» περιέχει επίσης την έλλειψη γνώσης: ο άνθρωπος πιστεύει σ’ αυτό, που σε τελευταία ανάλυση γνωρίζει ή που δεν μπορεί να αποδείξει. Όποιος πιστεύει στην αλήθεια, δεν έχει βρει ακόμα την αιώνια αλήθεια και δεν κινείται ακόμα μέσα στο ρεύμα της αιώνιας αλήθειας. Η πίστη, επομένως, είναι ακόμα τυφλότητα.
Ενώ, όποιος έχει βρει την αιώνια αλήθεια, δεν πρέπει πια να πιστεύει στην αλήθεια, αλλά γνωρίζει την αλήθεια, επειδή κινείται μέσα στο ρεύμα της αλήθειας. Είναι ο αληθινός σοφός άνθρωπος που έχει βγάλει στην επιφάνεια το θησαυρό, την αλήθεια που είναι μέσα του. Οι αληθινοί σοφοί αναπαύονται μέσα τους. Αυτό είναι εσώτερη σιγουριά και σταθερότητα. Δεν συζητούν για την πίστη, επειδή έχουν φτάσει από την πίστη στη σοφία που είναι αλήθεια.
Επομένως, όποιος πιστεύει μόνο στο Θεό, χωρίς να γνωρίζει το βάθος της αιώνιας αλήθειας, τον αιώνιο Νόμο, χρησιμοποιεί πολλά λόγια γύρω από την πίστη του.
Το ίδιο συμβαίνει επίσης με τις προσευχές του: χρησιμοποιεί πολλά λόγια, επειδή δεν τα ζωοποιεί με την ανιδιοτελή αγάπη. Πιστεύει ότι μπορεί να πείσει ή ακόμα και να μεταπείσει το Θεό με πολλά λόγια. Πιστεύει ότι πρέπει να γίνει αντιληπτός μπροστά στο Θεό, επειδή υποθέτει ότι Εκείνος θα μπορούσε να καταλάβει τις προσευχές του διαφορετικά, από το ότι τις εννοεί αυτός. Οι ειδωλολάτρες σκέφτονται και προσεύχονται με παρόμοιο τρόπο.
Αναγνωρίστε: όσο πιο πολύ βυθίζεται ο άνθρωπος μέσα στη θεϊκή αλήθεια, τόσο λιγότερα λόγια θα χρησιμοποιεί και στην προσευχή. Οι προσευχές του είναι σύντομες, αλλά γεμάτες δύναμη, επειδή ο λόγος ακτινοβολεί βιωμένη δύναμη.
...Γ ι’ αυτό όταν συγκεντρώνεστε, θα πρέπει να προσεύχεστε έτσι:
6. Πατέρα μας, που είσαι στον ουρανό, ας είναι αγιασμένο το όνομά Σου. Ας έλθει η Βασιλεία Σου. Ας γίνει το θέλημά Σου πάνω στη γη, όπως στον ουρανό. Δώσε μας το καθημερινό μας ψωμί μέρα με τη μέρα, και τον καρπό του ζωντανού αμπελιού. Και όπως Εσύ συγχωρείς τα αμαρτήματά μας, το ίδιο και εμείς ας συγχωρούμε τα αμαρτήματα των άλλων. Μην μας εγκαταλείπεις στον πειρασμό. Λύτρωσέ μας από το κακό. Αφού δικό Σου είναι το Βασίλειο και η Δύναμη και η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν. (Κεφ. 26, 5-6)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Η προσευχή της κοινότητας, το Πάτερ ημών, εκφράζεται με διαφορετικό περιεχόμενο και λέξεις, επειδή κάθε κοινότητα την εκφράζει με τρόπο που αντιστοιχεί στο δικό της δυναμικό αγάπης.
Όταν ήμουν Ιησούς της Ναζαρέτ δίδαξα την κοινή προσευχή, το Πάτερ ημών, στη μητρική Μου γλώσσα, δηλαδή με διαφορετικές λέξεις, καθώς επίσης με ένα περιεχόμενο διαφορετικό από ό,τι εκφράστηκε στις εποχές που επακολούθησαν, και σε άλλες γλώσσες.
Οι λέξεις καθ’ αυτές είναι ασήμαντες. Σημαντικό είναι ο άνθρωπος να πραγματώνει αυτό που προσεύχεται! Τότε κάθε λέξη που βγαίνει από το στόμα του, θα είναι ζωοποιημένη από αγάπη, δύναμη και σοφία.
Δεν θα πρέπει να προσεύχεστε κατά γράμμα, ή να προσπαθείτε να επαναλαμβάνετε με τις ίδιες λέξεις το Πάτερ ημών που δίδαξα στους δικούς Μου. Είναι ουσιώδες εσείς να ζωοποιείτε τις λέξεις των προσευχών σας με την αγάπη προς τον Αιώνιο και προς τον πλησίον σας, και το περιεχόμενο των προσευχών σας να αντιστοιχεί στη ζωή σας.
Άνθρωποι που είναι πλήρεις από την αιώνια αλήθεια, την αγάπη και τη σοφία του Θεού, θα προσευχηθούν διαφορετικά από εκείνους που προσεύχονται μόνο επειδή τους έχει διδαχτεί έτσι ή επειδή ανήκουν σε ένα θρήσκευμα στο οποίο οι προσευχές λέγονται ανάλογα με τη συνείδηση αυτού του θρησκεύματος.
Οι άνθρωποι που βρίσκονται στο δρόμο προς τη θεϊκή τους καταγωγή προσεύχονται ελεύθερα, αυτό σημαίνει, με λέξεις που αυτοί οι ίδιοι επιλέγουν και που είναι ζωοποιημένες από αγάπη και δύναμη.
Οι άνθρωποι που ζουν στο Πνεύμα Μου, που είναι διαπερασμένοι από την αγάπη και από τη σοφία του Θεού, που πραγματώνουν επομένως τους Νόμους του Θεού στην καθημερινή ζωή, θα ευχαριστούν πάνω απ’ όλα το Θεό για τη ζωή τους και για το καθετί, θα Τον εξυμνούν και θα Τον δοξάζουν και θα Του αφιερώνουν όλο και πιο πολύ τη ζωή τους - σε αισθήματα, σκέψεις, λόγια και πράξεις, - αφού έχουν γίνει ζωή από τη ζωή Του.
Οι άνθρωποι μέσα στο Πνεύμα του Κυρίου ζούνε την προσευχή. Αυτό σημαίνει πως εκπληρώνουν όλο και πιο πολύ τους Νόμους του Αιώνιου και πως αυτοί οι ίδιοι έχουν γίνει προσευχή που είναι μια λατρεία του Θεού.
Όποιος λοιπόν εκπληρώνει το θέλημα του Θεού, ζει όλο και πιο πολύ στη λατρεία του Θεού. Τέτοιοι άνθρωποι όχι μόνο τηρούν τους Νόμους του Θεού, αλλά έχουν γίνει σε μεγάλο βαθμό ο Νόμος της αγάπης και της σοφίας.
Μέσα στο αναπτυσσόμενο Βασίλειο της Ειρήνης του Ιησού Χριστού, στο οποίο Εγώ Είμαι ο Άρχων και η Ζωή, οι άνθρωποι θα τηρούν όλο και πιο πολύ το Νόμο του Θεού. Πολλοί απ’ αυτούς έχουν γίνει ο Νόμος και επομένως θεϊκοί - άνθρωποι που προσωποποιούν τη ζωή, το Θεό, σε ό,τι σκέφτονται, λένε και πράττουν. Οι προσευχές τους είναι η ζωή σ’ Εμένα, η εκπλήρωση του αιώνιου Νόμου. Με τη ζωή τους, που είναι ο Νόμος του Θεού, ευχαριστούν το Θεό για τη ζωή.
Η ευχαριστία που απευθύνεται στο Θεό είναι επομένως η ζωή στο Θεό. Η ζωή τους, που είναι μια μοναδική ευχαριστία, ρέει στο Βασίλειο της Ειρήνης.
Αυτοί προσεύχονται περίπου με τα εξής λόγια, που εκπληρώνουν μέσα στην καθημερινή ζωή:
Πατέρα μας, το Πνεύμα Σου είναι
μέσα μας,
κι’ εμείς είμαστε μέσα στο Πνεύμα Σου.
Αγιασμένο είναι το αιώνιο όνομά Σου
μέσα μας και διαμέσου μας.
Εσύ είσαι το Πνεύμα της ζωής,
Εσύ είσαι ο Αρχέγονος Πατέρας μας.
Από Εσένα φέρουμε τα αιώνια ονόματά μας.
Εσύ, Αιώνιε, μας τα έχεις δώσει
και έχεις βάλει στα ονόματά μας
όλη την πληρότητα του άπειρου.
Τα ονόματά μας, που Εσύ εμφύσησες σ’ εμάς,
είναι αγάπη και σοφία, η πληρότητα από Εσένα,
ο Νόμος που ενεργεί μέσα μας και διαμέσου μας.
Το αιώνιο μας Βασίλειο είναι το άπειρο,
η δύναμη και η δόξα μέσα Σου και από Εσένα.
Εμείς είμαστε κληρονόμοι του αιώνιου Βασίλειου.
Γι’ αυτό εμείς είμαστε το Βασίλειο το ίδιο,
η αιώνια Πατρίδα.
Αυτή είναι μέσα μας και ενεργεί διαμέσου μας.
Το άπειρο μεγαλοπρεπές θέλημά Σου είναι μέσα μας
και ενεργεί διαμέσου μας.
Η δύναμη του θελήματός Σου
είναι η δύναμη θέλησής μας.
Αυτή ενεργεί μέσα μας και διαμέσου μας,
αφού εμείς είμαστε πνεύμα από το Πνεύμα Σου.
Ο ουρανός δεν είναι χώρος ούτε χρόνος·
ουρανός και γη είναι ένα,
επειδή εμείς είμαστε ενωμένοι σ’ Εσένα.
Η αγάπη και η δύναμη μέσα μας και διαμέσου μας
είναι ο καθημερινός μας άρτος.
Εσύ, ω αιώνιε, μεγαλοπρεπή Πατέρα,
έχεις κάνει να εμπορευθεί μέσα μας καθετί
που δονείται στο άπειρο.
Εσύ δημιουργείς στον ουρανό και στη γη,
διαμέσου μας.
Εμείς είμαστε μέσα Σου κι’ Εσύ βασιλεύεις μέσα
μας και διαμέσου μας.
Εμείς είμαστε πλήρεις στο Πνεύμα Σου,
αφού είμαστε πνεύμα από το Πνεύμα Σου.
Εμείς είμαστε πλούσιοι μέσα Σου,
αφού ζούμε την κληρονομιά μας,
το άπειρο που προέρχεται από Εσένα.
Η αιώνια μας κληρονομιά,πνεύμα από το Πνεύμα Σου,
κάνει να εκπορεύεται για μας
εκείνο που εμείς σαν άνθρωποι
στο Βασίλειο της Ειρήνης έχουμε ανάγκη.
Ζούμε μέσα Σου και αντλούμε από Εσένα.
Η ζωή διαχέεται και χαρίζεται.
Ζούμε μέσα στην πληρότητα του Θεού,
επειδή εμείς οι ίδιοι είμαστε η πληρότητα.
Η γη είναι ο ουρανός
και το Βασίλειο της Ειρήνης
είναι ο πλούτος της γης,
στο οποίο ζούμε και είμαστε,
πνεύμα από το Πνεύμα Σου.
Ζούμε στο εσώτερο Βασίλειο,
και όμως είμαστε άνθρωποι
που προσωποποιούν εξωτερικά
αυτό που ακτινοβολείται εσωτερικά.
Δόξα στο όνομα του Κυρίου,
που είναι ζωή μέσα μας και διαμέσου μας.
Το όνομα του Θεού είναι ο βιωμένος Νόμος
της αγάπης και της ελευθερίας.
Η αμαρτία έχει μετασχηματιστεί,
το φως έχει πάρει τη θέση του.
Ζούμε από το φως Του
και ζούμε μέσα στο Πνεύμα Του,
και από το Πνεύμα Του,
επειδή είμαστε πνεύμα από το Πνεύμα Του.
Στο Θεό το καθετί είναι ξεκαθαρισμένο.
Το όνομά Του έχει εξαγνίσει το καθετί.
Δόξα στη δόξα του Θεού!
Το θέλημα, η αγάπη και η σοφία του Θεού
διαπερνούν τη γη και τον κάθε τόπο.
Εμείς οι ίδιοι είμαστε γη και τόπος,
θέλημα, αγάπη και σοφία.
Μέσα μας είναι η καλοσύνη του Θεού,
το καλό από το Θεό.
Εμείς είμαστε στο Θεό και ενεργούμε από το Θεό.
Η γη είναι του Κυρίου,
αυτή είναι το Βασίλειο της αγάπης,
που ενεργεί μέσα μας και διαμέσου μας.
Η ζωή, η δόξα του Πατέρα,
ενεργεί μέσα μας και διαμέσου μας,
από αιωνιότητα σε αιωνιότητα.
Στην ουσία, αυτός ο δοξαστικός ύμνος είναι η ζωή εκείνων που ζουν στο Βασίλειο της Ειρήνης του Ιησού Χριστού. Αυτοί ζουν σ’ Εμένα, το Χριστό, κι’ Εγώ ζω διαμέσου τους, και μαζί ζούμε στο Θεό - Πατέρα - Μητέρα και ο Πατέρας ζει διαμέσου μας, από αιωνιότητα σε αιωνιότητα.
7. Διότι εάν εσείς άνθρωποι συγχωρέσετε την ενοχή τους, ο ουράνιος Πατέρας σας θα συγχωρέσει επίσης κι’ εσάς. Αλλά εάν εσείς δεν συγχωρέσετε τους ανθρώπους για την ενοχή τους, ούτε και ο Πατέρας σας στον ουρανό θα συγχωρέσει την ενοχή σας.
8. Και όταν νηστεύετε, να μη φαίνεστε σκυθρωποί σαν τους υποκριτές που αλλοιώνουν το πρόσωπό τους για να φαίνονται σαν άνθρωποι που νηστεύουν. Στ’ αλήθεια, Εγώ σας λέγω, έχουν ήδη την ανταμοιβή τους.
9. Και Εγώ σας λέγω, δεν θα βρείτε ποτέ το βασίλειο του ουρανού, εκτός και αν εσείς προφυλαχτείτε από τον κόσμο και τη μοχθηρία του. Και δεν θα δείτε ποτέ τον Πατέρα στον ουρανό εκτός και αν εσείς τηρείτε το Σάββατο και παραιτηθείτε από τη φιλοδοξία σας να συσσωρεύετε πλούτη. Όταν εσύ όμως νηστεύεις, άλειψε το κεφάλι σου και πλύνε το πρόσωπό σου για να μη επιδεικνύεσαι μπροστά στον κόσμο με τη νηστεία σου. Και ο Μόνος Άγιος, που βλέπει στα κρυφά, θα σε ανταμείψει στα φανερά.
(Κεφ. 26, 7-9)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Η εντολή, του να συγχωρούμε και του να ζητούμε συγχώρεση θα ισχύσει μέχρι τότε που όλα όσα δεν αντιστοιχούν στους αιώνιους Νόμους θα έχουν εξιλεωθεί και τακτοποιηθεί. Η εντολή, του να συγχωρούμε και του να ζητούμε συγχώρεση, αποτελεί μέρος του νόμου της σποράς και του θερισμού και θα απαλειφθεί όταν όλες οι ανθρώπινες πτυχές θα έχουν εξοφληθεί και κάθε ψυχή θα έχει ξαναγίνει ένα αγνό ακηλίδωτο ον.
Μέχρι τότε λοιπόν θα ισχύει η εντολή: συγχωρείτε και θα δεχθείτε συγχώρεση. Αν ζητάτε συγχώρεση και ο πλησίον σας, σας συγχωρεί, τότε και ο Πατέρας σας στον ουρανό θα σας συγχωρέσει. Μα αν ζητάτε συγχώρεση και ο πλησίον σας δεν σας συγχωρεί ακόμα, επειδή δεν είναι ακόμα έτοιμος να το κάνει, ούτε και ο αιώνιος Πατέρας σας θα σας συγχωρέσει. Όποιος έχει αμαρτήσει έναντι του πλησίον του, πρέπει επίσης να βρει τη συγχώρεσή του. Μόνο τότε ο Θεός του αφαιρεί το αμάρτημα.
Ο αιώνια Δίκαιος αγαπά όλα τα παιδιά Του, καθώς επίσης εκείνους που δεν έχουν ακόμη τη δύναμη να συγχωρέσουν. Εάν συγχωρούσε μόνο εκείνο που προκάλεσε το αμάρτημα και δεν συγχωρούσε εκείνο που παρασύρθηκε να αμαρτήσει και που δεν καταφέρνει ακόμα να συγχωρέσει, πού θα ήταν λοιπόν η δικαιοσύνη του Θεού; Αμφότεροι θα μπορέσουν να εισέλθουν στον ουρανό μόνο όταν τα αμαρτήματά τους θα έχουν εξοφληθεί.
Γι’ αυτό προσέχετε ό,τι εξέρχεται από το στόμα σας και προσέχετε τις πράξεις σας, αν αυτές αντιστοιχούν στον αιώνιο Νόμο, δηλαδή αν είναι ανιδιοτελείς! Κάτι αρνητικό μπορεί να λεχθεί ή να διαπραχθεί πολύ γρήγορα, μα μπορεί να διαρκέσει πολύ μέχρι που να συγχωρεθεί.
Αν έχετε ζητήσει συγχώρεση και ο πλησίον σας δεν είναι ακόμα έτοιμος να σας συγχωρέσει, η χάρη του Θεού θα ενισχυθεί μέσα σας, θα σας περιβάλει και θα σας στηρίξει, όμως Εκείνος δεν θα σας αφαιρέσει ό,τι δεν έχει ακόμα τακτοποιηθεί. Η ευσπλαχνία του Θεού θα ενισχυθεί επομένως και στον πλησίον σας, και θα τον καθοδηγήσει, σεβόμενος την ελεύθερή του βούληση, κατά τρόπο που να αναγνωρίσει ταχύτερα τα λάθη του, να μετανοήσει και να σας συγχωρέσει. Μόνο όταν όλοι εκείνοι, εναντίον των οποίων έχετε αμαρτήσει θα σας έχουν συγχωρέσει - εάν δηλαδή το καθετί έχει εξοφληθεί -, θα μπορέσετε να εισέλθετε στους ουρανούς, επειδή ο Θεός θα έχει μετασχηματίσει όλες τις ανθρώπινες πτυχές σε θεϊκή δύναμη.
Ο Θεός είναι πανταχού παρών και ενεργεί, επομένως, και στο νόμο της σποράς και του θερισμού. Το θετικό, ο Θεός, ο αιώνιος Νόμος, είναι επίσης στο καθετί που είναι αρνητικό. Εάν ο άνθρωπος αναγνωρίζει τα αμαρτήματα και ελαττώματά του και μετανοεί γι’ αυτά, επαναδραστηριοποιούνται μέσα του οι θετικές δυνάμεις που ενθαρρύνουν τον άνθρωπο που έχει καταφέρει να αναγνωρίσει την ενοχή του, έτσι ώστε να ξεκαθαρίσει τα αμαρτήματά του με τη δύναμη του Χριστού.
Αναγνωρίστε το Νόμο του Θεού· αυτός είναι αιώνια ζωή, από αιωνιότητα σε αιωνιότητα, - το όλο μέσα σε όλα: το όλο εμπεριέχεται σε όλα, μέσα στο μεγάλο το μικρότατο και μέσα στο μικρότατο το μεγάλο, μέσα στο αμάρτημα η δύναμη της συγχώρεσης και μέσα στη δύναμη που απελευθερώνεται διαμέσου της συγχώρεσης η εξύψωση στην Εσώτερη Ζωή, στο αιώνιο Είναι.
Γι’ αυτό, το θεϊκό μπορεί να ενεργήσει επίσης μέσα στο αρνητικό, αν ο άνθρωπος ζητά συγχώρεση από καρδιάς, αν συγχωρεί και δεν αμαρτάνει πια. Ο άνθρωπος όμως πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα προς την Εσώτερη Ζωή.
Αναγνωρίστε: οποιοδήποτε πράγμα κάνετε, είτε όταν προσεύχεστε, είτε όταν νηστεύετε ή κάνετε την ελεημοσύνη, αν δεν το κάνετε ανιδιοτελώς, αλλά για να σας δούνε οι συνάνθρωποί σας, έχετε ήδη την ανταμοιβή από τους ανθρώπους. Ο Θεός τότε δεν θα σας ανταμείψει.
Και αν νηστεύετε μόνο εξαιτίας της πολυσαρκίας σας, δεν θα αναπτύξετε το Πνεύμα του Πατέρα σας μέσα σας. Ενώ, όποιος δέχεται την τροφή στο όνομα του Ύψιστου και είναι μετριοπαθής, και νηστεύει κάθε τόσο για να ξεκουράσει και να αποτοξινώσει το σώμα του, έτσι που η δύναμη του Θεού να είναι σε θέση να τροφοδοτήσει όλα τα κύτταρα και όλα τα όργανα με ορθό τρόπο, εξασκείται επίσης τίμια στο να αποδέχεται και να εισδέχεται τη ζωή από το Θεό, για να ζει μέσα σ’ αυτήν. Και ταυτόχρονα, θα καθαγιάζει τη ζωή του μέσα στην προσευχή στο Θεό, τον Αιώνιο, για να ξαναγίνει μ’ αυτό τον τρόπο, βαθμιαία, βιωμένη προσευχή.
10. Το ίδιο θα έπρεπε να κάνετε όταν θρηνείτε τους νεκρούς και πενθείτε, διότι η απώλεια για σας είναι το όφελός τους. Μην κάνετε όπως εκείνους που πενθούν μπροστά στον κόσμο και που κλαίνε γοερά ξεσχίζοντας τα ενδύματά τους, ώστε οι άλλοι να βλέπουν το πένθος τους. Διότι όλες οι ψυχές βρίσκονται στο χέρι του Θεού και όλοι εκείνοι που έχουν κάνει το καλό θα αναπαυθούν με τους προγόνους τους, στους κόλπους του Αιώνιου.
11. Να προσεύχεστε μάλλον για την ανάπαυσή τους και την ανάβασή τους και να έχετε υπόψη σας ότι αυτοί είναι στη χώρα της ανάπαυσης που ο Αιώνιος έχει προετοιμάσει γι’ αυτούς και ότι θα λάβουν τη δίκαιη ανταμοιβή για τις πράξεις τους, και μην οδύρεστε όπως οι απελπισμένοι. (Κεφ. 26, 10-11)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Όποιος θρηνεί τους νεκρούς είναι ακόμη μακριά από την αιώνια ζωή, αφού θρηνεί το θάνατο, σαν το τέλος της ζωής. Δεν έχει φτάσει ακόμα την ανάσταση σ’ Εμένα, το Χριστό. Συγκαταλέγεται σ’ εκείνους που είναι πνευματικά νεκροί.
Μη θρηνείτε τους νεκρούς σας! Όποιος θρηνεί την απώλεια ενός προσώπου, δεν σκέφτεται το όφελος της ψυχής, που αν έζησε σ’ Εμένα, το Χριστό, περνά σε υψηλότερες σφαίρες συνείδησης της ζωής. Διότι εάν στη γήινη ύπαρξη έζησε στο Θεό, θα ζει επίσης στο Θεό σε μια άλλη μορφή ύπαρξης.
Αναγνωρίστε: η επίγεια ζωή, η ζωή μέσα στο σώμα, δεν είναι η ζωή της ψυχής. Η ψυχή ενσαρκώθηκε μόνο για μια σύντομη περίοδο ζωής, για να τακτοποιήσει και να εξαλείψει μέσα στην επίγεια ζωή εκείνο που επιφορτίστηκε σε διάφορα γήινα ενδύματα. Η γη πρέπει να θεωρείτε μόνο σαν ένας ενδιάμεσος σταθμός, όπου οι ψυχές στο γήινό τους ένδυμα, τακτοποιούν σε σύντομο χρόνο εκείνο που δεν μπορούν να ξεπεράσουν τόσο γρήγορα, πέρα από τα πέπλα συνείδησης, που ονομάζονται επίσης τοιχώματα ομίχλης.
Όταν μία ψυχή εγκαταλείπει το γήινό της ένδυμα, ο άνθρωπος θρηνεί μόνο το ένδυμα της ψυχής, χωρίς να σκέφτεται την ψυχή που έχει φύγει από το ένδυμα.
Μετά που θα έχει αποβάλει το γήινό της σώμα, μια φωτεινή ψυχή θα οδηγηθεί από φωτεινά όντα αόρατα στον άνθρωπο, σε εκείνο το επίπεδο συνείδησης που αντιστοιχεί στον τρόπο σκέψης και ζωής του ανθρώπου που ήταν ενσαρκωμένη αυτή η ψυχή.
Αναγνωρίστε: κάθε ψυχή που εγκαταλείπει το σώμα, νοιώθει να έλκεται ακόμη, για κάποια περίοδο, από τους ανθρώπους με τους οποίους είχε συζήσει, όταν ήταν στο γήινό της ένδυμα. Αν βλέπει ότι οι μέχρι τώρα γήινοί της συγγενείς θρηνούν το λείψανό της, είναι πολύ οδυνηρό για την ψυχή. Η ψυχή που είναι ακόμα κοντά στη γη, αναγνωρίζει πολύ καλά γιατί οι συγγενείς της θρηνούν μονάχα το ανθρώπινο περίβλημά της, και ότι αυτή σαν ψυχή δεν λαμβάνεται υπόψη από τους πενθούντες. Αφού έχει αποβάλλει το φυσικό σώμα, μια ψυχή που πρέπει να αναγνωρίσει αυτά τα πράγματα, δοκιμάζει την πρώτη βαθιά οδύνη, επειδή αντιλαμβάνεται γιατί οι άνθρωποι τη θρηνούν και δεν την ενθυμούνται με αγάπη, νοιώθοντας συνδεδεμένοι με αυτή. Εκείνη τη στιγμή βλέπει επίσης κάποιες ιδιοτελείς σκέψεις των άλλοτε γήινων συγγενών της. Δεν μπορεί να γίνει αισθητή η παρουσία της από εκείνους, επειδή δεν την αντιλαμβάνονται. Ο άνθρωπος δεν ακούει εκείνο που η ψυχή λέει και δεν βλέπει εκείνο που αυτή βλέπει στο βάθος. Η ψυχή όμως αντιλαμβάνεται πολλά πράγματα.
Μια προτροπή για να συλλογιστείτε: θρηνείτε μήπως όταν ένα φίδι αλλάζει το δέρμα του, το αφήνει πίσω του και φεύγει έρποντας;
Ανάλογα συμβαίνει και με την ψυχή. Αυτή εγκαταλείπει το υποκείμενο σε σήψη σώμα, το περίβλημά της, και συνεχίζει την πορεία της. Εσείς λοιπόν θρηνείτε την απώλεια του περιβλήματος και δεν ενθυμάστε την ψυχή! Όποιος ενθυμάται την ψυχή, ευχαριστεί το Θεό που την έχει καλέσει πίσω στον κόλπο Του, εφόσον αυτή στο γήινό της ένδυμα είχε αξιοποιήσει τη ζωή στο Θεό, πλησιάζοντας έτσι σ’ Εκείνον. Να θυμάστε ότι το να αποβάλλει το σώμα, είναι ένα όφελος για μια φωτεινή ψυχή.
Και αν θρηνείτε την απώλεια του προσώπου μόνο μπροστά στους ανθρώπους, είστε υποκριτές απέναντί τους. Στην πραγματικότητα, δεν σκέφτεστε ούτε τον άνθρωπο, ούτε την ψυχή, μα σκέφτεστε μόνο τους εαυτούς σας. Η ψυχή που καταγράφει αυτό, αναγνωρίζει ότι δεν είχε αγαπηθεί με ανιδιοτελή τρόπο, μα είχε ενδεχομένως μόνο εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του πλησίον της.
Πολλές ψυχές πρέπει να αναγνωρίσουν πως είχαν «βιωθεί» από τους γήινους συγγενείς και γνωστούς τους, όταν ήταν στο ανθρώπινό τους ένδυμα. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπόρεσαν να αναπτυχθούν σαν άνθρωποι και να ζήσουν τα χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα, επειδή έπρεπε να κάνουν το θέλημα εκείνων, που τους ζητούσαν αυτό που εξυπηρετούσε τα συμφέροντά τους. Πολλές απ’ αυτές τις ψυχές αντιλαμβάνονται εκείνο που έχουν παραλείψει να βιώσουν κατά τη διάρκεια της γήινής τους ύπαρξης και επιστρέφουν γι’ αυτό εκ νέου πάνω στη γη. Διασχίζοντας τα πέπλα συνείδησης, πηγαίνουν ξανά πάνω στη γη και σαν ψυχές διαμένουν ξανά ανάμεσα σ’ εκείνους που έζησαν διαμέσου τους. Ενώ άλλες προσπαθούν να βιώσουν πάνω στη γη αυτό που δεν μπόρεσαν να αναπτύξουν σαν άνθρωποι.
Όσο οι άνθρωποι είναι δεμένοι σε ανθρώπους ή πράγματα, όπως περιουσία, πλούτο και εξουσία, οι ψυχές τους επιστρέφουν ξανά στη γη και εισέρχονται σε ένα νέο γήινο ένδυμα. Υπάρχουν ποικίλες αιτίες και λόγοι που ωθούν τις ψυχές να ενσαρκώνονται ξανά. Εάν, για παράδειγμα, μια ψυχή αναγνωρίζει ότι είναι «αλυσοδεμένη» με τους συγγενείς της εξαιτίας ενοχών, συχνά αποθαρρύνεται και ενδίδει στην επιθυμία να δεχτεί ένα νέο σώμα. Εμψυχωμένη από αυτή την επιθυμία, ζει σ’ αυτό το επίπεδο συνείδησης που αντιστοιχεί στην κατάσταση της ψυχής της και διδάσκεται εκεί, όπου της επεξηγούνται μεταξύ άλλων τα υπέρ και τα κατά μιας νέας ενσάρκωσης. Πηγαίνει μετά να ενσαρκωθεί, όταν τα αστέρια στα οποία είναι καταγραμμένα τα υπέρ και τα κατά που την αφορούν - επομένως και η γήινή της πορεία -, της χαράσσουν το δρόμο προς την ύλη και όταν πάνω στη γη συλλαμβάνεται ένα γήινο σώμα που αντιστοιχεί στη δική της κατάσταση συνείδησης. Κατά τη στιγμή της γέννησης εισέρχεται τότε σ’ αυτό το ανθρώπινο περίβλημα.
Ο άνδρας που τεκνοποίησε το σώμα και η γυναίκα στην οποία αναπτύχθηκε το έμβρυο, έχουν ελκύσει εκείνη την ψυχή με την οποία πρέπει ακόμα να τακτοποιήσουν μαζί μερικά πράγματα ή να βαδίσουν μαζί της, την οδό του Κυρίου, υπηρετώντας ανιδιοτελώς τον πλησίον τους.
Ο άνθρωπος δεν θα έπρεπε να λαμβάνει υπόψη μόνο το σώμα του, μα προπαντός το ενσαρκωμένο ον μέσα του, προσπαθώντας να κάνει το θέλημα του Θεού, χωρίς να αφήνεται να του επιβάλλεται από τρίτους η ανθρώπινη θέληση.
Αναγνωρίστε, έστω και αν λέτε: «Κάνω το θέλημα του πλησίον μου για να διατηρήσω την εξωτερική ειρήνη», ότι εμποδίζετε την ψυχή σας, καθώς επίσης την ψυχή του πλησίον σας να ανελιχθούν και να αναπτυχθούν, όπως θα ήταν καλό και για τις δύο. Εμποδίζετε εσάς τους ίδιους και τον πλησίον σας να εκπληρώσετε τα καθήκοντα που οι ψυχές σας έχουν φέρει μαζί τους στη γήινη ύπαρξη: να εξαγνιστούν και να απελευθερωθούν από το βάρος της αμαρτίας που έχουν ίσως φέρει σ’ αυτή την ενσάρκωση από προηγούμενες ενσαρκώσεις. Όποιος αφήνεται να κηδεμονεύεται από τους συνανθρώπους του, δηλαδή όποιος κάνει εκείνο που λένε οι άλλοι, παρόλο που αναγνωρίζει ότι δεν είναι ο δρόμος του, «βιώνεται» από τους άλλους και του ξεφεύγει η πραγματική του γήινη ύπαρξη. Δεν αξιοποιεί τις μέρες, αλλά χρησιμοποιείται από εκείνους στους οποίους είναι υποτελής· κατά συνέπεια δεν γνωρίζει το δικό του δρόμο πάνω σ’ αυτή τη γη σαν άνθρωπος.
Όποιος δένει τους συνανθρώπους του επιβάλλοντάς τους τη δική του θέληση, μπορεί να παρομοιαστεί μ’ ένα βρικόλακα που απομυζά τις ενέργειες των συνανθρώπων του.
Δεν γνωρίζει τον εαυτό του και ταυτόχρονα δένεται στα θύματά του, και αντίστροφα επίσης το θύμα που αφήνεται να απομυζηθεί, δένεται σ’ εκείνον. Αμφότεροι θα συνοδηγηθούν ξανά, είτε σε μια ζωή πάνω στη γη, είτε σαν ψυχές στις σφαίρες του άλλου κόσμου, για τόσες φορές και για τόσο χρόνο, μέχρι που να έχουν συγχωρεθεί αμοιβαία.
Εάν δύο πρόσωπα δένονται ο ένας στον άλλον, ενοχοποιούνται και οι δύο, ανεξάρτητα από το αν ο ένας έχει δέσει τον άλλο ή αν αφέθηκε να δεθεί· τότε και οι δύο θα πρέπει να τακτοποιήσουν μαζί αυτά τα πράγματα για να ξαναβρούν την αγάπη και την ενότητα μεταξύ τους.
Κανείς δεν μπορεί να πει: «Εγώ δεν γνώριζα τίποτε από τους Νόμους της ζωής.» Εγώ σας λέγω: ο Μωυσής σάς έφερε τις περικοπές από τους αιώνιους Νόμους, τις Δέκα Εντολές. Και εάν εσείς τις τηρείτε, δεν θα δένεστε αμοιβαία, αλλά θα ζείτε μαζί ειρηνικά.
Αναγνωρίστε: μόνο η αγάπη και η ενότητα μεταξύ σας, δείχνουν στις ψυχές και στους ανθρώπους, τους δρόμους προς την ανώτερη ζωή.
Ο Θεός, ο αιώνια Καλοσυνάτος, απλώνει το χέρι Του στην κάθε ψυχή και στον κάθε άνθρωπο. Όποιος το παίρνει, αξιοποιεί τη γήινή του ζωή. Θεωρεί πολύτιμες τις μέρες και είναι επίσης σε θέση να τις ζήσει σύμφωνα με τις εντολές, τακτοποιώντας αυτό που η μέρα τού δείχνει. Κάποια μέρα, σαν ψυχή, θα βαδίσει και θ’ αναπαυθεί στο Θεό, μαζί με όλους εκείνους που είχαν το ίδιο αξιοποιήσει τη γήινή τους ύπαρξη, αναγνωρίζοντας και ξεπερνώντας μ’ Εμένα, το Χριστό, μέρα με τη μέρα, εκείνο που η κάθε μέρα τούς είχε φέρει και δείξει, είτε ήταν χαρά, είτε ήταν πόνος.
Και αν δεν θρηνείτε για προσωπικούς σκοπούς το θνητό περίβλημα που ο πλησίον σας έχει αποβάλει, αλλά χαίρεστε στο Πνεύμα, επειδή η ψυχή στο γήινό της ένδυμα έχει αναγνωρίσει την πνευματική της ζωή, προετοιμαζόμενη γι’ αυτή, θα προσευχηθείτε με χαρά στον Πατέρα για τον πλησίον σας, διαμέσου Μου, του Χριστού. Θα στείλετε δυνάμεις αγάπης στην ψυχή που βρίσκεται τώρα πιο κοντά στο Θεό, ώστε αυτή να μπορέσει να προχωρήσει προς ανώτερες σφαίρες, για να ενωθεί όλο και πιο πολύ με το Θεό.
Η ψυχή αισθάνεται τη χαρά και τον πόνο των συγγενών της. Οι ψυχές που έχουν περάσει στον άλλο κόσμο, σ’ Εμένα, το Χριστό, αισθάνονται συνδεδεμένες διαμέσου Μου, του Χριστού, με όλους εκείνους που βαδίζουν ακόμα σε γήινο ένδυμα. Η ψυχή χαίρεται, επειδή οι συγγενείς της την ενθυμούνται με αγάπη και αυτή η χαρά τη γεμίζει με δύναμη.
Αναγνωρίστε: οι ανιδιοτελείς και γεμάτες αγάπη προσευχές χαρίζουν δύναμη και στήριγμα στην ψυχή που πορεύεται προς τη θεότητα. Αυτή αισθάνεται τη σύνδεση στις ανιδιοτελείς σας προσευχές και δέχεται περισσότερη δύναμη. Μ’ αυτό τον τρόπο θα αποβάλει πιο γρήγορα τις ανθρώπινες πτυχές που βρίσκονται ακόμα σ’ αυτή, για να γίνει έτσι ελεύθερη για Εκείνον, που είναι η ελευθερία και η αγάπη, ο Θεός, η ζωή. Μεγάλη είναι η ανταμοιβή του Θεού για κάθε ψυχή που προσπαθεί σοβαρά να εκπληρώσει το θέλημά του.
Αναγνωρίστε: μόνο εκείνος που μιλά για την πίστη του και δεν ζει αυτό που φαινομενικά πιστεύει, είναι χωρίς ελπίδα. Κατά βάθος, όποιος έχει αμφιβολίες, δεν πιστεύει αληθινά σ’ εκείνο που ισχυρίζεται ότι πιστεύει, και συνεπώς, είναι χωρίς ελπίδα.
Εκεί όπου βρίσκεται ο θησαυρός σου είναι και η καρδιά σου
12. Μη συσσωρεύετε θησαυρούς πάνω στη γη για σας, που οι σκόροι και η σκουριά αφανίζουν και που οι κλέφτες ανασκάβουν και κλέπτουν. Απεναντίας να συσσωρεύετε θησαυρούς στον ουρανό, όπου ούτε οι σκόροι, ούτε η σκουριά αφανίζουν και όπου οι κλέφτες δεν ανασκάβουν και δεν κλέπτουν. Αφού εκεί όπου βρίσκεται ο θησαυρός σας, είναι και η καρδιά σας.
13. Τα λυχνάρια του σώματος είναι τα μάτια. Γι’ αυτό, αν βλέπεις καθαρά, όλο σου το σώμα θα είναι γεμάτο φως. Μα αν σου λείπουν τα μάτια ή αν είναι θαμπωμένα, όλο σου το σώμα θα είναι σκοτεινό. Αν λοιπόν το φως που είναι μέσα σου είναι σκοτάδι, πόσο μεγάλο θα είναι το σκότος!
14. Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους. Είτε θα μισεί τον ένα και θ’ αγαπά τον άλλο· είτε θα ταχθεί προς τον ένα και θα περιφρονεί τον άλλο. Δεν μπορείτε να υπηρετείτε ταυτόχρονα το Θεό και το μαμωνά.
(Κεφ. 26, 12-14)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Μόνο ο άνθρωπος που δεν πιστεύει στο Θεό, στην αγάπη Του, στη σοφία και στην καλοσύνη Του, συσσωρεύει θησαυρούς στη γη. Είναι πολλοί οι άνθρωποι που ισχυρίζονται πως αγαπούν το Θεό· όμως θα τους αναγνωρίσετε από τα έργα τους! Πολλοί άνθρωποι μιλούν για την αγάπη και για τα έργα του Θεού, αλλά μόνο από το έργο τους θα τους αναγνωρίσετε.
Πολλοί άνθρωποι μιλούν για το εσώτερο Βασίλειο και τον εσώτερο πλούτο, και όμως εργάζονται για τους εαυτούς τους, γεμίζοντας τους σιτοβολώνες και συσσωρεύουν τα γήινα πλούτη για τους εαυτούς τους προσωπικά, για να χαίρουν εκτίμησης από τους ανθρώπους.
Όποιος στοχεύει μόνο στη δική του προσωπική καλοπέραση, δεν αντιλαμβάνεται ακόμα την παρουσία του αρπακτικού πουλιού που έχει ήδη ανοίξει τις φτερούγες του για να καταστρέψει τη φωλιά και να κλέψει τον πλούτο που ο πλούσιος, ο κατασκευαστής της φωλιάς, αποκαλεί προσωπική του περιουσία.
Ενώ, όποιος επιζητά πρώτα το Βασίλειο του Θεού, περισυλλέγει εσώτερες αξίες, εσώτερους θησαυρούς. Και επίσης στην επίγεια ζωή θα λάβει όλα όσα έχει ανάγκη και ακόμα περισσότερο.
Όποιος είναι πλούσιος στο εσώτερό του, δεν θα ζει με στερήσεις εξωτερικά. Μα όποιος είναι πλούσιος εξωτερικά και συσσωρεύει πλούτη, κάποια μέρα θα ζήσει με στερήσεις. Οι γήινοι θησαυροί θα αφαιρεθούν από εκείνον που τους συσσωρεύει, ώστε να συνειδητοποιήσει ξανά τον εσώτερο θησαυρό και να μπορέσει να εισέλθει στη ζωή, στον εσώτερο πλούτο.
Η ψυχή του θα έχει έλλειψη από θεϊκό φως, μέχρι που να επιζητήσει πρώτα το Βασίλειο του Θεού: η φτωχή σε φως ψυχή θα ενσαρκωθεί ξανά σ’ ένα φτωχό σε φως σώμα, για να ζήσει πιθανώς την φτώχεια, ανάμεσα σε φτωχούς, όσο θα είναι ακόμα δυνατό πάνω στη γη. Θα αναγνωρίσει έτσι, ότι ο θησαυρός, ο πλούτος, βρίσκεται μονάχα στο Θεό.
Εάν η καρδιά του ανθρώπου είναι κοντά στο Θεό, αυτός θα είναι πλούσιος σε εσώτερες αξίες και θα εισέλθει στο Βασίλειο της Ειρήνης.
Εγώ, ο Χριστός, σας δίνω ένα κριτήριο για να αναγνωρίσετε πού βρίσκεστε, στο φως ή στη σκιά: «αφού εκεί όπου βρίσκεται ο θησαυρός σας, είναι και η καρδιά σας», και εκεί θα βρεθεί μια μέρα η ψυχή σας.
Λάβετε υπόψη: όποιος διαβάζει αυτά τα λόγια και βρίσκεται στην καμπή από την παλιά στη Νέα Εποχή, θα έπρεπε να βιαστεί για να βρει ακόμα την πνευματική του ζωή! Διότι όταν η Νέα Εποχή, η εποχή του Χριστού, θα είναι φανερή πάνω σε όλη τη γη και η Εσώτερη Ζωή θα βιώνεται, εκείνοι που προσβλέπουν σε εξωτερικές αξίες δεν θα έχουν πια τη δυνατότητα να ενσαρκώνονται. Και ούτε οι υλικά πλούσιοι θα μπορούν πια να ενσαρκώνονται για να εξιλεώσουν, φτωχότατοι ανάμεσα στους φτωχούς, εκείνο που παρέλειψαν να κάνουν σαν πλούσιοι.
Όταν το Βασίλειο της Ειρήνης του Ιησού Χριστού θα έχει κάνει περαιτέρω βήματα εξέλιξης, δεν θα υπάρχουν πια πλούσιοι ή φτωχοί. Όλοι οι άνθρωποι τότε θα είναι πλούσιοι στο Πνεύμα Μου, αφού θα έχουν διανοίξει το εσώτερο Βασίλειο. Ανάλογα θα ζούνε επίσης πάνω στη νέα γη, κάτω από έναν άλλο ουρανό.
Γι’ αυτό, να είστε πρόθυμοι να υπηρετείτε το Θεό, καθώς επίσης τους συνανθρώπους σας, από αγάπη για το Θεό.
Αναγνωρίστε: κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο κυρίους, το Θεό και το μαμωνά. Μόνο η ανιδιοτελής αγάπη ενώνει όλους τους ανθρώπους και όλους τους λαούς. Ο άνθρωπος πάνω στη γη και η ψυχή μέσα στις σφαίρες εξαγνισμού θα οδηγηθούν κάποια μέρα στο να αποφασίσουν: να υπηρετούν το Θεό ή το μαμωνά, να είναι υπέρ του Θεού ή εναντίον του Θεού. Δεν υπάρχει τίποτα ενδιάμεσα: είτε υπέρ του Θεού, είτε υπέρ του σατανικού.
15. Γι’ αυτό Εγώ σας λέγω: μη μεριμνάτε για τη ζωή σας, για εκείνο που θα φάτε ή θα πιείτε· και ούτε για το σώμα σας και για εκείνο που θα φορέσετε. Η ζωή μήπως δεν αξίζει περισσότερο από την τροφή και το σώμα, και περισσότερο από την ενδυμασία; Τι θα ωφελούσε έναν άνθρωπο, αν κέρδιζε όλο τον κόσμο, μα έχανε τη ζωή του;
16. Κοιτάξτε τα πουλιά στον αέρα: δεν σπέρνουν, ούτε θερίζουν, ούτε συσσωρεύουν σε σιταποθήκες· και όμως, ο ουράνιος Πατέρας σας, τα τρέφει. Δεν είστε εσείς πιο προστατευμένοι απ’ αυτά; Και ποιος από εσάς θα μπορούσε να προσθέσει έναν πήχη στο ανάστημά του, αν το ήθελε; Και γιατί μεριμνάτε τόσο πολύ για την ενδυμασία σας; Κοιτάξτε πως μεγαλώνουν τα κρίνα στον αγρό· δεν εργάζονται και δεν γνέθουν. Κι’ όμως Εγώ σας λέγω πως ο Σολομών, με όλη του τη μεγαλοπρέπεια και δόξα, δεν ήταν στολισμένος όπως αυτά.
17. Γιατί, ο Θεός που ντύνει τα χόρτα στον αγρό, που σήμερα υπάρχουν και αύριο θα καούν στον κλίβανο, δεν θα σας έντυνε πολύ περισσότερο, ω εσείς ολιγόπιστοι;
18. Γι’ αυτό δεν πρέπει να ανησυχείτε ρωτώντας: τι θα φάμε; Τι θα πιούμε; Είτε: τι θα φορέσουμε; (Όπως κάνουν οι ειδωλολάτρες.)Διότι ο ουράνιος Πατέρας σας γνωρίζει ότι έχετε ανάγκη όλ’ αυτά. Επιζητείτε πρώτα το Βασίλειο του Θεού και τη δικαιοσύνη Του και όλ’ αυτά θα σας προστεθούν. Γι’ αυτό μη μεριμνάτε για τα κακά του αύριο. Είναι αρκετό το να έχει η κάθε μέρα τα δικά της κακά.» (Κεφ. 26, 15-18)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Όποιος ανησυχεί για την προσωπική του ζωή, για την καλοπέρασή του - για παράδειγμα, για εκείνο που θα φάει ή θα πιει αύριο ή για το τι θα φορέσει -, είναι ένα πρόσωπο που προγραμματίζει κακά· διότι σκέφτεται μόνο τον ίδιο τον εαυτό του, την καλοπέρασή του και την περιουσία του. Μ’ αυτό τον τρόπο προγραμματίζει ταυτόχρονα επίσης τα δεινά του.
Ενώ όποιος εκπληρώνει το θέλημα του Θεού, προγραμματίζει καλά. Θα κάνει ένα πρόγραμμα και για τις μέρες και για το μέλλον, γνωρίζοντας όμως ότι το πρόγραμμά του είναι μονάχα μια πρόθεση που βρίσκεται στο χέρι του Θεού.
Αυτός εναποθέτει το πρόγραμμά του στο χέρι του Θεού, εργάζεται με τις δυνάμεις του Θεού και αφήνεται να οδηγηθεί από το Θεό, στα γεγονότα της μέρας. Διότι γνωρίζει ότι ο Θεός είναι το Πάνσοφο Πνεύμα και ο πλούτος της ψυχής του. Όποιος επαφίεται στο Θεό, όποιος θέτει την καθημερινή του εργασία στο φως του Θεού, και εκπληρώνει το Νόμο «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι», θα λάβει τη δίκαιη ανταμοιβή. Θα έχει όλα όσα χρειάζεται.
Αφού ο Θεός, ο Αιώνιος, στολίζει τη φύση και ντύνει τα κρίνα του αγρού, πόσο περισσότερο θα θρέψει και θα ντύσει το παιδί Του που εκπληρώνει το θέλημά Του! Μην ανησυχείτε λοιπόν για το αύριο, αλλά κάντε τα προγράμματά σας και εναποθέστε τα στο θέλημα του Θεού και Αυτός, που τα γνωρίζει, θα εκπληρώσει ό,τι είναι καλό για σας.
Σας δίνω ένα παράδειγμα: ένας καλός αρχιτέκτονας θα κάνει με επιμέλεια ένα σχέδιο του σπιτιού λαμβάνοντας υπόψη όλες τις λεπτομέρειες. Όταν θα έχει τελειώσει το σχέδιο, θα το ελέγξει ακόμα μια φορά και θα το παρουσιάσει μετά σ’ εκείνον που του το ανάθεσε για να το εξετάσει. Εάν αυτός είναι σύμφωνος με το σχέδιο, οι τεχνίτες θα εργαστούν βάσει αυτού. Ο αρχιτέκτονας και εκείνος που ανάθεσε το σχέδιο, θα επιβλέπουν την εκτέλεση και θα επεμβαίνουν μόνο αν κάτι δεν αντιστοιχεί στο σχέδιο.
Ανάλογα θα πρέπει να κάνετε με τη ζωή σας: προγραμματίστε την κάθε μέρα και προγραμματίστε καλά! Να προβλέπετε επίσης για τους εαυτούς σας κάποιο χρόνο για περισυλλογή, όπου θα βρείτε εσώτερη γαλήνη και θα μπορέσετε να συλλογιστείτε ξανά και ξανά για τη ζωή σας και τα σχέδια σας. Ένα επιμελές σχέδιο για τη μέρα, που έχει τεθεί στο θέλημα του Θεού, θα το διαπεράσει επίσης ο Θεός με τη θέλησή Του. Όποιος εκτελεί το σχέδιο του μ’ αυτό τον τρόπο, δεν χρειάζεται να ανησυχεί για το αύριο. Η πίστη του στην καθοδήγηση του Θεού συνίσταται σε θετικές σκέψεις, από τις οποίες συνεπάγονται θετικά λόγια και έννομες πράξεις. Θετικές σκέψεις, λόγια και πράξεις είναι τα καλύτερα όργανα διότι σ’ αυτά δρα το θέλημα του Θεού. Αυτό σημαίνει πως σε κάθε θετική σκέψη, σε κάθε ανιδιοτελή λέξη, σε κάθε ανιδιοτελή χειρονομία και πράξη, ενεργεί το θέλημα του Θεού, το Πνεύμα Του. Ο Θεός θα δώσει σ’ εκείνον που προγραμματίζει καλά, όλα όσα χρειάζεται και ακόμα περισσότερα.
Μόνο όποιος δεν επαφίεται στο Θεό και αφήνει τις μέρες να περνούν και δεν τις αξιοποιεί, ανησυχεί για το αύριο. Όποιος ζει τη μέρα με αμέλεια και ρίχνει το φταίξιμο μετά στον πλησίον, εάν σε μερικά πράγματα αποτυγχάνει, εάν είναι ασθενής, εάν πεινά, εάν δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσει όσα του χρειάζονται για την καθημερινή ζωή, τότε δεν προγραμματίζει καλά. Είναι ένας αγωνιώδης εγωκεντρικός άνθρωπος που ελκύει αυτό που δεν θα ήθελε και που φοβάται. Όποιος δεν προγραμματίζει τις ώρες, τις μέρες και τους μήνες με τη βοήθεια του Θεού και δεν θέτει τα σχέδια του και τον εαυτό του στο θέλημα του Θεού, δεν μπορεί να καθοδηγηθεί από το Θεό. Μόνο όποιος εμπιστεύεται στο Θεό την καθημερινή του εργασία και εκπληρώνει ευσυνείδητα την εντολή «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι», μπορεί να καθοδηγηθεί από το Θεό· εκείνος είναι πλήρης απ’ Αυτόν, και είναι γεμάτος από αγάπη, σοφία και δύναμη. Αυτό σημαίνει πως το δοχείο του, η ζωή του, είναι πλήρης εμπιστοσύνης και πίστης στο Θεό.
Οι άνθρωποι στο Πνεύμα του Θεού δεν θα ζουν με στερήσεις. Αυτοί προγραμματίζουν καλά, είναι ισχυροί στην πίστη και εργάζονται με τις δυνάμεις του Πνεύματος. Μόνο ο αγωνιώδης αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στον εαυτό του, στο μικρό του εγώ· ανησυχεί για το αύριο, επειδή δεν είναι σταθερός στο Θεό και δεν πιστεύει στη σοφία και στην αγάπη του Θεού. Μ’ αυτό τον τρόπο, ανοίγει ασυνείδητα τη σιταποθήκη στους κλέφτες που έρχονται και κλέβουν. Θα χάσει ό,τι έχει κατακτήσει και συσσωρεύσει για τον εαυτό του προσωπικά.
Οι άνθρωποι δέχονται από το χέρι του Θεού, τροφή, στέγη και ενδυμασία. Όποιος παραδίδει τη ζωή του, τη σκέψη του και την εργασία του στο χέρι του Θεού, δεν χρειάζεται να ανησυχεί για το αύριο. Θα έχει ό,τι του χρειάζεται σήμερα, αύριο και στο μέλλον, και ακόμη περισσότερο.
Επομένως, όποιος ζει στο εσώτερο Βασίλειο, δεν θα ζει ούτε εξωτερικά με στερήσεις. Ενώ, όποιος είναι φτωχός στο εσώτερό του, θα ζει και εξωτερικά με στερήσεις. Εάν σήμερα ζει στην εξωτερικότητα και αυξάνει τα γήινα πλούτη για τον εαυτό του, και τα κρατά για τον εαυτό του, είναι φτωχός στο εσώτερό του και θα ζει με στερήσεις σε ένα άλλο γήινο ένδυμα, δηλαδή θα είναι φτωχός.
Γι’ αυτό, επιζητάτε πρώτα το Βασίλειο του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, και τότε ο Θεός θα σας δώσει όλα όσα χρειάζεστε και ακόμα περισσότερα. Κοιτάξτε τα πουλιά στον αέρα: δεν σπέρνουν, ούτε θερίζουν και δεν συσσωρεύουν στις σιταποθήκες· και όμως ο ουράνιος Πατέρας μας τα τρέφει. «Κοιτάξτε πως μεγαλώνουν τα κρίνα στον αγρό· δεν εργάζονται και δεν γνέθουν.» Η φύση μέσα στην ποικιλομορφία της είναι ντυμένη πιο ωραία και από τον πιο πλούσιο μεταξύ των πλουσίων. Όποιος σκέφτεται μόνο την καλοπέρασή του και τις γεμάτες του σιταποθήκες, θα κερδίσει το ψωμί του με τον ιδρώτα του προσώπου του, είτε σ’ αυτή τη μορφή γήινης ύπαρξης, είτε σε μια άλλη ενσάρκωση, όσο αυτό θα είναι ακόμα δυνατό.
Το να προσεύχεται και να εργάζεται κανείς με ορθό τρόπο σημαίνει, να εργάζεται για τον εαυτό του και για το κοινό καλό. Αναγνωρίστε: τα κρίνα στον αγρό - και μάλιστα όλη η φύση - βρίσκονται στη διάθεση όλων των ανθρώπων και προσφέρονται σ’ αυτούς με τους πιο διαφορετικούς τρόπους. Όποιος είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει και να εκτιμήσει όλ’ αυτά, δεν θα πρέπει να κερδίσει το ψωμί του με τον ιδρώτα του προσώπου του. Θα εκπληρώσει το Νόμο «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι», για τον εαυτό του και για τον πλησίον του.
Και αν είναι γραμμένο «δεν εργάζονται και δεν γνέθουν», αυτό σημαίνει: ο άνθρωπος δεν πρέπει να σκέφτεται μόνο τον εαυτό του και να εργάζεται για να εξασφαλίσει κέρδος μόνο για τον εαυτό του, για να στολίζεται και να επιδεικνύεται μ’ αυτό.
Αναγνωρίστε: όλο το Είναι, βρίσκεται κάτω από την προστασία του Θεού. Ζώα, δέντρα, φυτά, βότανα και πέτρες είναι κάτω από την προστασία του Θεού. Βρίσκονται στην εξέλιξη της ζωής που κατευθύνεται από τον αιώνιο Θεό - Δημιουργό. Αφού όλη η ζωή προέρχεται από το Θεό, έτσι επίσης, ζώα, δέντρα, φυτά, βότανα και πέτρες αισθάνονται. Αντιλαμβάνονται μέσα τους την ανελικτική δύναμη του Δημιουργού που τα ζωοδοτεί και που τα οδηγεί στην παραπέρα εξέλιξη μέσα στον κύκλο των θεϊκών αιώνων. Η δημιουργός δύναμη, το αιώνιο Είναι, χαρίζει στα βασίλεια της φύσης εκείνο που έχουν ανάγκη. Τα δώρα της ζωής ρέουν προς τις μορφές ζωής, στο βαθμό που αυτές είναι πνευματικά ανεπτυγμένες.
Ο αιώνιος Πατέρας ενθυμάται κάθε ξεχωριστό χορτάρι. Πόσο περισσότερο ενθυμάται λοιπόν ο Αιώνιος τα παιδιά Του που έχουν ήδη αναπτύξει μέσα τους τις ανελικτικές βαθμίδες των ορυκτών, φυτικών και ζωικών βασιλείων! Τα παιδιά του Θεού φέρουν μέσα τους το μικρόκοσμο από το μακρόκοσμο και έτσι βρίσκονται σ’ επικοινωνία με όλο το άπειρο.
Τι φτωχός που είναι ο άνθρωπος που ανησυχεί για το αύριο! Αυτός ο ίδιος δείχνει πως δεν έχει ακόμα ξεπεράσει το χτες, αφού δεν είναι σε θέση να ζει στο σήμερα, στο τώρα, δηλαδή στο Θεό.
Το εσώτερο του ανθρώπου, το αγνό Είναι, είναι η ουσία του άπειρου. Όποιος το συλλαμβάνει σαν άνθρωπος, κοιτάζει προς τα μέσα και αναπτύσσει τους Νόμους της ζωής, έτσι που να είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται στο φως της αλήθειας όλα τα εξωτερικά πράγματα.
Αναγνωρίστε: το άπειρο υπηρετεί τον άνθρωπο που σκέφτεται και ζει με τρόπο οικουμενικό, επομένως απεριόριστο. Οι άνθρωποι μέσα στο Πνεύμα της αγάπης δεν είναι στραμμένοι στους εαυτούς τους, μα είναι παν-συνείδητοι. Βρίσκονται σε σταθερή επικοινωνία με τις δυνάμεις του Θεού σε όλο το Είναι· αυτό που κάνουν, το κάνουν από μέσα τους, με τη δύναμη της αγάπης. Προγραμματίζουν και ενεργούν σύμφωνα με την εντολή «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι» και δεν σπαταλούν την ημέρα. Γνωρίζουν πόσο πολύτιμες είναι οι μέρες, οι ώρες και τα λεπτά και αξιοποιούν το χρόνο.
Όποιος λοιπόν ζει αληθινά, δεν ανησυχεί για το αύριο· δέχεται ήδη σήμερα αυτό που θα κατέχει αύριο. Διότι όποιος ζει στο Θεό, δεν θα ζει με στερήσεις, ούτε σήμερα ούτε αύριο. Ενώ, όποιος παραμένει φοβητσιάρης και προσκολλάται στα υπάρχοντά του, αύριο θα είναι φτωχός.
Ενώ όποιος θεωρεί τον εαυτό του ένα κοσμικό ον, που εκπληρώνει το θέλημα του Θεού με απόλυτο τρόπο, φθάνει τη σοφία και τη δύναμη. Όποιος είναι πλήρης αγάπης και σοφίας, η ζωή του είναι διαπερασμένη από τη δύναμη του Θεού. Δεν θα του λείπει τίποτα. Όποιος όμως ανησυχεί για το αύριο και βλέπει το μέλλον με απαισιοδοξία, θα ελκύσει το κακό· φέρει κάθε μέρα το φορτίο του.
Μη σκέφτεστε επομένως, με αγωνία το αύριο! Προγραμματίστε με τη δύναμη του Θεού και αφήστε να ενεργήσει ο Αιώνιος διαμέσου σας. Τότε οι σκέψεις σας θα είναι θετικοί μαγνήτες που θα ελκύουν με τη σειρά τους, θετικά και εποικοδομητικά πράγματα. Διότι οι σκέψεις, τα λόγια, και οι πράξεις είναι μαγνήτες. Ανάλογα με το περιεχόμενό τους, ελκύουν ξανά το ίδιο ή κάτι παρόμοιο.
1. «Μην κρίνετε, για να μην κριθείτε. Επειδή με οποιαδήποτε κρίση κρίνετε, θα κριθείτε· και με οποιοδήποτε μέτρο μετράτε, θα μετρηθείτε. Και αυτό που κάνετε στους άλλους, θα γίνει και σ’ εσάς. (Κεφ. 27, 1)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Έχετε διαβάσει ότι σκέψεις, λόγια και πράξεις είναι μαγνήτες. Όποιος κρίνει και καταδικάζει τον πλησίον του με σκέψεις και λόγια, θα πάθει τα ίδια ή παρόμοια πράγματα.
Αναγνωρίστε: οι αρνητικές σας σκέψεις, λόγια και πράξεις είναι οι δικαστές σας. «Με οποιοδήποτε μέτρο μετράτε» - με σκέψεις ή λόγια ή πράξεις - έτσι θα μετρηθείτε εσείς οι ίδιοι. Όπως εσείς υποτιμάτε τον πλησίον σας, για να αναβαθμίσετε τους εαυτούς σας, το ίδιο και εσείς θα κριθείτε: θα γνωρίσετε και θα πάθετε αυτό που αντιστοιχεί στην αξία σας. Και αν πείτε: «Σ’ εκείνο το πρόσωπο πρέπει να αρκεί αυτό που έχει, ενώ ο άλλος πρέπει να δεχτεί περισσότερα», κάποια μέρα θα κατέχετε μονάχα τόσο ή ακόμα λιγότερο από εκείνο το πρόσωπο, στο οποίο παραχωρήσατε λιγότερο. Όπως συμπεριφέρεστε στον πλησίον σας, με σκέψεις, λόγια και πράξεις, έτσι θα συμβεί κάποια μέρα και σ’ εσάς.
2. Γιατί βλέπεις την αγκίδα μέσα στο μάτι του αδελφού σου και δεν συνειδητοποιείς το δοκάρι μέσα στο μάτι σου; Ή πως θα μπορέσεις να πεις στον αδελφό σου: θέλω να αφαιρέσω την αγκίδα από το μάτι σου; Όπως βλέπεις, μέσα στο μάτι σου υπάρχει ένα δοκάρι. Εσύ υποκριτή, αφαίρεσε πρώτα το δοκάρι από το μάτι σου και μετά μόνο να δεις καθαρά, για να μπορέσεις να αφαιρέσεις την αγκίδα από το μάτι του αδελφού σου. (Κεφ. 27, 2)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Μόνο ο άνθρωπος που δεν συνειδητοποιεί το δοκάρι μέσα στο δικό του μάτι, μιλά συνεχώς για την αγκίδα στο μάτι του πλησίον του. Μόνο όποιος δεν γνωρίζει τον τρόπο που σκέφτεται και που ζει, επιμελείται να αφαιρέσει την αγκίδα από το μάτι του αδελφού του. Όποιος δεν γνωρίζει τον εαυτό του και δεν γνωρίζει το δοκάρι - τα αμαρτήματα μέσα στην ψυχή που αντικατοπτρίζονται στα μάτια του - δεν έχει μάτια για την αλήθεια. Το μάτι του είναι θαμπωμένο από την αμαρτία. Βλέπει έτσι στον πλησίον, μόνο εκείνο που αυτός ο ίδιος είναι ακόμη: έναν αμαρτωλό. Μόνο όποιος δουλεύει πάνω στο δοκάρι, μέσα στο δικό του μάτι, θα βλέπει όλο και πιο καθαρά. Θα αναγνωρίσει έτσι όλο και καθαρότερα την αγκίδα μέσα στο μάτι του αδελφού του και θα τον βοηθήσει να την αφαιρέσει, σύμφωνα με το Νόμο της αγάπης για τον πλησίον.
Επομένως, όποιος μιλά αρνητικά για τους συνανθρώπους του, τους υποτιμά και τους κακολογεί, δεν γνωρίζει τα δικά του ελαττώματα.
Από τους καρπούς θα πρέπει να τους αναγνωρίσετε! Ο καθένας δείχνει ποιος είναι, δηλαδή τους καρπούς του. Όποιος εξάπτεται εξαιτίας των συνανθρώπων του και τους γελοιοποιεί, δείχνει ποιος είναι στην πραγματικότητα.
Όποιος αποβάλλει πρώτα τα δικά του ελαττώματα, είναι σε θέση επίσης να βοηθήσει τον πλησίον του. Γι’ αυτό, όποιος μιλά αποδοκιμαστικά για τα ελαττώματα του αδελφού του, χωρίς να συνειδητοποιεί το δοκάρι στο δικό του μάτι, είναι ένας υποκριτής.
3. Δεν θα πρέπει να δίνετε αυτό που είναι άγιο στους σκύλους και να πετάτε τα μαργαριτάρια σας μπροστά στους χοίρους, μην τυχόν και τα ποδοπατήσουν και γυρίσουν και σας κατασπαράξουν. (Κεφ. 27, 3)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Δεν αντιστοιχεί στον αιώνιο Νόμο της ελεύθερης βούλησης, το να πηγαίνετε από τόπο σε τόπο, από σπίτι σε σπίτι με τα λόγια της αλήθειας, χρησιμοποιώντας την ικανότητά σας να πείθετε και να μεταπείθετε τους άλλους, και το να κάνετε προσηλυτισμό σε οποιονδήποτε εντοπίζετε. Διότι αυτό θα σήμαινε ότι δεν καθαγιάζετε την αλήθεια και θα κάνατε όπως είναι γραμμένο παραβολικά: «Δεν θα πρέπει να δίνετε αυτό που είναι άγιο στους σκύλους και να πετάτε τα μαργαριτάρια σας μπροστά στους χοίρους.» Γι’ αυτό, δεν θα πρέπει να επιβάλλετε το λόγο του Θεού στον πλησίον σας. Όποιος νομίζει ότι ο πλησίον του πρέπει να πιστεύει και να αποδεχτεί εκείνο που αυτός θεωρεί ότι είναι πεπεισμένος, έχει ο ίδιος ακόμη αμφιβολίες και αμφισβητεί τη δική του πίστη.
Το να κάνει κανείς προσηλυτισμό σημαίνει, ότι θέλει να πείσει. Όποιος θέλει να πείσει, δεν είναι πεπεισμένος ο ίδιος μέσα του για εκείνο που εγκωμιάζει.
Ωστόσο, να είστε καλά παραδείγματα της πίστης σας και όχι προσηλυτιστές. Μπορείτε να προσφέρετε τα αγαθά της πίστης σας, αφήνοντας την επιλογή στον καθένα αν επιθυμεί να πιστέψει σ’ αυτά ή όχι και αν θέλει να ταχθεί μαζί σας.
Η ελευθερία στο Θεό είναι μια πτυχή του αιώνιου Νόμου. Εάν ο πλησίον σας έλθει σ’ εσάς εκούσια για να πληροφορηθεί για την πίστη σας, είναι αυτός που κάνει το πρώτο βήμα προς εσάς· και όποιος είναι σταθερός στην πίστη του, θα τον προσεγγίσει και θα του απαντήσει.
Όποιος διατηρεί μια θεϊκή σύνδεση με τον πλησίον του, δεν θα τον δέσει στη δική του πίστη, μα θα του μεταδώσει μόνο τόσο, όσο αυτός ο ίδιος έχει αναγνωρίσει και πραγματώσει. Μόνο όποιος έχει αναπτύξει λίγη ανιδιοτελή αγάπη, θέλει να δέσει τον πλησίον στην πίστη του.
Γι’ αυτό προφυλαχτείτε από εκείνους που έχουν υπερβολικό ζήλο και που θέλουν να σας μεταπείσουν στην πίστη τους. Προσφέρετε την αιώνια αλήθεια με τον προφορικό και γραπτό λόγο, και ζήστε την εσείς οι ίδιοι· θα προσέλθουν τότε σ’ εσάς εκείνοι που έχουν αναγνωρίσει τη ζωή μέσα τους.
4. Ζητήστε και θα σας δοθεί· αναζητήστε και θα βρείτε. Κτυπήστε την πόρτα και θα σας ανοιχτεί· αφού όποιος ζητά θα πάρει και όποιος αναζητά θα βρει και σ’ όποιον κτυπά την πόρτα θα του ανοιχτεί. (Κεφ. 27, 4)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Μόνο εκείνος ο άνθρωπος που δεν έχει ακόμη εισέλθει στο εσώτερό του, στο βασίλειο της αγάπης, ζητά, αναζητά και κτυπά την πύλη της Εσώτερης Ζωής. Το Βασίλειο του Θεού είναι έμφυτο στο εσωτερικό της ψυχής του κάθε ανθρώπου.
Το πρώτο βήμα στο μονοπάτι προς την Εσώτερη Ζωή, πάνω στο δρόμο προς την πύλη της σωτηρίας, είναι η αίτηση βοήθειας και συμπαράστασης απ’ το Θεό. Το επόμενο βήμα είναι η αναζήτηση της αγάπης και της δικαιοσύνης του Θεού. Ο οδοιπόρος βρίσκει τη ζωή, την αγάπη και τη δικαιοσύνη του Θεού μέσα στις εντολές της ζωής, που του δείχνουν τα βήματα πάνω στο δρόμο προς τα μέσα.
Ένα περαιτέρω βήμα είναι να κτυπήσει κανείς στο δικό του θάλαμο της καρδιάς, την εσώτερη πόρτα. Αυτή η πόρτα προς την καρδιά του Θεού ανοίγεται μόνο σ’ εκείνον που έχει προσευχηθεί, αναζητήσει και κτυπήσει ειλικρινά. Η εσώτερη πόρτα δεν ανοίγεται στον άνθρωπο της διάνοιας που προσβλέπει μόνο σε εξωτερικές αξίες και ιδεώδη. Επίσης οι δύσπιστοι δεν θα λάβουν.
Επομένως όποιος ζητά, αναζητά και κτυπά την πόρτα, πρέπει να το κάνει από αγάπη προς το Θεό και όχι για να δοκιμάσει την αγάπη του Θεού.
Αναγνωρίστε: όποιος θέλει μόνο να επαληθεύσει εάν η αγάπη του Θεού υπάρχει πραγματικά, θα τεθεί πολύ σύντομα υπό δοκιμή ο ίδιος. Η πόρτα της καρδιάς είναι πια ανοικτή για εκείνον που ζει στο Θεό. Εκείνος δεν έχει ανάγκη να ζητήσει, έχει ήδη λάβει, αφού ο Θεός γνωρίζει τα παιδιά Του. Όποιος έχει εισέλθει στην καρδιά του Θεού, έχει ήδη λάβει μέσα στην ψυχή του. Αυτό σημαίνει ότι ο πλούτος που προέρχεται από το Θεό, λάμπει πιο έντονα μέσα στην ψυχή του και ακτινοβολείται διαμέσου του, δηλαδή διαμέσου του ανθρώπου. Όποιος έχει εισέλθει στο εσώτερό του, δεν έχει πια ανάγκη να αναζητήσει, επειδή το εσώτερο Βασίλειο, του είναι οικείο. Και όποιος έχει πάρει συνειδητά κατοικία σ’ αυτό, δεν έχει πια ανάγκη να κτυπήσει την πόρτα· έχει ήδη εισέλθει και ζει στο Θεό και ο Θεός ζει διαμέσου του.
Θα ζητούν, θα αναζητούν και θα κτυπούν την πόρτα μόνο εκείνοι που βρίσκονται ακόμα έξω και που δεν γνωρίζουν ακόμα πως φέρνουν βαθιά μέσα στην ψυχή τους εκείνο που τους καθιστά πραγματικά πλούσιους: την αγάπη και τη σοφία του Θεού.
5. Ποιος ανάμεσα σ’ εσάς θα έδινε στο παιδί του μια πέτρα αν του ζητούσε ένα ψωμί, ή ένα φίδι αν του ζητούσε ένα ψάρι; Εάν εσείς που είστε κακοί, ξέρετε παρ’ όλ’ αυτά να δίνετε καλά πράγματα στα παιδιά σας, πόσο περισσότερο ο Πατέρας σας στον ουρανό θα δώσει καλά πράγματα σ’ εκείνους που Τον παρακαλούν.
6. Οτιδήποτε θέλετε οι άνθρωποι να κάνουν σ’ εσάς, να το κάνετε κι’ εσείς επίσης σ’ αυτούς κι’ εκείνο που δεν θέλετε να κάνουν σ’ εσάς, μην το κάνετε ούτε κι’ εσείς σ’ αυτούς· διότι τούτο είναι ο Νόμος και οι προφήτες.
(Κεφ. 27, 5-6)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Αναγνωρίστε: δεν θα πρέπει να απαιτείτε από τους συνανθρώπους σας, αυτό που εσείς οι ίδιοι δεν είστε διατεθειμένοι να δώσετε.
Εάν περιμένετε τον πλησίον σας να κάνει κάτι για σας, διερωτηθείτε: γιατί δεν το κάνετε εσείς οι ίδιοι; Όποιος αναμένει από τον πλησίον του, για παράδειγμα χρήματα και αγαθά για να μην εργάζεται ο ίδιος, ζώντας μέσα στη νωθρότητά του, ή όποιος περιμένει από τον πλησίον του να του είναι πιστός, χωρίς όμως να είναι αυτός ο ίδιος, ή όποιος επιθυμεί να τον εισδέχεται και να τον αποδέχεται ο πλησίον του, χωρίς όμως ο ίδιος να εισδέχεται και να αποδέχεται τους συνανθρώπους του, είναι εγωκεντρικός και πτωχός στο πνεύμα.
Οποιοδήποτε πράγμα απαιτείς από τον πλησίον σου, δεν το διαθέτεις εσύ ο ίδιος στην καρδιά.
Είναι άνομο να εξαναγκάζει κανείς με μια στάση προσδοκίας τους συνανθρώπους του σε πράξεις, δηλώσεις ή τρόπους συμπεριφοράς που αυτοί δεν θα ήταν διατεθειμένοι να κάνουν από μέρους τους.
Εάν έχεις αναγνωρίσει τη στάση προσδοκίας σου όσον αφορά τις επιθυμίες σου προς τον πλησίον σου, άλλαξε γρήγορα και κάνε εσύ πρώτος εκείνο που ζητάς από τον πλησίον σου.
Κάθε εξαναγκασμός είναι μια πίεση που προκαλεί στη συνέχεια εξαναγκασμό και αντιπίεση. Με μια τέτοια συμπεριφορά εκβιασμού προς τους συνανθρώπους σου, δένεσαι σ’ αυτούς και κάνεις σκλάβο της χαμηλής φύσης τόσο τον ίδιο τον εαυτό σου, όσο κι’ εκείνον που αφέθηκε να εκβιαστεί. Τέτοιες καταναγκαστικές μέθοδοι, όπως: «Εγώ προσμένω κάτι από εσένα και εσύ από εμένα και ο καθένας δίνει στον άλλο εκείνο που αυτός ζητά» δημιουργούν δεσμούς.
Ό,τι είναι δεμένο, δεν έχει καμιά θέση στον ουρανό. Οι δύο που είναι αμοιβαία δεμένοι, θα συναντηθούν ξανά μια μέρα, είτε στη ζωή λεπτής ουσίας, είτε σε επόμενες ενσαρκώσεις.
Αυτή η μορφή δεσμού δεν ισχύει στο χώρο εργασίας. Εάν στην επαγγελματική ζωή έχεις ενταχθεί εκούσια σ’ έναν τομέα εργασίας και ο υπεύθυνος σου αναθέτει ευθύνες που θα πρέπει να εκτελέσεις στα πλαίσια της δουλειάς σου, έχεις ήδη δώσει τη συγκατάθεσή σου τη στιγμή κατά την οποία έχεις εργοδοτηθεί. Έχεις ενταχθεί ελεύθερα στον τομέα ή στην ομάδα εργασίας, για να εκτελείς αυτό που σου ανατίθεται. Επομένως αν επιλέξεις ένα χώρο εργασίας, θα πρέπει επίσης να εκτελείς αυτό που σου ανατίθεται σύμφωνα με τον τομέα εργασίας που εσύ ο ίδιος έχεις επιλέξει. Το ρητό «Οτιδήποτε θέλετε οι άνθρωποι να κάνουν σ’ εσάς, να το κάνετε κι’ εσείς επίσης σ’ αυτούς...» δεν ισχύει λοιπόν για το επάγγελμα ή για τον τομέα εργασίας που εσείς οι ίδιοι έχετε επιλέξει.
«Εκείνο που δεν θέλετε αυτοί [οι άνθρωποι] να κάνουν σ’ εσάς, μην το κάνετε ούτε κι’ εσείς σ’ αυτούς» σημαίνει: εάν δεν θέλετε να σας κοροϊδεύουν και να σας χλευάζουν, ή να σας κλέβουν και να σας λένε ψέματα, ή δεν θέλετε να σας αποστερούν τα αγαθά και τα υπάρχοντά σας, ή να σας κηδεμονεύουν, ή να σας στερούν την ελεύθερή σας βούληση, ή ακόμα δεν θέλετε να σας κτυπούν και να σας βρίζουν, μην το κάνετε ούτε κι’ εσείς στους συνανθρώπους σας. Διότι εκείνο που εσείς κάνετε στον πιο μικρό από τους αδελφούς σας, το κάνετε σ’ Εμένα και στους εαυτούς σας τους ίδιους. Εκείνο που δεν θέλετε να κάνουν σ’ εσάς, μην το κάνετε ούτε κι’ εσείς στον πλησίον σας, αφού καθετί που απορρέει από εσάς, επιστρέφει ξανά σ’ εσάς. Γι’ αυτό, να εξετάζετε τις σκέψεις σας και να προσέχετε τη γλώσσα σας!
7. Εισέλθετε από τη στενή πύλη, επειδή στενό είναι το μονοπάτι και στενή η πύλη που οδηγούν στη ζωή και λίγοι είναι εκείνοι που τη βρίσκουν. Αλλά πλατιά είναι η πύλη και ευρύχωρος ο δρόμος που οδηγούν στην απώλεια και πολλοί είναι εκείνοι που οδεύουν πάνω σ’ αυτόν.
(Κεφ. 27, 7)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
«...στενό είναι το μονοπάτι και στενή η πύλη που οδηγούν στη ζωή» σημαίνει: στον κάθε άνθρωπο που προσπαθεί να βαδίσει το στενό μονοπάτι προς τη ζωή, οι δυνάμεις του σκότους παρουσιάζονται και του επιδεικνύουν τους θησαυρούς και τις ανέσεις αυτού του κόσμου, όπως έκαναν σ’ Εμένα, όταν ήμουν Ιησούς της Ναζαρέτ. Είναι λοιπόν αναγκαίο να αντιστέκεται κανείς στο σατανικό και να το αποτάσσεται καθημερινά. Όποιος δεν είναι άγρυπνος, γίνεται υποτελής σ’ αυτό.
Αναγνωρίστε: οποιοσδήποτε εκτελεί τα πρώτα βήματα προς τη ζωή, αισθάνεται αρχικά στενάχωρος και περιορισμένος, μέχρι που να έχει αποφασίσει οριστικά. Διότι θα πρέπει τώρα να αφήσει τις ανθρώπινες σκέψεις και πράξεις που έχει καλλιεργήσει ως τώρα.
Τα πρώτα βήματα, που ονομάζονται πίστη και εμπιστοσύνη, οδηγούν στο αβέβαιο. Μέχρι που να έχουν γίνει τα πρώτα βήματα, το μονοπάτι προς τη ζωή είναι στενό. Τα πρώτα εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν πάνω στο δρόμο προς την καρδιά του Θεού είναι: άλλαξε τον τρόπο που σκέφτεσαι και εγκατέλειψε τις παλιές ανθρώπινες συνήθειες! Μετανόησε, συγχώρεσε, ζήτησε συγχώρεση και μην αμαρτάνεις πια! Αυτό σημαίνει για τον καθένα χωριστά, τη δική του προσπάθεια και αναπροσαρμογή, αφήνοντας όλα όσα ήταν συνηθισμένος να κάνει ως τώρα.
Ωστόσο, όποιος εγκαρτερεί, με τη δύναμή Μου, θα εγκαταλείψει το στενό μονοπάτι και θα φτάσει μετά στο μεγάλο δρόμο του φωτός, που οδηγεί μέσα στο εσώτερο Βασίλειο, πάνω στον οποίο θα βαδίσει προς την πύλη της Απολυτότητας, τη ζωή στο Θεό, μαζί μ’ εκείνους που πορεύονται στο φως.
Ο άνθρωπος δοκιμάζεται κάθε μέρα: για το Θεό ή εναντίον του Θεού.
Όποιος αποφασίζει εναντίον Μου, διατηρώντας όλες τις ανθρώπινες ανέσεις και καθετί που τον καθιστά ανθρώπινο, δεν θα οδηγηθεί στον πειρασμό πάνω στον πλατύ σκοτεινό δρόμο, γιατί έχει οδηγηθεί στον πειραστή. Πολλοί πράγματι βαδίζουν σ’ αυτό το δρόμο που οδηγεί στην απώλεια. Αυτοί δεν δοκιμάζονται όπως εκείνους που πορεύονται στο στενό μονοπάτι προς τη ζωή.
Όποιος έχει οδηγηθεί στον πειραστή, δίνει επίσης την απεριόριστη συγκατάθεσή του σ’ αυτό που θα πρέπει να θερίσει βάσει της σποράς του.
8. Να προφυλαχτείτε από τους ψευδοπροφήτες που έρχονται σ’ εσάς με ένδυμα προβάτου, μα που μέσα τους είναι αρπακτικοί λύκοι. Από τους καρπούς τους θα πρέπει να τους αναγνωρίσετε. Μήπως μαζεύει κανείς σταφύλια από τα αγκάθια ή σύκα από τους τριβόλους.
9. Έτσι, και κάθε καλό δέντρο παράγει καλούς καρπούς, ενώ κάθε σάπιο δέντρο παράγει κακούς καρπούς. Κάθε δέντρο που δεν παράγει καλούς καρπούς, χρησιμεύει μόνο για να κοπεί και να ριχτεί στη φωτιά. Γι’ αυτό από τους καρπούς του θα πρέπει να ξεχωρίζετε το καλό από το κακό. (Κεφ. 27, 8-9)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Στο τέλος των υλιστικών ημερών, της «περιόδου της απληστίας και της πλεονεξίας» θα εμφανιστούν πολλοί ψευδοπροφήτες. Θα μιλήσουν πολύ για την αγάπη του Θεού, αλλά τα έργα τους θα είναι ανθρώπινα έργα. Δεν είναι εκείνος που μιλά για την αγάπη του Θεού ένας αληθινός προφήτης και ένας πνευματικά σοφός, αλλά μόνο εκείνος που τα έργα του είναι καλά.
Μόνο όποιος εξετάζει πρώτα τη δική του στάση, έχει την ικανότητα να διακρίνει αν αυτός ο ίδιος πιστεύει αληθινά στο ευαγγέλιο της ανιδιοτελούς αγάπης και θα βρίσκεται στην πλήρωση του νοήματος του Ευαγγελίου και αυτού που ο ίδιος έχει ήδη πραγματώσει από ανιδιοτελή αγάπη προς τον πλησίον του.
Θα μπορέσετε να αναγνωρίσετε τους συνανθρώπους σας και να αντιληφθείτε τη διαφορά μεταξύ του καλού, του λιγότερο καλού και του κακού, μόνο αν θα έχετε φθάσει μερικούς βαθμούς πνευματικής ωριμότητας.
Όποιος κατακρίνει ακόμα τον πλησίον του και σκέφτεται και μιλά αρνητικά γι’ αυτόν, δεν είναι ακόμα σε θέση να εξετάζει τους συνανθρώπους του. Του λείπει η ικανότητα της διάκρισης. Αυτός κρίνει μονάχα και δεν εξετάζει.
Εάν εσείς οι ίδιοι είστε ακόμη ένας κακός καρπός, πώς μπορείτε να αναγνωρίζετε τους καλούς καρπούς; Όποιος δεν πραγματώνει τους Νόμους του Θεού, στερείται λοιπόν του χαρίσματος να ξεχωρίζει αυτό που είναι καλό, λιγότερο καλό και κακό.
Όποιος επιθυμεί να εξετάσει τον πλησίον του, ας εξετάσει λοιπόν πρώτα τον εαυτό του, αν διαθέτει το χάρισμα να ξεχωρίζει αυτό που είναι δίκαιο και αυτό που είναι άδικο.
Πολύ γρήγορα ένας καλός καρπός μπορεί να απορριφθεί και ο κακός να επιδοκιμαστεί, όταν ο σάπιος καρπός έχει επιδειχθεί με πολλές ομιλίες και ενεργεί με πολλά φαινομενικά πειστικά λόγια και χειρονομίες.
Αναγνωρίστε: το όμοιο ελκύει το όμοιο. Όποιος είναι ακόμα ένας σάπιος καρπός, είναι πιο κοντά στους σάπιους καρπούς, παρά στους καλούς. Ενώ, όποιος είναι ανιδιοτελής, είναι ένας καλός καρπός και είναι επίσης κοντά στο καλό, στο ανιδιοτελές.
Όποιος είναι ανιδιοτελής, έχει επίσης το χάρισμα να διακρίνει μεταξύ των καλών καρπών, των λιγότερο καλών και των κακών. Επομένως, όποιος επιθυμεί να ξεχωρίζει τους καλούς καρπούς από τους κακούς, πρέπει πρώτα να γίνει αυτός ο ίδιος ένας καλός καρπός. Μόνο ο καλός καρπός είναι σε θέση να αναγνωρίζει τους κακούς. Ο κακός καρπός πηγαίνει επανειλημμένα να αναζητήσει τους ομόγνωμους κακούς καρπούς, για να προβούν εναντίον των καλών. Οι κακοί καρποί κατακρίνουν, αποδοκιμάζουν, κρίνουν και δένουν.
Οι καλοί, ώριμοι καρποί δείχνουν κατανόηση, είναι καλοσυνάτοι και ανεκτικοί, και καλοπροαίρετοι προς τον πλησίον τους. Επισημαίνουν αυτό που δεν είναι ορθό, και όμως διατηρούν τον πλησίον τους μέσα στην καρδιά τους. Αυτό σημαίνει: δεν κρίνουν και δεν καταδικάζουν πια.
Επαναλαμβάνω: από τα έργα τους θα πρέπει να τους αναγνωρίσετε.
Ο καλός καρπός γνωρίζει τον κακό καρπό, ενώ ο κακός καρπός δεν αναγνωρίζει τον καλό καρπό. Ο καλός καρπός κοιτάζει μόνο το καλό, ο κακός καρπός μόνο το κακό. Ανάλογα σκέφτεται, μιλά και ενεργεί ο άνθρωπος.
10. Όλοι εκείνοι που Μου λένε: Κύριε! Κύριε! δεν θα εισέλθουν στο Βασίλειο του ουρανού, αλλά εκείνοι που κάνουν το θέλημα του Πατέρα Μου που είναι στον ουρανό. Πολλοί θα Μου πουν εκείνη τη μέρα: Κύριε, Κύριε, δεν είχαμε εμείς προφητέψει στο όνομά Σου; Δεν είχαμε εμείς εκβάλει δαίμονες στο όνομά Σου; Δεν είχαμε εμείς εκτελέσει έργα θαυμαστά στο όνομά Σου; Τότε Εγώ θα τους πω: δεν σας έχω ποτέ γνωρίσει· φύγετε από Εμένα, εσείς που προκαλείτε το κακό. (Κεφ. 27, 10)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Όποιος επικαλείται μόνο το όνομά Μου και δεν εκπληρώνει το θέλημα του Πατέρα Μου, είναι φτωχός στο πνεύμα, παρ’ όλες τις ομιλίες του που φαίνονται να είναι πνευματικά αποτελεσματικές και τα λόγια του που φαίνονται να είναι ευγενικά, δεν θα εισέλθει στο Βασίλειο του ουρανού.
Όποιος όμως εκτελεί ανιδιοτελείς πράξεις, χωρίς να περιμένει ανταμοιβή και αναγνώριση, είναι εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα Μου, αφού αυτός σκέφτεται και μιλά με τον ίδιο τρόπο που ενεργεί.
Οι ανιδιοτελείς πράξεις απορρέουν μόνο από αισθήματα και σκέψεις που είναι εμποτισμένα από το Θεό. Εάν οι σκέψεις του ανθρώπου είναι ακάθαρτες, τα λόγια του επίσης είναι κενά και οι πράξεις του εγωκεντρικές.
Αναγνωρίστε: όποιος μιλά αντλώντας φαινομενικά από το Εγώ Είμαι, δηλαδή εκφράζει φαινομενικά το λόγο Μου και εκτελεί φαινομενικά έργα στο όνομά Μου, ζώντας άνετα από αυτά, έχει ήδη λάβει την ανταμοιβή του. Δεν θα λάβει πια καμιά ανταμοιβή στον ουρανό. Όποιος εκτελεί έργα αγάπης με ανιδιοτελή τρόπο και εργάζεται για το επίγειο ψωμί του, θα λάβει τη δίκαιη ανταμοιβή στον ουρανό.
Αναγνωρίστε: το πνευματικό ψωμί είναι η πνευματική τροφή της ψυχής. Το ψωμί για το σώμα θα πρέπει να κερδίζεται σύμφωνα με το νόμο «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι.»
Το πνευματικό ψωμί προέρχεται από τους ουρανούς και προσφέρεται σ’ εκείνους που τηρούν το Νόμο της αγάπης και της ζωής καθώς επίσης την εντολή «να προσεύχεσαι και να εργάζεσαι.»
Ο Θεός χαρίζει τη γήινη τροφή στους ανθρώπους διαμέσου της γης. Οι καρποί της γης πρέπει να προετοιμάζονται με την εργασία των χεριών. Επομένως, όποιος εργάζεται, αξίζει την ανταμοιβή του.
Αναγνωρίστε τη διαφορά μεταξύ του ψωμιού για την ψυχή και του ψωμιού για το γήινο σώμα! Βέβαια και τα δύο απορρέουν από μια μοναδική πηγή, όμως το ένα είναι πνευματικό και προσφέρεται στην ψυχή και το άλλο είναι συμπυκνωμένη ουσία, ύλη, και δίνεται στο φυσικό σώμα. Αυτό που το μέγα Πνεύμα, ο Θεός, χαρίζει στους ανθρώπους για το φυσικό τους σώμα, χρειάζεται την ανθρώπινη εργασία, για παράδειγμα πρέπει να σπαρθεί, να καλλιεργηθεί, να περισυλλεχθεί και να προετοιμαστεί. Γι’ αυτή την εργασία ο άνθρωπος πρέπει επίσης να ανταμειφθεί από ανθρώπους.
Μόνο όποιος εκτελεί το καθετί από αγάπη προς το Θεό και τους ανθρώπους, θα γίνει δεκτός στο Βασίλειο του Θεού.
11. Γι’ αυτό, όποιος ακούει αυτά τα λόγια Μου και τα τηρεί, τον παρομοιάζω με έναν άνθρωπο φρόνιμο που οικοδόμησε το σπίτι του στέρεα πάνω σ’ ένα βράχο. Και έπεσε βροχή και ήρθαν οι πλημμύρες και οι άνεμοι φύσηξαν και επέπεσαν πάνω σ’ αυτό το σπίτι: και αυτό δεν γκρεμίστηκε, γιατί ήταν θεμελιωμένο πάνω σ’ ένα βράχο.
12. Όποιος ακούει αυτά τα λόγια Μου και δεν τα τηρεί, ας παρομοιαστεί με έναν ανόητο άνθρωπο που οικοδόμησε το σπίτι του πάνω στην άμμο. Και έπεσε βροχή και ήρθαν πλημμύρες και οι άνεμοι φύσηξαν και κτύπησαν πάνω στο σπίτι και αυτό έπεσε και η πτώση του ήταν μεγάλη. Αλλά μια πόλη που είναι οικοδομημένη στερεά, περιτριγυρισμένη από τείχη ή θεμελιωμένη στην κορυφή ενός βουνού και πάνω σ’ ένα βράχο, δεν μπορεί ποτέ να πέσει ή να παραμένει κρυμμένη.»
13. Και συνέβη όταν ο Ιησούς είχε τελειώσει αυτή την ομιλία, ο λαός να παραμένει έκπληκτος από τη διδασκαλία Του. Διότι, όταν Αυτός δίδασκε, άγγιζε το νου και την καρδιά, και δεν μιλούσε όπως οι γραμματείς που δίδασκαν μόνο από καθήκον.(Κεφ. 27, 11-13)
Ο Χριστός διευκρινίζει, διορθώνει και εμβαθύνει το λόγο:
Όποιος ακούει τα λόγια Μου και τα τηρεί, αναπτύσσει την πνευματική του ζωή. Θεμελιώνει τη ζωή του πάνω σ’ Εμένα, το βράχο. Τότε θα αντέξει οποιεσδήποτε καταιγίδες και πλημμύρες. Μετά από αυτή τη γήινη ζωή, η ψυχή του θα εισέλθει συνειδητά μέσα στην πνευματική ζωή και εκεί δεν θα νοιώσει ξένη, επειδή ο άνθρωπος έχει ήδη ζήσει στο εσώτερο Βασίλειο πάνω στη γη.
Το προφητικό Πνεύμα είναι η φωτιά μέσα στον προφήτη και μέσα σε όλους τους φωτισμένους. Ο Θεός μίλησε και μιλά διαμέσου τους, όχι όπως εκείνους που «δίδασκαν μόνο από καθήκον.» Οι προφήτες και οι φωτισμένοι μίλησαν και μιλούν με πλήρη εξουσιοδότηση από τον Αιώνιο, τον ομιλούντα Θεό, είτε οι άνθρωποι θέλουν να το παραδεχτούν, είτε όχι.
Είναι γραμμένο: «Άγγιζε το νου και την καρδιά.» Οι εγκεφαλικοί διανοητές σχολιάζουν και συζητούν αυτό που απορροφάται από τη διάνοια, από το νου. Παρ’ όλ’ αυτά κάποιοι μικροί σπόροι πέφτουν μέσα στην καρδιά τους. Όποιος δέχεται με την καρδιά το λόγο της ζωής, συλλογίζεται πάνω σ’ αυτόν μέσα στη δική του καρδιά και κάνει να βλαστάνει αμέσως η καλή σπορά, η ζωή.
Ωστόσο, όποιος θέλει να συλλάβει το λόγο του Θεού μόνο με τη διάνοια, θα πρέπει να αναγνωρίσει αργότερα, ίσως μετά που θα έχει κτυπηθεί από μερικές συμφορές, εκείνο που είχε απορρίψει με τις αμφιβολίες του και με την αλαζονεία της νόησης. Θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι ο σπόρος, ο λόγος του Θεού, που δόθηκε από το κέρας της αφθονίας της ζωής, διαμέσου προφητών και φωτισμένων, θα τον είχε απαλλάξει από πολλά πράγματα.
Το βιβλίο «Αυτός είναι ο Λόγος Μου» επεκτείνει την ισχύ του και κατά τη Νέα Εποχή, την εποχή του Χριστού. Η τότε ζωή Μου, σαν Ιησούς της Ναζαρέτ, και ο λόγος Μου που δίνω σήμερα [1989], σαν Χριστός, είναι το θεμέλιο.
Ο τρόπος Μου που σκεφτόμουν, που δίδαξα και ζούσα σαν Ιησούς της Ναζαρέτ, θα είναι το μέτρο για τη ζωή και τη σκέψη των ανθρώπων της Νέας Εποχής στο Βασίλειο της Ειρήνης του Ιησού Χριστού. Μ’ αυτό τον τρόπο Εγώ, τους Είμαι πολύ κοντά. Αυτοί θα Με χαιρετούν στο Πνεύμα, σαν αδελφό τους, και θα Με αποδεχτούν και θα Με εισδεχτούν σαν Άρχοντα του Βασιλείου του Θεού πάνω στη γη.
Αυτό το βιβλίο είναι ένα έργο της αγάπης και της ζωής, από το οποίο οι άνθρωποι στο Βασίλειο της Ειρήνης μαθαίνουν πώς Εγώ έχω εισάξει και οικοδομήσει την Εποχή του Φωτός πάνω στη γη. Αυτοί μαθαίνουν πως Εγώ έχω ενεργήσει διαμέσου πολλών πιστών που έχουν αγωνιστεί και υποφέρει με Εμένα για τη Νέα Εποχή. Αυτό το βιβλίο, «Αυτός είναι ο Λόγος Μου» είναι γι’ αυτό ένα ιστορικό ντοκουμέντο. Θα διαβάζεται τόσο τώρα - στον παλιό κόσμο που πλησιάζει προς το τέλος - όσο και ύστερα - κατά τη Νέα Εποχή που ξεπροβάλλει όλο και περισσότερο -.
Απ’ αυτό οι άνθρωποι αναγνωρίζουν επίσης την εκπλήρωση της θεϊκής αποστολής της λύτρωσης, που άρχισε με το έργο Μου σαν Ιησούς της Ναζαρέτ, ακολούθως σαν Λυτρωτής, σαν Χριστός - Θεός, και τώρα σαν Κτίστης της Νέας Εποχής, όπου Εγώ προετοιμάζω την έλευσή Μου σαν Άρχοντας του Βασιλείου της Ειρήνης, όπου Εγώ Είμαι αδελφός εκείνων που ζουν στην αδελφότητα του Χριστού, με Εμένα και με όλους εκείνους που έχουν μια αγνή καρδιά.
Η Βίβλος της χριστιανοσύνης περιέχει τις Δέκα Εντολές του Θεού, δοσμένες στην ανθρωπότητα διαμέσου του Μωυσή, καθώς επίσης μέρη της διδασκαλίας του Ιησού της Ναζαρέτ.
Μέσα στο έργο αποκάλυψής Του «Αυτός είναι ο Λόγος Μου. Α και Ω. Το Ευαγγέλιο του Ιησού. Η αποκάλυψη του Χριστού που ο κόσμος δεν γνωρίζει», ο Χριστός εξηγεί τώρα διαμέσου του προφητικού λόγου, όλες τις ουσιώδεις όψεις της γήινής Του ζωής και της διδασκαλίας Του, που υπερβαίνουν κατά πολύ το περιεχόμενο της Βίβλου.
Μαθαίνουμε επίσης, (Κεφ. 46, 7-21) ότι ήδη πριν δύο χιλιάδες χρόνια, ο Ιησούς έδωσε στην ανθρωπότητα τις Δώδεκα Εντολές, τις εντολές για το εξελισσόμενο Βασίλειο της Ειρήνης πάνω σ’ αυτή τη γη. Πρόκειται για μια προέκταση των Δέκα Εντολών του Μωυσή, δοσμένη από το Χριστό, από τον Υιό του Θεού, το Λυτρωτή όλων των ανθρώπων και όλων των ψυχών. Σ’ αυτό το έργο αποκάλυψης είναι γραμμένο:
Και ο Ιησούς, τους είπε: «Ιδού Εγώ σας δίνω ένα νέο Νόμο που όμως δεν είναι νέος, αλλά παλιός. Όπως ο Μωυσής έδωσε τις Δέκα Εντολές στο λαό του Ισραήλ, σύμφωνα με τη σάρκα, έτσι Εγώ θέλω να σας δώσω τις Δώδεκα Εντολές για το Βασίλειο του Ισραήλ, σύμφωνα με το Άγιο Πνεύμα.
Ποιο είναι αυτό το Ισραήλ του Θεού; Όλοι εκείνοι που προέρχονται από κάθε λαό και από κάθε φυλή, και που ενεργούν με δικαιοσύνη, αγάπη και ευσπλαχνία και που τηρούν τις εντολές Μου, είναι το αληθινό Ισραήλ του Θεού.» Και αφού σηκώθηκε, ο Ιησούς είπε:
«Άκουσε ω Ισραήλ, ο Ιεχωβά, ο Θεός σου είναι ο Ένας. Έχω πολλούς ενορατικούς και προφήτες. Μέσα Μου ζουν και κινούνται όλοι και έχουν την ύπαρξή τους.
Δεν θα πρέπει να αφαιρείτε τη ζωή από κανένα πλάσμα, ούτε για διασκέδαση, ούτε για το όφελός σας και ούτε να το βασανίσετε.
Δεν θα πρέπει να κλέβετε τα αγαθά ενός άλλου, ούτε και να συσσωρεύετε κτήματα και πλούτη για τους ίδιους τους εαυτούς σας, περισσότερα από όσα σας χρειάζονται.
Δεν θα πρέπει να τρώτε κρέας, ούτε να πίνετε το αίμα ενός σκοτωμένου πλάσματος, ούτε άλλα πράγματα που προκαλούν ζημιά στην υγεία σας ή στη συνείδησή σας.
Δεν θα πρέπει να συνάπτετε μη αγνούς γάμους, όπου δεν υπάρχει αγάπη και αγνότητα, ούτε να διαφθείρετε τους ίδιους τους εαυτούς σας ή άλλο πλάσμα που δημιουργήθηκε αγνό από τον Άγιο.
Δεν θα πρέπει να δίνετε ψευδή μαρτυρία εναντίον του πλησίον σας και ούτε να εξαπατήσετε κάποιον σκόπιμα με ένα ψέμα για να τον βλάψετε.
Δεν θα πρέπει να κάνετε στους άλλους εκείνο που δεν θέλετε να κάνουν οι άλλοι σ’ εσάς.
Θα πρέπει να λατρεύετε τον Ένα, τον Πατέρα στον ουρανό, από τον Οποίο προέρχονται τα πάντα και να τιμάτε το άγιο Του όνομα.
Θα πρέπει να τιμάτε* τους πατέρες σας και τις μητέρες σας που μεριμνούν για σας, όπως επίσης και όλους τους δίκαιους διδασκάλους.
___________________
*Επεξήγηση δοσμένη από το Χριστό: «τιμώ» σημαίνει σ’ αυτή την περίπτωση «σέβομαι.»
Θα πρέπει να αγαπάτε και να προστατεύετε τους αδύνατους και τους καταπιεσμένους και όλα τα πλάσματα που υφίστανται αδικία.
Θα πρέπει να κερδίζετε με τα χέρια σας όλα όσα είναι καλά και αναγκαία. Θα πρέπει να τρώτε λοιπόν τους καρπούς της γης, ώστε να μακροημερεύετε στον τόπο σας.
Θα πρέπει να καθαρίζεστε όλες τις μέρες και την έβδομη να αναπαύεστε από την εργασία σας και να κρατάτε ιερό το Σάββατο και τις γιορτές του Θεού σας.
Θα πρέπει να κάνετε στους άλλους αυτό που θέλετε να κάνουν σ’ εσάς.»
Η Συμπαντική Ζωή είναι μια δυναμική θρησκευτική κοινότητα, διαδεδομένη σε όλες τις ηπείρους της γης, που επαναφέρει την παράδοση του πρωτοχριστιανισμού και αντλεί όπως κι’ αυτός, από την πηγή του προφητικού λόγου. Στη Συμπαντική Ζωή συνεχίζεται το άμεσο έργο του Θεού στη γη, όπως συνέβη διαμέσου των εβραίων προφητών της Παλαιάς Διαθήκης, και διαμέσου του Ιησού της Ναζαρέτ.
Αυτός ο εσώτερος δυναμισμός της Συμπαντικής Ζωής, επέφερε και εξωτερικά μια εξέλιξη γεμάτη δύναμη: μέσα σε 15 χρόνια, από το Πνεύμα του Θεού έχει πηγάσει ένα παγκόσμιο κίνημα που επεκτείνεται συνεχώς. Όλοι εκείνοι που ακολουθούν τον Ιησού της Ναζαρέτ με ειλικρινή καρδιά και πραγματώνουν τους θεϊκούς νόμους, βήμα προς βήμα, αποτελούν το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομείται το Βασίλειο της Ειρήνης του Ιησού Χριστού.
Η δομή της Συμπαντικής Ζωής, του λυτρωτικού έργου του Ιησού Χριστού πάνω στη γη, γίνεται κατανοητή σε σχέση με το πνευματικό της θεμέλιο και τη μέχρι σήμερα ιστορική της εξέλιξη. Οι κολώνες στις οποίες βασίζεται η Συμπαντική Ζωή, είναι τέσσερις: οι αποκαλύψεις του Πνεύματος του Χριστού - Θεού για τη σημερινή ανθρωπότητα σ’ αυτή την ισχυρή καμπή των καιρών, ξεκινώντας από το Έργο Επαναπατρισμού του Ιησού Χριστού· ο Εσώτερος Δρόμος· η Εσώτερη Εκκλησία του Πνεύματος του Χριστού και η κοινότητα της συμμαχίας Νέα Ιερουσαλήμ.
Μέσω του προφητικού Του λόγου, το 1977, ο Χριστός ίδρυσε το Έργο Επαναπατρισμού του Ιησού Χριστού, το λυτρωτικό Του έργο, το έργο της διαφώτισης και της επαναφοράς. Αυτό δείχνει σ’ όλους τους ανθρώπους και σ’ όλες τις ψυχές το δρόμο που οδηγεί πίσω στο Θεό, στην αιώνια πατρίδα. Από το 1977, με χιλιάδες αποκαλύψεις, το Πνεύμα του Χριστού-Θεού, μας έχει μεταδώσει και μας μεταδίδει την παν-περικλείουσα θεϊκή-πνευματική γνώση. Στις 22 Νοεμβρίου 1992 ο Χριστός, μας αποκάλυψε σχετικά μ’ αυτό: «Ακούστε εσείς άνθρωποι όλων των λαών αυτής της γης! Εγώ, ο Χριστός, ο Υιός του ζώντος Θεού, ο Λυτρωτής σας, που σας προετοιμάζει το δρόμο, έχω διαχύσει όλη την αλήθεια», με ένα τέτοιο ευρύ και λεπτομερές φάσμα, που ουδέποτε μέχρι σήμερα έχει αποκαλυφθεί στην ανθρωπότητα.
Απ’ αυτή τη ρίζα, του Έργου Επαναπατρισμού του Ιησού Χριστού, ξεπρόβαλε η Συμπαντική Ζωή, που σημαίνει: σκέψη, ζωή και πράξη στο Πνεύμα του Θεού, σύμφωνα με τις αρχές της ισότητας, της ελευθερίας, της ενότητας, της αδελφοσύνης, απ’ όπου προκύπτει η δικαιοσύνη.
Στην Συμπαντική Ζωή, το Πνεύμα του Χριστού - Θεού, μας έχει δώσει και εξακολουθεί να μας δίνει διδασκαλίες. Αυτό έχει αποκαλύψει όλες τις βαθμίδες του δρόμου προς την τελειότητα. Είναι ο Εσώτερος Δρόμος προς το Θεό, στο ενδότατο του κάθε ανθρώπου, είναι το μονοπάτι της αυτογνωσίας και του εξαγνισμού της ψυχής και του ανθρώπου. Αυτό μας οδηγεί βαθμιαία στην ενότητα με το Θεό μέσα μας και μέσα σε όλο το Είναι, διαμέσου μιας συνεπούς δουλειάς πάνω στους ίδιους τους εαυτούς μας.
Ο πνευματικός χώρος συγκέντρωσης για όλους τους ανθρώπους που αναζητούν το Θεό - ανεξάρτητα από τη θρησκεία, το θρήσκευμα ή την ιδεολογία τους - είναι η Εσώτερη Εκκλησία του Πνεύματος του Χριστού, μια ελεύθερη συνάθροιση ανθρώπων, χωρίς μέλη, χωρίς τυπικά, χωρίς τελετουργίες, χωρίς ιερείς. Εμείς οι πρωτοχριστιανοί συναντιόμαστε για να προσευχηθούμε και για ν’ ακούσουμε το λόγο που αποκαλύπτεται από το Πνεύμα του Χριστού - Θεού διαμέσου προφητικού στόματος. Όπως έκαναν επίσης οι πρώτοι οπαδοί του Ιησού πριν από δύο χιλιάδες χρόνια, εφαρμόζουμε όλο και περισσότερο τις Δέκα Εντολές του Θεού και την επί του Όρους Ομιλία του Ιησού, καθώς επίσης τις νομοτέλειες που σήμερα μας αποκαλύπτονται. Αυτή η εκκλησία του εσώτερου είναι, είναι η παγκόσμια Προφητική Λαϊκή Εκκλησία Διδασκαλίας του Πνεύματος του Θεού. Διαμέσου της διανοιγμένης πνευματικής συνείδησης της προφήτισσας διδασκάλου και της αγγελιαφόρου του Θεού, της αδελφής μας Γκαμπριέλε, ο Χριστός διδάσκει τώρα επίσης τον Απόλυτο Νόμο: είναι τα μεγάλα κοσμικά αξιώματα για τη ζωή των ανθρώπων που αληθινά είναι πλήρεις από το Θεό. Όποιος τηρεί αυτές τις θεϊκές διδασκαλίες στο δρόμο του προς τα μέσα, θα κατορθώσει να συλλάβει όλο και βαθύτερα τους Νόμους του Αιώνιου και να τους εκπληρώνει όλο και περισσότερο. Οι πρωτοχριστιανοί στη Συμπαντική Ζωή θέτουν σε πράξη, βήμα προς βήμα, τις εντολές του Θεού, σ’ όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής: στην οικογένεια, στην οικονομική και κοινωνική ζωή, στην εργασία, σε νηπιαγωγεία, σε σχολεία, σε κλινικές, στη γεωργία και σε κοινωνικά ιδρύματα.
Στις αρχές του 1989, ο Αιώνιος σύναψε τη συμμαχία με αδελφούς και αδελφές της πρωτογενούς κοινότητας Νέα Ιερουσαλήμ, για το Βασίλειο της Ειρήνης του Ιησού Χριστού. Εκείνος, ο Παν-μοναδικός, έχει αναθέσει στην Κοινότητά Του της Συμμαχίας, την ευθύνη για καθετί που συμβαίνει στη Συμπαντική Ζωή.Τα άτομα που βρίσκονται στην Κοινότητα της Συμμαχίας, αποφασίζουν μαζί το καθετί, βάσει των αρχών της ουσιαστικής δημοκρατίας και στρέφουν το βλέμμα τους στον ένα Ποιμένα, το Χριστό, και αγωνίζονται να εκπληρώσουν όλο και πιο πολύ τους θεϊκούς Νόμους. Συνεργάζονται ενεργά στο να οικοδομήσουν το Βασίλειο της Ειρήνης του Ιησού Χριστού που αναπτύσσεται μέσα από τη Συμπαντική Ζωή. Ξεκινώντας από την Κοινότητα της Συμμαχίας Νέα Ιερουσαλήμ, έχουν ιδρυθεί και ιδρύονται άλλες πρωτογενείς κοινότητες στη Συμπαντική Ζωή.
Άνθρωποι της Συμπαντικής Ζωής είναι πρωτοπόροι για τη Νέα Εποχή που έχει ήδη αρχίσει. Είναι η Εποχή του Πνεύματος, στην οποία ο Χριστός, ο Άρχων του Βασιλείου του Θεού πάνω στη γη, θα είναι ξανά ανάμεσα στους ανθρώπους με το πνευματικό Του σώμα για να κυβερνήσει το Βασίλειο του Θεού πάνω στη γη, όπως ανάλογα συμβαίνει στον ουρανό.
Ο Εσώτερος Δρόμος που οδηγεί στο Βασίλειο του Θεού, είναι ανοικτός για τον κάθε άνθρωπο. Τα βήματα σ’ αυτό το δρόμο είναι οι δύο σειρές μαθημάτων διαλογισμού και οι βαθμίδες του Εσώτερου Δρόμου προς την τελειότητα, από την Τάξη μέχρι την Ευσπλαχνία. Κανένας δεν αποκλείεται, που θέλει σοβαρά να βαδίσει το δρόμο με το Χριστό εσωτερικά και εξωτερικά.
Πριν από δύο χιλιάδες χρόνια σχεδόν, σαν Ιησούς της Ναζαρέτ, ο Χριστός χάρισε στην ανθρωπότητα την επί του Όρους Ομιλία, και είπε επιγραμματικά: «Θα είχα ακόμα πολλά να σας πω, αλλά τώρα δεν είστε ακόμα σε θέση να τα συλλάβετε. Θα σας στείλω όμως το Πνεύμα της αλήθειας που θα σας οδηγήσει σ’ όλη την αλήθεια.»
Αυτά τα λόγια έχουν πραγματοποιηθεί στην εποχή μας: διαμέσου του προφητικού Του λόγου, το Πνεύμα του Χριστού - Θεού διδάσκει τώρα - για πρώτη φορά - στην ιστορία της χριστιανοσύνης - μεταξύ άλλων, τον Εσώτερο Δρόμο προς το Θεό, σ’ όλες του τις βαθμίδες και λεπτομέρειες. Αυτός έχει αποκαλύψει σχετικά μ’ αυτό:
«Ω αναγνωρίστε: στη σκοτεινή αυτή εποχή, Εγώ ακτινοβολώ με παν-περικλείοντα τρόπο, το δρόμο της απελευθέρωσης, τον Εσώτερο Δρόμο, το δρόμο της αγάπης που οδηγεί στην καρδιά του αιώνιου Πατέρα. Σ’ αυτό το δρόμο καλώ τους δικούς Μου να αποδεχτούν τις εντολές της σωτηρίας για να βρουν βαθμιαία το δρόμο που οδηγεί έξω από το βούρκο της αμαρτίας του ανθρώπινου εγώ. Διότι, Εγώ, ο Χριστός, απλώνω το χέρι σε κάθε άνθρωπο και σε κάθε ψυχή.»
Έτσι, στην εποχή μας, ο Χριστός έχει καλέσει στη ζωή, τη μεγάλη Σχολή των Μυστηρίων Του. Διαμέσου του προφητικού λόγου της αδελφής μας Γκαμπριέλε, σ’ αυτή την Υψηλή Σχολή του Πνεύματος του Θεού στη γη, ο υπηρέτης Του, το χερουβείμ της θεϊκής σοφίας που στη γη ονομάζεται αδελφός Εμμανουήλ, διδάσκει τον άμεσο και συνεπώς τον πιο σύντομο δρόμο προς το Θεό, στο ενδότατο του κάθε ανθρώπου.
Ο Εσώτερος Δρόμος στη Συμπαντική Ζωή, ο δρόμος της πνευματικής εκπαίδευσης, μας οδηγεί - διαμέσου της συνεπούς δουλειάς πάνω στους ίδιους τους εαυτούς μας - βαθμιαία, σε μια ζωή σύμφωνη με τους αιώνιους θεϊκούς Νόμους, σε μια ζωή αγάπης για το Θεό και για τον πλησίον, που τελικά μας επαναφέρει στην ενότητα με το θεϊκό μέσα μας.
Μπορεί κανείς να βαδίσει όλο το δρόμο εκπαίδευσης του εσώτερου είναι, στην κοινότητα μαζί με άλλους που συμμετέχουν σε σειρές μαθημάτων ή μόνος του στο σπίτι με τη βοήθεια βιβλίων και κασετών.
Ο Εσώτερος Δρόμος αρχίζει με δύο προπαρασκευαστικές σειρές μαθημάτων διαλογισμού. Στην πρώτη σειρά μαθημάτων διαλογισμού (πρωτοχριστιανικός διαλογισμός Ι) μαθαίνουμε να προσανατολίζουμε όλο και περισσότερο τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις πράξεις μας, στο Πνεύμα του Χριστού - Θεού που είναι μέσα μας. Στη δεύτερη σειρά μαθημάτων διαλογισμού (πρωτοχριστιανικός διαλογισμός ΙΙ) συνειδητοποιούμε τότε μέσα μας την πνευματική δύναμη, τις θεϊκές ενέργειες, μαθαίνοντας να απευθυνόμαστε στα πνευματικά κέντρα συνείδησης μέσα στο ανθρώπινο σώμα, για να επιτύχουμε επίσης τη θεραπεία της ψυχής και του σώματος.
Εύκολες σωματικές ασκήσεις, συνοδευόμενες από αρμονική μουσική, υποστηρίζουν τον πνευματικό προσανατολισμό εκείνου που προσβλέπει στο Θεό, προσδίδοντας μια περαιτέρω ισορροπία στην ψυχή και τον άνθρωπο.
Στις πρώτες τέσσερις βαθμίδες του Εσώτερου Δρόμου, που αποτελούν την εντατική σχολή, ο μαθητής διανοίγει βήμα προς βήμα τις τέσσερις πρώτες βαθμίδες της πνευματικής εξέλιξης - τις βαθμίδες της Τάξης, της Θέλησης, της Σοφίας και της Σοβαρότητας.-
Στην πρώτη βαθμίδα του εσώτερου δρόμου εκπαίδευσης, στη βαθμίδα της Τάξης, μαθαίνουμε να βάλουμε τάξη στις σκέψεις μας, να χαλιναγωγήσουμε τη γλώσσα μας, να εξευγενίσουμε τις αισθήσεις μας και να τις στρέφουμε έτσι προς τα μέσα μας. Η αρχή είναι: αναγνώρισε τον εαυτό σου! Αυτό σημαίνει να αναγνωρίσουμε όλες τις ανθρώπινες αδυναμίες, να τις ξεπεράσουμε μαζί με το Χριστό και να μην επαναλαμβάνουμε πια το αρνητικό που έχουμε αναγνωρίσει. Από αγάπη προς το Θεό και όχι από φανατισμό, αγωνιζόμαστε εναντίον του ανθρώπινού μας εγώ, του εγωισμού μας και των ελαττωμάτων μας. Διαμέσου της μετάνοιας, της συγχώρεσης, του να ζητάμε συγχώρεση, της επανόρθωσης και μη επανάληψης των ελαττωμάτων και διαμέσου της μετασχηματίζουσας δύναμης του Χριστού, γινόμαστε βήμα προς βήμα ελεύθεροι για να ζήσουμε ειρηνικά με τον πλησίον μας.
Στη δεύτερη βαθμίδα του Εσώτερου Δρόμου, τη βαθμίδα της Θέλησης, γινόμαστε πιο ευαίσθητοι και πιο διαπερατοί για τις πνευματικές δυνάμεις. Η συνείδηση αντιδρά με τρόπο πιο λεπτό και μας επιτρέπει ν’ αναγνωρίσουμε τις διάφορες ανθρώπινές μας πτυχές που μέχρι τώρα ήταν γνωστές σε μας μόνο λίγο ή καθόλου. Ειδικά μαθήματα και ασκήσεις, μας δείχνουν όλ’ αυτά, βήμα προς βήμα. Μ’ αυτό τον τρόπο είναι δυνατό στο Χριστό να μας αφήσει να νοιώθουμε όλο και περισσότερο, διαμέσου των αισθημάτων μας, αυτό που είναι η θέληση του Πατέρα, ο νόμος του Θεού. Ταυτόχρονα μαθαίνουμε πως να αυτοσυγκεντρωνόμαστε ορθά και σύμφωνα με το Νόμο.
Υπερνικώντας σε μεγάλο βαθμό τις ανθρώπινές μας πτυχές, απελευθερωνόμαστε βαθμιαία από τα δεσμά του εγωκεντρισμού· ο πνευματικός μας ορίζοντας γίνεται όλο και πιο πλατύς· μέσα μας εισέρχονται σαφήνεια και εσώτερη γαλήνη.
Βαδίζουμε μετά τη βαθμίδα της Σοφίας, για να αναπτύξουμε ακόμα περισσότερο την πνευματική μας συνείδηση. Η πραγμάτωση των αιώνιων νόμων, μας ανοίγει όλο και περισσότερο για την Εσώτερη Ζωή, για να μπορούμε να οδηγούμαστε αισθητά από την πνευματική συνείδηση, από τον Εσώτερο Βοηθό και Σύμβουλο. Ταυτόχρονα αναπτύσσουμε την ικανότητα ν’ αναγνωρίσουμε τον πλησίον μας όπως είναι, χωρίς να τον βλέπουμε μόνο έτσι όπως φαίνεται. Τούτο μας είναι δυνατό, επειδή στην πορεία αυτού του δρόμου εκπαίδευσης του εσώτερου, έχουμε αναγνωρίσει τους εαυτούς μας.
Διαμέσου της συνεπούς και βαθμιαίας πραγμάτωσης των αιώνιων νόμων, βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο στη σταθερή τους εκπλήρωση, σε μια ζωή ανιδιοτελούς δράσης.
Στη βαθμίδα της Σοβαρότητας, οι καρποί της εκπλήρωσης των θεϊκών νόμων εκδηλώνονται διαμέσου μιας ζωής στο Πνεύμα του Θεού: Ο άνθρωπος που είναι πνευματικά κυρίαρχος του εαυτού του, και που σκέφτεται και δρα με σαφήνεια και ευθύτητα, είναι σε μεγάλο βαθμό ελεύθερος από το να θέλει κάτι για τον εαυτό του. Ολότελα προσανατολισμένος στο Θεϊκό, στο αιώνιο Εγώ Είμαι, συλλαμβάνει το ουσιώδες μέσα στο καθετί, βλέπει το θετικό και οικοδομεί πάνω σ’ αυτό· αναγνωρίζει αυτό που είναι έννομο και το εφαρμόζει. Μ’ αυτό τον τρόπο, ο Νόμος, ο Θεός, μπορεί να ενεργήσει όλο και περισσότερο διαμέσου του· έτσι αυτός γίνεται ένας άνθρωπος που συνεργάζεται στην οικοδόμηση του Βασιλείου του Θεού σ’ αυτή τη γη.
Αν έχουμε διανοίξει τη βαθμίδα της θεϊκής Σοβαρότητας, είμαστε ελεύθεροι από τα κατάλοιπα των ακόμη υπαρχόντων ανθρώπινων προγραμμάτων· απελευθερωνόμαστε έτσι από τον τροχό της μετενσάρκωσης.
Ο θεϊκός αδελφός μας, ο Χριστός ο ίδιος, μας οδηγεί τότε διαμέσου του φωτεινού μας εσώτερου, στην τελειότητα, στην καρδιά του αιώνιου Πατέρα.
Εάν επιθυμείτε περισσότερες πληροφορίες για τον Εσώτερο Δρόμο «Πιο κοντά σ’ Εσένα, Θεέ μου», μπορείτε να απευθυνθείτε στις ακόλουθες διευθύνσεις:
Universelles Leben
Haugerring 7
97070 Würzburg
Germany
[ Συμπαντική Ζωή ] [ Homepage Εκδόσεις DAS WORT
]